به گزارش اطلاعات آنلاین، درمانی قطعی برای بیمار آسم وجود ندارد اما می توان علائم آن را کاهش داد. موثرترین راه برای مقابله با آسم، شناسایی عوامل ایجاد کننده و تشدید کننده آن هستند.

اگر جلوگیری از قرارگرفتن در معرض این عوامل کافی نباشد مصرف دارو توصیه می شود. داروها بر اساس شدت بیماری و تناوب بروز علائم تجویز و مصرف می شوند. به طور کلی داروهای ضد آسم به دو دسته تقسیم بندی می شوند: داروهایی که سریع و در مدت کوتاه اثرگذاری دارند و داروهایی که در دراز مدت تأثیر خود را نشان می دهند. به طور معمول داروهای «گشاد کننده های برونش» (bronchodilators) برای برطرف کردن علائم کوتاه مدت توصیه می شوند.

افرادی که گهگاه دچار حمله آسم می شوند به دارویی غیر از این نیاز پیدا نمی کنند. اگر بیماری به طور خفیف تداوم داشته باشد (بیش از دو حمله در هفته)، اسپری های کورتیکواستروئیدی با دوز کم یا «آنتاگونیست لوکوترین» خوراکی تجویز می شود. اما افرادی که هر روز دچار حمله آسم می شوند، دوز بالاتری از کورتیکواستروئیدهای استنشاقی را مصرف می کنند.

نتایج یک کارآزمایی بالینی نشان می دهند که ادغام دو داروی «آلبوترول» و «بودسونیدکورتیکواستروئیدی» که از طریق اسپری استنشاق می شود دفعات قرار گیری در وضعیت کوتاهی نفس، خس خس کردن و سرفه را کم می کند. آلبوترول که با نام اسپری سالبوتامول نیز شناخته شده با قرار دادن ماهیچه ها در وضعیت استراحت حمله آسم را برطرف می کند و یک درمان کوتاه اثر به شمار می آید. در پزشکی به حمله آسم، برانگیختگی و تشدید (exacerbation) می گویند که در بیشتر مواقع منجر به انتقال بیمار به بخش اورژانس، بستری شدن یا در برخی موارد مرگ می شود.

این ترکیب دارویی که در نوع خود نخستین است، یک تغییر اساسی در درمان آسم ایجاد می کند و کم کم به بخشی از درمان استاندارد تبدیل می شود. فاز سوم این کارآزمایی بالینی با حضور ۳۰۰۰ بیمار مبتلا به آسم از نقاط مختلف دنیا از جمله اروپا، آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی انجام شد و هدف از اجرای آن سنجش ایمنی و تأثیر ترکیب دارویی آلبوترول و بودسونید کورتیکواستروئیدی بر بیمارانی که به آسم خفیف و شدید دچار بودند است.

آلبوترول یک داروی کوتاه اثر (آگونیست beta-۲) است که با اتصال به پروتئین های کوچکی به نام گیرنده های بتا در مجاری تنفسی وارد عمل می شود و ماهیچه های مسیر تنفسی را شُل و آرام می کند. بودسونید نیز به عنوان یک کورتیکواستروئید، تورم و تحریکات را در مجاری دستگاه تنفس کاهش می دهد.  

درمان استاندارد برای حفظ وضعیت پایدار بیمار شامل مصرف اسپری است که هر دو دارو را در ترکیب خود داشته باشد، یکی آگونیست beta-۲ مانند بنرالیزوماب و دیگری یک کورتیکواستروئید مانند بکلومتازون است.

هنگامی که بیمار دچار حمله آسم می شود، به طور معمول از یک داروی تأثیرگذار لحظه ای مانند آلبوترول استفاده می کند. همچنین، در بسیاری مواقع دوزهایی از استروئید خوراکی برای این گروه از بیماران تجویز می شود. پزشکان سعی دارند کمتر داروهای استروئیدی خوراکی را تجویز کنند، چون عوارض جانبی شدیدی دارند.

در کارآزمایی بالینی بیماران به سه گروه تقسیم بندی شدند. با توجه به این که بسیاری از شرکت کنندگان تحت درمان روزانه آسم قرار داشتند، به آنها یکی از سه دارویی که عملکرد لحظه ای و فوری دارند داده شد تا در صورت بروز حمله آسم در خطر قرار نگیرند.  اینها یا شامل ترکیبی از آلبوترول و دوز بالای بودسونید بودند یا دوز پایینی از بودسونید. به گروه کنترل فقط آلبوترول داده شد. نتیجه کارآزمایی این بود که نه تنها عملکرد ریه های بیماران بهتر شد، بلکه حمله های کمتری را تجربه می کردند.

دانشمندان دریافتند که ترکیب آلبوترول با دوز بالاتری از بودسونید به میزان ۲۷ درصد احتمال بروز حمله آسم را در کوتاه مدت کاهش داده و از احتمال بروز این حملات در طول سال به میزان ۲۴ درصد می کاهد. بدین ترتیب، با این ترکیب مصرف کورتیکواستروئید نیز که عوارض جانبی نامطلوبی دارد ۳۳ درصد کاهش می یابد.    

هر بار که بیمار این ترکیب را به مسیر تنفسی خود می افشاند، داروی بیشتری دریافت می کند. با این رویکرد، علاوه بر این که از تشدید و برانگیختگی کاسته می شود، هنگام بروز حمله به استروئید خوراکی کمتری نیاز پیدا می کند.

سازمان غذا و دارو (FDA)، نخستین داروی ژنریک به نام Symbicort که به شکل اسپری استنشاقی و متشکل از بودسونید و فورموترول فومارات دیهایدریت است را به تصویب رسانده است. این دارو با هدف درمان آسم در افراد ۶ سال به بالا و نیز برای تداوم درمان بیمارانی که دچار بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) هستند ساخته شده است.

این داروی استنشاقی نباید برای درمان حملات آسم حاد مصرف شوند. در افرادی که مبتلا به بیماری مزمن انسداد ریه هستند مصرف این داروی ژنریک به درمان انسداد مسیر هوا کمک می کند و در  مبتلایان به برونشیت مزمن و یا آمفیزم تشدید حملات را کاهش می دهد.

اسپری حاوی ترکیب بودسونید و «فورموترول فومارات دیهایدریت» باید دو بار در روز و هر بار دو پاف با فاصله زمانی ۱۲ ساعت زده شود تا از نمایان شدن علائمی مثل خس خس سینه در مورد آسم و عدم  تنفس آسان در مورد  COPD جلوگیری شود.

سردرد، عفونت دستگاه تنفسی فوقانی، سینوزیت، آنفلوانزا، درد پشت، گرفتگی بینی، ناراحتی معده و استفراغ شایع ترین عوارض جانبی بودسونید و فورموترول فومارات دیهایدریت هستند که در مبتلایان به آسم گزارش شده اند. عوارض جانبی گزارش شده از مصرف این دارو در افراد مبتلا COPD شامل برونشیت، سینوزیت، عفونت دستگاه تنفسی فوقانی و چند مورد دیگر است.