به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از MSNow، از آنجا که کسانی که با ناآگاهی به این فیلم حمله کردند شامل ایلان ماسک و دونالد ترامپ جونیور بودند - از جمله کسانی که در رسانههای اجتماعی به انتخاب لوپیتا نیونگو در نقش هلن تروی به دلیل سیاهپوست بودنش و الیوت پیج در نقش یک جنگجوی یونانی اعتراض کردند - نادیده گرفتن این حملات برای رسانهها دشوار شد.
با این حال، فیلم نولان صرفاً آن تحریککنندگان محافظهکار را احمق جلوه میدهد. «ادیسه» با مدت زمان تقریباً سه ساعت، جنگ شخصی کارگردان «اوپنهایمر» را با مثانه سینماروها ادامه میدهد. اما با وجود وسواس قبلی نسبت به شخصیتهای نیونگو و پیج، هر دو بازیگر بیش از چند دقیقه از زمان نمایش را در فیلمی با بازی مت دیمن، تام هالند و آن هاتاوی اشغال نمیکنند. زیبایی نولان بودن این است که شهرت و سابقه به او این امکان را میدهد استعدادهای جوانتر را حتی برای نقشهای کوچک جذب کند، ابزاری هوشمندانه برای گسترش جذابیت فیلم.
ماسک و پسر ترامپ و دیگران سعی کردند این موضوع را به چیزی شنیع تبدیل کنند و به طرز عجیبی استدلال کردند که انتخاب بازیگران متنوع، نوعی ترفند بدبینانه برای جلب توجه جوایز و همچنین تعصب ضد سفیدپوستی است. مهم نیست که «ادیسه» در نهایت یک داستان اسطورهای است، بنابراین تهیهکنندگان نیونگو را برای بازی در نقش جی. ادگار هوور انتخاب نکردهاند.
خود نولان وقتی از او در مورد این موضوع سوال شد، با اینکه از سیل ستایشهای انتقادی غرق در لذت است، به شکلی دیپلماتیک انتقادهای جناح راست را رد کرد. «ادیسه» که سرشار از شکوه بصری است و نیاز به دیده شدن در بزرگترین پرده سینما دارد، مسلماً یکی از بهترین فیلمهای فیلمساز بریتانیایی نیست - «تلقین» و «پرستیژ» استانداردهایی بسیار بالا دارند - اما مطمئناً از چنان شکوهی برخوردار است که میتواند دنبالهای شایسته برای «اوپنهایمر» برنده اسکار شناخته شود.
گرچه گیشه تابستان پیشبینیناپذیر بوده است - با فیلمهای ترسناکی مانند «وسواس» که رکوردهای فروش را شکستند و «موآنا» و «سوپرگرل» که قدرت دخترانه زیادی را به نمایش نگذاشتند - پیشبینیها حاکی از آن است که «ادیسه»، که برای فرمتهای پریمیوم پرده بزرگ ساخته شده، تقریباً ۲۰۰ میلیون دلار در اولین آخر هفته خود در سراسر جهان فروش خواهد داشت. این سفر با نزدیک به ۱۸ میلیون دلار در پیشنمایشهای پنجشنبه آغاز شد که بالاترین فروش داخلی امسال است.
هر چه باشد، این رقم باید تا حد زیادی احتمال شکست یونیورسال پیکچرز، استودیویی که فیلم را منتشر کرده، از بین ببرد. به نظر میرسد نولان و یونیورسال، خوشبختانه و به شایستگی، در این نبرد آخر بدون اینکه مجبور به مقابله با منتقدان سرسخت خود شوند، پیروز خواهند شد. اما با وجود چنین دشمنان سرسختی، این پیروزی کوچک را در جنگی که به ظاهر به یک جنگ فرهنگی بیپایان تبدیل شده است، در نظر بگیرید.