به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از interesting engineering، در سال ۲۰۱۶، یک مخترع فعال که به صورت آنلاین با نام «گلوباکس» فعالیت می کند، شروع به جمع‌آوری باتری‌های لپ‌تاپ دور ریخته شده برای تأمین انرژی خانه‌اش کرد. او با باز کردن صدها بسته‌ پلاستیکی، هزاران سلول لیتیوم-یونی آزاد را جمع‌آوری کرد که دیگر برای لپ‌تاپ‌ها کار نمی‌کردند. او سلول‌های آزمایش شده را به بلوک‌های بزرگی سیم‌کشی کرد تا برق حاصل از پنل‌های خورشیدی پشت بام خود را ذخیره کند. در حالی که وبلاگ‌های فناوری اغلب پروژه‌ او را به عنوان برق خانگی ارزان تبلیغ می‌کنند، تمام ارقام مربوط به عملکرد و ایمنی مستقیماً از سازنده می‌آید.

این پروژه با پنل‌های خورشیدی و باتری‌های استفاده‌شده آغاز شد.

باتری‌های لپ‌تاپ چندسلولی اغلب وقتی خراب می شوند که فقط یک سلول از میان آنها از کار می‌افتد. مدار آن کل باتری را خاموش می‌کند؛ حتی اگر سلول‌های باقی‌مانده هنوز بتوانند برق ذخیره کنند؛ در حالی که می توان آنها را به اهداف جذابی برای پروژه‌های خانگی تبدیل کرد.

با این حال، سلول‌های باتری استفاده ‌شده می‌توانند بدون هشدار از کار بیفتند و خطرات ایمنی جدی ایجاد کنند. گرمای بیش از حد، آسیب به پوشش داخلی و تخریب شیمیایی می‌تواند مدت‌ها پس از ورود سلول به انبار، باعث ایجاد اتصال کوتاه الکتریکی شود.

گلوباکس حدود ۶۵۰ بسته لپ‌تاپ را برای برداشت سلول‌های منفرد باز کرد. او هر واحد را آزمایش کرد، قطعات آسیب‌دیده را دور انداخت و سلول‌های باقی‌مانده را به بلوک‌های باتری موازی لحیم کرد.

بسته‌های باتری لپ‌تاپ استاندارد حاوی اکسید کبالت لیتیوم یا کبالت منگنز نیکل هستند. ترکیب سلول‌ها با پروفایل‌های سنی مختلف، مقاومت‌های داخلی و سطوح سایش مختلف، عدم تعادل الکتریکی خطرناکی را در طول چرخه‌های شارژ ایجاد می‌کند.

گزارش‌های ثانویه فناوری ادعا می‌کنند که بانک باتری در نهایت برای ذخیره ۵۶ کیلووات ساعت برق گسترش یافته است. این رقم توسط آزمایش‌های آزمایشگاهی مستقل تأیید نشده است و از دست دادن ظرفیت در طول سال‌ها شارژ مداوم را نادیده می‌گیرد.

ذخیره‌سازی مناسب باتری نیاز به تعادل دقیق سلول، فیوز محافظ، نظارت حرارتی و سیستم‌های قطع خودکار دارد. بدون این کنترل‌های تجاری، سلول‌های لیتیوم-یونی سست می‌توانند بیش از حد گرم شوند و باعث آتش‌سوزی‌های انفجاری شوند.

گزارش‌های بعدی یک آرایه خورشیدی بزرگتر را توصیف می‌کنند.

گزارش‌های بعدی توصیف می‌کنند که سیستم گسترش یافته است و شامل ۲۴ پنل خورشیدی است که بیش از ده کیلووات توان پیک تولید می‌کنند. سازنده این برق را از طریق یک اینورتر سه کیلوولت آمپر برای تغذیه مدارهای خانه خود هدایت می‌کند.

در حالی که داستان‌های ثانویه ادعا می‌کنند که این باتری «کل خانه را برق می‌دهد»، یک اینورتر با این اندازه با محدودیت‌های فیزیکی مشخصی روبرو است. یک واحد سه کیلوولت آمپر حدود ۲۴۰۰ تا ۳۰۰۰ وات برق مداوم ارائه می‌دهد.

لوازم خانگی بزرگ مانند تهویه مطبوع مرکزی، آبگرمکن‌های برقی و خشک‌کن لباس اغلب به صورت جداگانه بین ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ وات برق نیاز دارند. اجرای چندین بار سنگین به طور همزمان، قطع‌ کننده‌های مدار استاندارد مسکونی را قطع می‌کند یا اینورترها را به حالت خاموش شدن می‌برد.

گلوباکس قفسه‌های باتری سفارشی خود را در یک انبار در فضای باز واقع در ۵۰ متری محل سکونت خود قرار داد. در حالی که دور کردن سلول‌ها از فضاهای زندگی، خطر شخصی را کاهش می‌دهد اما کدهای رسمی برق یا استانداردهای ایمنی در برابر آتش‌سوزی را برآورده نمی‌کند.

ادعای سازنده مبنی بر کارکرد سال‌ها بدون آتش‌سوزی یا سلول‌های متورم، همچنان یک روایت شخصی تأیید نشده است. این ادعا نمی‌تواند ثبات آینده را تضمین کند یا ثابت کند که این مجموعه با مجوزهای ساختمانی منطقه‌ای مطابقت دارد.

استفاده مجدد حرفه‌ای از استانداردهای سختگیرانه‌تری پیروی می‌کند.

آژانس‌های ایمنی فدرال و کمیسیون ایمنی محصولات مصرفی به صراحت در مورد برچیدن بسته‌های باتری لیتیوم-یونی هشدار می‌دهند. باز کردن بسته‌های تجاری، مواد شیمیایی فرار را در معرض قرار می‌دهد، خطرات سوراخ شدن را افزایش می‌دهد و می‌تواند باعث جراحات شدید سوختگی شود.

در مقابل، شرکت‌های حرفه‌ای انرژی، باتری‌های دست دوم را با استفاده از پروتکل‌های آزمایش دقیق تعریف شده توسط استانداردهای ملی مانند NFPA ۸۵۵ ارزیابی می‌کنند. سایت‌های ذخیره‌سازی صنعتی به حسگرهای تشخیص گاز، سیستم‌های اطفاء حریق، پنل‌های انفجار و نظارت حرارتی مداوم نیاز دارند.

بانک‌های باتری تجاری هزینه بیشتری دارند زیرا شامل مهندسی ایمنی دارای گواهینامه، محفظه‌های فولادی سنگین و ضمانت‌های رسمی هستند. پروژه‌های غیررسمی DIY از این اقدامات حفاظتی پرهزینه صرف نظر می‌کنند و کل ریسک فیزیکی را به صاحب ملک منتقل می‌کنند.

گلوباکس نشان داد که یک فرد ماهر می‌تواند ظرفیت ذخیره‌سازی قابل استفاده را از لوازم الکترونیکی دور ریخته شده بازیابی کند. با این حال، راه‌اندازی غیررسمی او همچنان یک آزمایش تأیید نشده است و نباید به عنوان الگویی ایمن برای ذخیره‌سازی برق خانگی در نظر گرفته شود.