مراسم نکوداشت مجید قناد، مجری و هنرمند پیشکسوت حوزه کودک و نوجوان، با حضور جمعی از اهالی تئاتر و فرهنگ در سالن استاد عباس جوانمرد عمارت خانه تئاتر برگزار شد. این مراسم با یاد و خاطره زندهیاد اکبر عبدی آغاز شد و حاضران به احترام این بازیگر فقید یک دقیقه ایستادند و او را تشویق کردند.
در این برنامه که به همت انجمن تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر برگزار شد، هنرمندانی همچون رضا بابک، اصغر همت، ایرج راد، ناصر آقایی، ناصر آویژه، حسن دادشکر، رضا بنفشهخواه، اسماعیل خلج، علی فروتن، حمید گلی و جمعی دیگر از فعالان عرصه هنر حضور داشتند.
قناد؛ نماد عشق به زندگی و کودکان
به گزارش اطلاعات، در ابتدای مراسم، مهدی قلعه، رئیس هیات مدیره انجمن تئاتر کودک و نوجوان، ضمن خوشامدگویی از حامیان برگزاری این برنامه تقدیر کرد. علیرضا گیلوری، مدیرعامل خانه تئاتر نیز در سخنانی از مجید قناد به عنوان نماد عشق به زندگی یاد کرد و گفت نبود حضور هنرمندانی مانند او در قاب تلویزیون، ارزش تلاشهایشان را بیش از گذشته نمایان کرده است.
او همچنین تأکید کرد که قناد علاوه بر فعالیتهای هنری، از اعتبار خود برای حمایت از مسائل صنفی تئاتر و هنرمندان استفاده کرده است.
روایت رضا بابک از تأثیرگذاری قناد
رضا بابک، بازیگر پیشکسوت، با اشاره به دوران فعالیت مجید قناد در برنامههای کودک، او را هنرمندی اثرگذار دانست و گفت برنامههایی که قناد تولید و اجرا کرد، در زمان خود نوآورانه بودند و توانستند ارتباطی عمیق با کودکان برقرار کنند.
قدردانی قناد از مادرش و خاطرات کودکان
پس از پخش کلیپی درباره زندگی و فعالیتهای مجید قناد، این هنرمند با تأثر روی صحنه آمد و مدالیوم خانه تئاتر و هدایایی از سوی معاونت هنری، اداره کل هنرهای نمایشی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و دیگر حامیان دریافت کرد.
قناد در سخنان خود با قدردانی از حضور استادان و همکارانش گفت که فعالیتهایش را نتیجه عشق به کودکان میداند. او با اشاره به نقش مادرش در زندگی خود اظهار کرد که پس از فوت پدرش در هفت سالگی، مادرش برای او هم نقش پدر را داشته و هم مادر؛ زنی که با وجود ۹۰ سال سن همچنان برای او عزیز و الهامبخش است.
دلتنگی برای بازگشت به دنیای کودکان
مجید قناد با اشاره به خاطراتی که نسلهای مختلف با برنامههای او مانند «گل گفتی آی گل گفتی« و دیگر برنامههای کودک دارند، گفت این خاطرات برای خودش نیز ارزشمند است و سالهای فعالیت در تلویزیون، چه در دوران جنگ ۸ساله و چه پس از آن، سرشار از تجربههای ماندگار بوده است.
شما چه نظری دارید؟