به گزارش اطلاعات آنلاین، این کشتی بسیار بزرگ‌تر و توانمندتر از سه ناو هواپیمابر موجود نیروی دریایی چین است و انتظار می‌رود با وزنی نزدیک به ۱۱۰ هزار تن، بزرگ‌ترین ناو هواپیمابر جهان باشد. یک ناو هواپیمابر بزرگ‌تر، حجم داخلی بیشتری برای سوخت هواپیما، سلاح، تأسیسات تعمیر و نگهداری، محل اقامت خدمه، ماشین‌آلات و هواپیما فراهم می‌کند.

مهم‌تر از همه، مساحت عرشه پرواز اضافی می‌تواند به یک ناو هواپیمابر اجازه دهد هواپیماهای بیشتری را در حین پرتاب و بازیابی همزمان آنها، به کار گیرد. این مهم است زیرا معیار اصلی ظرفیت رزمی یک ناو هواپیمابر، سرعت انجام سورتی‌های پرواز است. سومین ناو هواپیمابر چین، فوجیان، و کشتی‌های کلاس نیمیتز و جرالد فورد نیروی دریایی ایالات متحده، در این زمینه به عنوان تنها ناوهای هواپیمابر جهان، در کنار هم بی‌نظیرند.

اولین تصاویری که کار بر روی این ناو هواپیمابر جدید را تأیید می‌کرد، در اکتبر 2025 منتشر شد، پس از آن تصاویر جدید از کارخانه کشتی‌سازی دالیان در ماه نوامبر، نصب سازه‌هایی را در بدنه در حال توسعه نشان می‌دهد که به طور کلی با ترتیبات مهار راکتور سازگار به نظر می‌رسند. گرچه پیش از این نشانه‌هایی وجود داشت مبنی بر اینکه این ناو هواپیمابر با سوخت هسته‌ای کار خواهد کرد، از جمله گزارش‌هایی در نوامبر 2024 که نشان می‌داد یک نمونه اولیه راکتور هسته‌ای برای کشتی‌های جنگی سطحی در نزدیکی شهر لشان در حال ساخت است، اما با پیشرفت ساخت و ساز، این موضوع بسیار قطعی شده است.

نیروی دریایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین اولین ناو هواپیمابر خود، فوجیان، را در 5 نوامبر 2025 به خدمت فعال درآورد و این کشتی در حال حاضر تنها ناو هواپیمابر در حال خدمت خارج از نیروی دریایی ایالات متحده است. با وزن ۸۵۰۰۰ تن، این ناو از ناوهای ۱۰۰۰۰۰ تنی کلاس جرالد فورد کوچک‌تر است و می‌تواند به جای چهار هواپیما، تنها سه هواپیما را همزمان به پرواز درآورد.

با این حال، بال هوایی آن بسیار پیشرفته‌تر است و شامل جنگنده‌های نسل پنجم می‌شود که بال‌های هوایی ناوهای کلاس جرالد فورد هنوز آنها را ادغام نکرده‌اند. انتظار می‌رود کارخانه‌های کشتی‌سازی چینی به ساخت ابرناوهای با موتور متعارف در کنار کشتی‌های هسته‌ای ادامه دهند، زیرا هزینه‌ها و الزامات نگهداری بسیار پایین‌تر ناوهای هسته‌ای برای عملیات منطقه‌ای بسیار سودمند است.