به گزارش اطلاعات آنلاین، جیمل بویی، ستوننویس نیویورک تایمز، در یادداشتی برای این روزنامه معتبر درباره دنیای خیالی این روزهای ترامپ چنین نوشته است:
این هفته، مشغول خواندن کتاب «تغییر رژیم: درون ریاست جمهوری امپریالیستی دونالد ترامپ» بودم، کتابی که اخیراً همکارانم در اتاق خبر، مگی هابرمن و جاناتان سوان، در مورد سال اول دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ، نوشتهاند.
این کتاب جذاب و اغلب تکاندهنده است و هابرمن و سوان درک خوبی از شخصیتهای دخیل در شکلگیری دولت دوم ترامپ و همچنین روابط و پویاییهایی که به نظر میرسد تصمیمگیریهای ریاست جمهوری او را هدایت میکنند، ارائه میدهند.
هر وقت روایتی از درون یک ریاست جمهوری میخوانم، دنبال چیزی میگردم که در مورد نحوه ارتباط رئیس جمهوری با خود دفتر به ما بگوید. آیا او روش خاصی برای مدیریت کاخ سفید یا رسیدگی به چالشها و بحرانها دارد؟ در چه مسائلی به کارکنان و زیردستان خود احترام میگذارد و در مقابل از مشاوره شخصی خود استفاده میکند؟ او چگونه با جریان بیپایان اطلاعات و جاسوسی از تعداد تقریباً نامحدودی از منابع برخورد میکند؟
پیچیدگی روزافزون نظام اداری و مسئولیتهای گستردهتر این مقام، روسای جمهور را، که به طور جدی از هری ترومن آغاز شد، به ایجاد فرآیندهای جدید و نهادینهشده سوق داد که برای دستیابی به بهترین و دقیقترین اطلاعات موجود طراحی شده بودند. علاوه بر ملاحظات عملی، این راهی برای روسای جمهور بوده است تا با یکی از آسیبهای اقتدار اجرایی مبارزه کنند: تمایل به ارزش قائل شدن برای بینش منحصر به فرد خود بالاتر از هر چیز دیگری. با این حال، برای روسای جمهور بسیار دشوار است که از افتادن در این دام اجتناب کنند.
به گفته هابرمن و سوان، ترامپ این فرآیند را به طور کامل کنار نگذاشته است - او کاخ سفید خود را طوری تنظیم کرده که غرایز غالباً خودسرانه خود را بالاتر از همه ملاحظات دیگر تأیید کند. او خود را از دیدگاههای مخالف جدا و مخالفت داخلی را ممنوع کرده است. ترامپ در هیچ مقطعی اطلاعات خنثی دریافت نمیکند؛ تقریباً همه چیز مطابق با هوسها، انگیزهها و خلق و خوی متغیر او تنظیم میشود. نتیجه این است که او از واقعیت جدا شده است تا حدی که عملاً در یک دنیای افسانهای زندگی میکند.
هابرمن و سوان، ترامپی را توصیف میکنند که نمیتواند فراتر از چند قدم اول هر اقدام مشخصی را ببیند و دائماً با موانع و واکنشهای سیاسی غافلگیر میشود. جنجالهای اخیر، از کاهش ذخایر مهمات پیشرفته ارتش آمریکا گرفته تا بدتر شدن شرایط در برخی از ناوهای نیروی دریایی، وقتی این احتمال قوی را در نظر بگیرید که به ترامپ اطلاعات بسیار کمی در مورد شرایط واقعی جنگ داده میشود، درک آن آسانتر میشود.
به احتمال زیاد، به او چیزی گفته میشود که میخواهد بشنود: اینکه آمریکا در حال پیروزی است و ایران در آستانه تسلیم شدن.