به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، خانواده این فیلم‌ساز برجسته فرانسوی در بیانیه‌ای اعلام کردند که گاتلیف در حالی که در شهر «آرل» واقع در منطقه پرووانس مشغول کار روی یک پروژه سینمایی تاریخی بود، بر اثر مشکلات جسمانی درگذشت. خانواده او در این پیام، با بهره‌گیری از نام مشهورترین اثر او، برایش «لاتچو دروم» یا همان «سفر به‌سلامت» (عبارتی به زبان کولی‌ها) را آرزو کردند و نوشتند: «زیبایی فیلم‌های او، سخاوت، شادی، شعر و عشق او به موسیقی برای همیشه با ما خواهد ماند.»

تونی گاتلیف بیش از ۲۰ فیلم در کارنامه داشت که همگی آینه‌ای تمام‌نما از روحِ بی‌قرار و موسیقیِ کولی‌های جهان بودند. او با فیلم «لاتچو دروم» (۱۹۹۳) به شهرت جهانی رسید؛ اثری که همچون یک سفر حماسی از هند تا اسپانیا، ریشه‌های موسیقی کولی‌ها را واکاوی می‌کرد و جایزه «نوعی نگاه» جشنواره کن را برایش به ارمغان آورد.

پس از آن، فیلم «گاجو دیلو» (۱۹۹۷) با بازی رومن دوریس، موفقیت‌های او را تکرار کرد و جایزه «پلنگ نقره‌ای» لوکارنو و جایزه معتبر سزار را نصیبش ساخت.

داستان زندگی شخصی گاتلیف کمتر از فیلم‌هایش پرفراز و نشیب نبود. او که در سال ۱۹۴۸ با نام «میشل دحمانی» در الجزایر متولد شده بود، از دل جنگ‌های استقلال این کشور سر برآورد. گاتلیف نوجوان، طغیان‌گری بود که خودش می‌گفت: «بچه بدی بودم؛ بزرگسالان را دشمن می‌دیدم.» او در ۱۲ سالگی پس از یک برخورد با پلیس، برای تغییر هویتش نام خود را از پارکی در الجزیره گرفت و به «گاتلیف» تغییر داد؛ تصمیمی که آغازگر مسیر هنری‌اش شد.

وزیر فرهنگ فرانسه در واکنش به درگذشت او گفت: «گاتلیف علاقه خاصی به مسیرهای کمتر پیموده شده و زندگی‌هایی داشت که اغلب نادیده گرفته می‌شوند. او موسیقی، تبعید و آزادی را با انرژی منحصربه‌فردی به تصویر می‌کشید که تنها مختص به خودش بود.»