به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، تحقیقات نشان میدهد ویژگی عجیب و غریبِ علاقه انسان به چرخیدن به چپ حتی غیرمعمولتر از آن چیزی است که قبلاً تصور میشد. آزمایشها ثابت کرده وقتی افراد در حال قدم زدن هستند، تمایل طبیعی دارند به سمت چپ بچرخند و در جهت خلاف عقربههای ساعت راه بروند.
دکتر ایناکی اچوریا هوارته از دانشگاه ناوارا در اسپانیا گفت: اگر به سادگی از کسی بخواهید شروع به راه رفتن کند، چه در حال گشت و گذار در یک موزه، یک سوپرمارکت یا حتی یک اتاق خالی باشد، به طرز شگفتآوری احتمال دارد در جهت خلاف عقربههای ساعت حرکت کند.
مانند بسیاری از اکتشافات مهم در علم، این کشف مدیون خوششانسی است. در دوران همهگیری کرونا، محققان آزمایشهایی را انجام دادند تا ببینند چند نفر میتوانند با حفظ فاصله ایمن، فضایی را به اشتراک بگذارند. آنها با بررسی ویدئو متوجه شدند جمعیت به طور چشمگیری در خلاف عقربههای ساعت حرکت میکنند.
این غافلگیری، کل یک پروژه تحقیقاتی را به حرکت درآورد. دانشمندان مجموعهای از آزمایشها را انجام دادند که در آن عابران پیاده یا جمعیتهای کوچک در فضاهای بسته پرسه میزدند. بارها و بارها، محققان تمایل به راه رفتن در جهت خلاف عقربههای ساعت را مشاهده کردند.
با این گمان که هنجارهای فرهنگی ممکن است نقشی داشته باشند، این تیم با دکتر کلودیو فلیسیانی در دانشگاه توکیو همکاری کرد. او نیز همین نتایج را در ژاپن یافت. این یافته زمانی که محققان راست دست، راست پا و راست چشم بودن افراد را در نظر گرفتند، صادق بود و در هر دو گروه مردان و زنان مشاهده شد. تنها تفاوتی که آنها مشاهده کردند، سوگیری بارزتر در کودکان بود.
اچوریا هوارته گفت: هر یک از ما یک تمایل شخصی کوچک برای چرخش کمی به یک طرف داریم و وقتی افراد زیادی در یک فضا مشترک هستند، این تمایلات کوچک به یک چرخش خالص در خلاف جهت عقربههای ساعت تبدیل میشوند.
دانشمندان مطمئن نیستند که این تمایل از کجا ناشی میشود، اما آزمایشهای بیشتری را در واقعیت مجازی و آزمایشهای دیگر انجام دادهاند که در آن افراد وانمود میکردند یک پایشان شکسته است. اعضای تیم به شوخی گفتند که روند معکوس ممکن است در استرالیا دیده شود و اثر کوریولیس، که در آن چرخش زمین جهت باد را منحرف میکند، در کار است.
فلیسیانی گفت: ما نمیدانیم چرا این اتفاق میافتد، اما فکر میکنیم با درک دلایل، میتوانیم درک بهتری از نحوه درک جهان داشته باشیم. این میتواند به ما کمک کند تا اکتشافات دیگری انجام دهیم که ممکن است از این اکتشاف مهمتر باشند.
انسانها تنها گونهای نیستند که چنین ترجیحی را نشان میدهند. محققان در بریستول نشان دادهاند که مورچههای سنگی هنگام کاوش لانههای ناشناخته تمایل به چرخش به چپ دارند. سوءظنها به سمت بیومکانیک رفته است.
اچوریا هوارته گفت: هیچکدام از ما کاملاً متقارن نیستیم و به نظر میرسد نحوه جمعآوری اطلاعات حسی توسط مغز هر فرد و هماهنگی آن با عضلات، آنها را به آرامی به یک طرف متمایل میکند. ما چند ایده را آزمایش کردهایم و این سوگیری همچنان سرسختانه خود را نشان میدهد، بنابراین مکانیسم دقیق آن هنوز یک سوال بیپاسخ است. درک این سوگیری میتواند شبیهسازیهای جمعیت و تخلیه را واقعبینانهتر و به طراحی فضاهای عمومی، از موزهها تا سوپرمارکتها و ایستگاههای قطار، کمک کند.
پروفسور گرت ایروین، رئیس بخش بیومکانیک ورزشی و تمرینی دانشگاه متروپولیتن کاردیف، گفت: در اولین المپیک مدرن در سال ۱۸۹۶، ورزشکاران در جهت عقربههای ساعت در مسیر مسابقه میدویدند، اما این جهت در سال ۱۹۱۳ تغییر کرد زیرا اکثر ورزشکاران احساس میکردند این یک «جهت غیرطبیعی برای دویدن» است.
دویدن در خلاف جهت عقربههای ساعت اکنون در قوانین دو و میدانی ثبت شده است. او گفت: منطقی است که فرض کنیم این امر به دلیل تسلط پای راست در جمعیت پدید آمده است. دویدن در خلاف جهت عقربههای ساعت، نیروی داخلی بیشتری را به سمت راست بدن وارد میکند.
اما این ممکن است کمتر به بیومکانیک و بیشتر به تسلط اجتماعی افراد با پای راست غالب مربوط باشد. ایده تسلط سمت راست فراتر از ورزش و دو و میدانی است و میتوان آن را در زمینههای دیگری مانند طراحی سوپرمارکت مشاهده کرد که بر جهتی که شرکتها برای راه رفتن و هدایت در فروشگاه در نظر دارند، تأثیر میگذارد.