به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از ABC News، دامیان گوردون هرگز تصور نمیکرد جمعآوری قوطیهای خالی روزی به او در خرید خانه کمک کند. این مرد ۳۶ ساله اهل استرالیا، هفت سال گذشته را صرف جمعآوری مواد بازیافتی کرد و چیزی را که به عنوان یک پروژه جانبی کوچک آغاز شده بود، به یک دستاورد مالی جدی تبدیل کرد. تعهد او به محیط زیست نه تنها زندگی او را متحول کرد، بلکه نشان داد که چگونه اقدامات کوچک میتوانند به آرزوهای بزرگ تبدیل شوند.
در سال ۲۰۱۷، گوردون شروع به جمعآوری قوطی و بطری کرد تا کمی پول اضافی به دست آورد. بعد از کار، او سواحل، پارکها و فضاهای عمومی را جستجو میکرد و ظروف واجد شرایط بازپرداخت ۱۰ سنتی را از طریق طرح «بازگشت و کسب درآمد» استرالیا جمعآوری میکرد.
آن چه که به عنوان یک سرگرمی کوچک آغاز شد، به سرعت به یک روال همیشگی تبدیل شد. در طول سالها، او بیش از ۴۵۰ هزار قوطی و بطری جمعآوری کرد و تقریباً تقریباً ۳۰ هزار دلار آمریکا درآمد کسب کرد.
در ابتدا، گوردون زیاد به پسانداز فکر نمیکرد. او به ABC News گفت: «فقط روی هم انباشته شد. پول بیسروصدا در حسابی که به ندرت آن را بررسی میکردم، افزایش یافت." در سال ۲۰۲۴، این مبلغ برای او کافی بود تا با موفقیت یک «کلبه ماهیگیری کوچک قدیمی» را که به خانه جدیدش تبدیل شد، خریداری کند.
بخش بزرگی از موفقیت گوردون ناشی از افزایش تلاشهایش بود. او متوجه شد که پرسه زدن در خیابانها کافی نیست، بنابراین شروع به داوطلب شدن در جشنوارههای موسیقی کرد. با بیش از ۵۰۰ جشنواره در سراسر استرالیا در هر سال، انبوهی از زبالههای باقیمانده فرصتهای فراوانی را فراهم میکرد.
گوردون به سرعت فهمید که یک آخر هفته تمیزکاری میتواند هزاران قوطی کنسرو به همراه داشته باشد. اما برای او، فقط بحث درآمد مطرح نبود؛ بلکه بحث تجربه بود. او هنگام کار در پشت صحنه، با هنرمندان محبوبی مانند گروه «The Presets» آشنا شد. او گفت: «من افراد مشهور زیادی را دیدهام که فقط در نزدیکی صحنه مشغول جمع آوری زباله بودهاند.»
برای گوردون، بازیافت همیشه چیزی فراتر از پول بوده است. این فلسفهای است که از کودکی با خود داشته است. در کودکی، او به دنبال گنج میگشت. همین طرز فکر، زندگی امروز او را شکل میدهد. خانه او تا حدودی با اقلامی تزئین شده است که از کمپینهای پاکسازی جمعآوری شده بودند، که نمونهای زنده از اقتصاد چرخشی است.
بازیافت مدتها قبل از این پروژه، در زندگی گوردون نقش اساسی داشته است. در کودکی، او با مادرش به سمساری محل میرفت و به دنبال کفش مدرسه و سایر یافتههای غیرمنتظره میگشت. این طرز فکر امروز نیز ادامه دارد؛ خانه جدید او شامل اقلامی است که از پاکسازی جمعآوری شدهاند و این نمونهای زنده از اعتقاد او به استفاده مجدد و تغییر کاربری کالاهای دور ریخته شده است.
گوردون همچنین کار خود را به عنوان بیانیهای علیه زباله میبیند. او با اشاره به رویدادهایی مانند عروسیها و جشنوارههایی که مقادیر زیادی زباله تولید میکنند، گفت: «زباله زیادی وجود دارد - ما در چنین جامعهای زندگی میکنیم که زباله زیادی تولید میکند.» برای او، جمعآوری قوطیها هم عملی است و هم تعهدی به مسئولیت زیستمحیطی.
داستان او توجه دانیل اسمالی، مدیرعامل Exchange for Change، سازمانی که پشت برنامه بازیافت است، را جلب کرد. او تأیید کرد که مجموع ۴۵۰ هزار قوطی جمعآوریشده توسط گوردون، یکی از بزرگترین تلاشهای فردی ثبتشده در تاریخ این طرح بوده است.
گوردون که اکنون صاحب خانه شده است، حتی در حین پرداخت وام مسکن خود، به جمعآوری قوطی ادامه میدهد. او گفت: «این حالا بخشی از طبیعت من است» و به این ترتیب ثابت کرد که اقدامات کوچک و مداوم میتوانند به عادتهای مادامالعمر تبدیل شوند و نتایج معناداری داشته باشند.