مجله فارین پالیسی در تحلیلی درباره رفتار اخبر ترامپ درباره حمله به ونزوئلا و ایران نوشت: 

علاقه شدید ترامپ به حملات سریع در نقطه مقابل آمادگی نظامی برای یک درگیری بزرگ قرار دارد. حمله به ونزوئلا همانند الگوی بمباران تأسیسات هسته‌ای ایران به لحاظ تاکتیکی چشمگیر بوده؛ اما نتایج آن به لحاظ راهبردی مبهم است.

به نقل از صداوسیما، امکان دستیابی به موفقیت‌های راهبردی را نباید با موفقیت‌های سریع و نمایشی اشتباه گرفت. موفقیت تاکتیکی در غیاب انسجام راهبردی، معنای چندانی ندارد. چنین حملاتی فقط به رهبران سیاسی آمریکا حس کاذب آمادگی نظامی می‌دهد، در حالی که برای پیروزی در یک جنگ متعارف کافی نیستند.
 
امکان انجام عملیات‌های سریع مبتنی بر اطلاعات دقیق و فناوری‌های پیشرفته به مرور در طول جنگ تحلیل می‌رود. از همه مهم‌تر، جنگ‌های بزرگ نیازمند انعطاف‌پذیری سیاسی و ظرفیت جذب هزینه‌های آن از جمله تلفات نیروها و انهدام تجهیزات است که آثار مخربی بر جبهه داخلی دارد.