فتح‌الله جوادی - روزنامه اطلاعات: شاید اگر هر رئیس‌جمهور دیگری در آمریکا برسر کار بود هیچکدام از این حملات و جنگ‌های نفرت‌انگیز ۱۲ روزه و رمضان اتفاق نمی‌افتاد یا حداقل پس از تجربه و آزمون جنگ اول، تجاوز و حمله دوم صورت نمی‌گرفت، اما چاره چیست که رهبری دولت آمریکا شوربختانه در یکی از تاریک‌ترین دوران‌های دیپلماسی آمریکا به دست یکی از خودشیفته‌ترین و بی‌خردترین نمایندگان حزب جمهوریخواه افتاده که جهان را و مناسبات انسانی را بدتر از یک تجارتخانه، یک قمارخانه می‌بیند که در آن از همین ابتدا تکلیف نیز در آن روشن است: یا باید ببازید یا زنده از در بیرون نمی‌روید! متأسفانه بسیاری از بازیگران سیاست نیز برای آنکه کتک نخورند یا بیشتر نبازند با شرایط این بازی ترامپ کنار آمده و او را بدعادت کرده‌اند. به همین دلیل است که حال، حاضر نیست شرایط دیگری را تحمّل کند و این همان چیزی است که کار را دشوار می‌کند.

 آدم شرور و بی‌منطق به‌ویژه اگر خودشیفته و احمق هم باشد و سلاح هم در دست داشته باشد و نوچه‌ها و گرگهایی در کنار و هیزم آتش فراوانی در انبار و نفتی در جوار؛ وقتی خود را در حال شکست ببیند به هر جنایتی دست می‌زند. در این میانه جلّاد زرنگی به نام نتانیاهو با استفاده از ویژگی‌های خاص او و کیش شخصیتی ترامپ، همان وجوه غیرانسانی و نفسانی و خودخواهی و تکبّر و خودشیفتگی او را برجسته و مورد تحسین و تحریک قرار داده و او را آلت دست خویش کرده است. 

البته روایت‌های عوامل رسانه‌ای او هم به مددش شتافته‌اند تا در خام کردن ترامپ و تحریک او برای حمله به ایران به امید یک پیروزی سریع و یک فتح نمایان دیگر برای او و یک شکست کامل برای ایران سنگ تمام بگذارند و البته گردهمایی‌هایی هم در خارج از کشور از سوی کسانی که تنها نام هموطن را می‌توان بر آنان نهاد بی‌آنکه درد وطن داشته باشند قوت قلب‌هایی داده بودند تا تمام قد ترامپ را به میدان بکشانند که کشاندند، اما این‌بار بدجور به در بسته خوردند. همانطور که محاسباتشان در جنگ اول و راه انداختن جنگ شهری آذر و پروژه کشته‌سازی غلط از کار درآمد و تنها خسارات مالی و به‌ویژه جانی قابل توجهی برجای نهاد که روح و روان جامعه ایرانی را خراشید. 

با این محاسبات آنها این‌بار بر این گمان بودند که اگر رأس هرم را بزنند و رهبری را حذف کنند ایران بلافاصله دست‌ها را بالا می‌برد و شاید هرگز گمان نمی‌کردند که برعکس این داغ چنین آتش بزند بر دلها و گریه را به بغض و خشم بدل کند. علت آن این است که آنها نه ایران را شناخته‌اند و نه ایرانی را و گمان کردند ایران همان تصویری است که شبکه مزدور و اسرائیلی ساخته اینترنشنال و یا لندن پرورده من‌وتو ارائه می‌دهد و وطن همان است که آنها می‌گویند و ایرانیان همان‌ها هستند که با پرچم‌های من‌درآوردی در گروه‌های چندصد یا حداکثر چند هزار نفره (در برابر میلیون‌ها هموطن دور از وطن) در برخی پایتخت‌ها جمع شده و از آمریکا و اسرائیل آزادی مملکت را گدایی می‌کنند آن هم با تشویق حمله به ایران و کشتن هموطنان ایرانی‌شان!

این جماعت وقتی می‌بینند که در شب‌های سرد و حتی زیر باران و در حین بمباران و زوزه پهپادها و پرتابه‌های مرگ‌آفرین دشمن ناجوانمرد، در صحنه حضور دارند و غریو و فریاد مقاومت سر می‌دهند و از خونخواهی رهبر شهیدشان، سرداران دلاورشان و کودکان و دخترکان بی‌گناه و معصومشان، نوگلان دبستانی پرپر مینابی‌شان و مردان و زنان بی‌دفاعشان دم می‌زنند و مرگ را و رجزخوانی‌های گرگ‌های بی‌عاطفه حاکم بر نظم نوین جهانی را به هیچ گرفته‌اند و شعار هیهات‌من‌الذلّه سر می‌دهند تعجب می‌کنند که عجب ملتی هستند این ملت و به همین خاطر هر روز عصبانی‌تر و گیج‌تر و بی‌عاطفه‌تر و وحشی‌تر می‌شوند. این دو به اصطلاح رهبر جهانی در این توهم‌اند که همه دنیا چاره‌ای ندارند جز آنکه به شرایط بازی آنها تن در دهند و دور میزی بنشینند که تکلیف آن از قبل روشن است: یا باید ببازید و یا با هفت‌تیر طرفید!...

حال که کاملاً فهمیده‌اند قاعده بازی آنها در ایران جواب نمی‌دهد و به جایی نمی‌رسند و زور و تهدید و جنایت جواب نمی‌دهد و تسلیمی در کار نیست، خشمگین هفت‌تیرهایشان را درآورده‌اند و ابایی ندارند تا همه چیز و همه جا را به آتش بکشند. اگر هنوز عقلی در جهان مانده و وجدان بیداری، یکی باید به این دیوانه خودشیفته کم‌خرد حالی کند و بفهماند که نباید بیش از این آبروی خود و کشور خود را ببرد و با تجاوز بیشتر، لجبازی و غرور، آرامش جهان و منطقه را به‌ هم بریزد. او حال باید فهمیده باشد که اینجا ایران است، کشور شیران و دلیران و کشور عاشورا و مکتب ذلت‌ناپذیر کربلای حسین... آری اگر هر آدم دیگری بجز بی‌خردی به نام ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا بود تا به حال این را فهمیده و تجاوز و کشتار و جنگ تمام شده بود.