اطلاعات آنلاین به نقل از وب سایت Science Alert نوشت: علاوه بر درخشندگی و با ارزش بودن طلا، یکی از دلایلی که باعث شده از گذشته تا کنون توجه همگان را به خود جلب کند، زنگ نزدن و کدر نشدن آن است. عناصری که دارای ویژگی واکنش پذیری پایینی هستند در علم شیمی «نجیب» شناخته می شوند و در این میان طلا، نجیب ترن فلز معرفی شده است. در بیشتر فلزات، اکسیژن به خوبی با اتم های فلزات پیوند برقرار می کند و باعث زنگ زدگی یا سیاه شدن سطح فلز می شود اما طلا این چنین نیست. این فرایند را اکسید شدن می نامند که در آهن، زنگ زدگی و در فلزات دیگر کدرشدگی یا خوردگی را ایجاد می کند.

به تازگی پژوهشگران دانشگاه Tulane به این نتیجه رسیدند که آرایش اتمی لایه سطحی طلا دارای استحکام و فشردگی بالاست که این نوع آرایش مانع اکسیداسیون می شود. اکسیداسیون همان زنگ زدگی در فزات است. اگر این پیوند شیمیایی در طلا کمی سست شود به راحتی اتم اکسیژن را پذیرفته و در نتیجه زنگ می زند.

طلا خودش به عنوان یک کاتالیزور عالی عمل می کند چرا که در برابر دیگر اتم ها مانند اکسیژن واکنش نشان نمی دهد. اکسیژن در برابر بعضی از فزات به علت پیوند سستی که دارند دارای واکنش پذیری خوبی است و به همین علت چنین فزاتی به مرور زمان دچار خوردگی می شوند.

به گفته پژوهشگران، طلا دارای آرایش اتمی شش ضلعی فشرده و محکمی است و مولکول اکسیژن نمی تواند به آسانی به دو اتم اکسیژن تجزیه شود و در آرایش اتمی سطح طلا جایی پیدا کند؛ چون به قدری آرایش اتمی پایدار و منظم است که مانع ورود اتم اکسیژن در ساختار خود می شود. این ویژگی باعث شده که طلا در برابر خوردگی مقاوم باشد. وقتی هم طلا شکسته یا خرد می شود لایه های زیرین طلا به سطح کشانده می شوند و به سرعت آرایش دوباره به خود می گیرند. با این حال نانوذرات طلا دارای این ویژگی نیستند و آرایش اتمی مربعی و سستی دارند.

برای مطالعه بیشتر نتایج این پژوهش می توان به ژورنال Physical Review Letters مراجعه کرد.