مرتضی جوهری

نـخسـتین هـدف موساد در عملیات خشم خدا، «وائل زعیتر»
 (Wael Zwaiter) بود؛ یک نویسنده، مترجم و اهل موسیقی که هیچ نقشی در حادثه مونیخ نداشت و فقط به این علت که یک فلسطینی خواهان آزادی بود، برای ترور انتخاب شد. زعیتر متولد نابلس در کرانه باختری بود و در پایتخت ایتالیا زندگی می کرد. علاوه بر این که نماینده و سخنگوی سازمان آزادیبخش فلسطین در رم بود، در سفارت لیبی به عنوان مترجم نیز کار می کرد؛ چراکه به زبان های انگلیسی، ایتالیایی، فرانسوی و عربی تسلط داشت. یک بار توسط پلیس ایتالیا مورد بازجویی قرار گرفت اما پس از آنکه ثابت شد در هیچ فعالیت خرابکارانه ای شرکت نداشته است، آزاد شد.
با این حال موساد او را در فهرست مظنونان حادثه مونیخ قرار داد و ادعا کرد رهبر سازمان سپتامبر سیاه است. سرانجام شامگاه ۱۶ اکتبر در حالی که به آپارتمان محل زندگی اش برمی گشت، دو مأمور او را با شلیک ۱۱ گلوله مقابل ورودی ساختمان ترور کردند و به ازای هر ورزشکار کشته شده در مونیخ، یک گلوله به او شلیک شد. به گفته سازمان آزادیبخش فلسطین و پلیس ایتالیا، او هیچ نقشی در گروگانگیری نداشت و حتی در طول مدت حادثه و هفته ها قبل از آن، از رم خارج نشده بود.
دو مأمور پس از این ترور، توسط پلیس ایتالیا مورد تعقیب قرار گرفتند اما توسط اعضای دیگر موساد به یک خانه امن منتقل شدند و چند ماه بعد به اسرائیل گریختند. «ژانت ون براون»  (Janet Venn-Brown)، هنرمند استرالیایی و شریک زندگی زعیتر پس از ۴۰ سال در اکتبر ۲۰۱۱ در گفتگویی با نشریه آنلاین «انتفاضه الکترونیکی» مستقر در شیکاگو گفت: «وائل چند روز قبل از ترور به من گفته بود دو نفر در هتل روبرو زیر نظرش دارند. زیاد جدی نگرفتم؛ فکر می کردم به دلیل افسردگی اش، بی دلیل به همه شک می‌کند. به همین دلیل به او گفتم درها و پنجره ها را ببند و به تراس نرو تا خیالت راحت شود.» او این احتمال را می داد که آنها مأموران موساد باشند وفقط می‌خواهند او را زیر نظر داشته باشند اما باورش نمی شد که قصد ترورش را داشته باشند. وائل عصر آن روز با پزشک خود قرار داشت و وقتی آن شب کشته شد، عکس‌های رادیولوژی اش همراهش بود. یکی از دوستانش در مراسم خاکسپاری گفت احتمالاً هدف بعدی من باشم و پس از یک ماه، او هم در پاریس کشته
 شد.
به گفته ژانت ون براون، زعیتر مشغول ترجمه داستان «هزار و یک شب» به زبان ایتالیایی بود اما این ترجمه هرگز به پایان نرسید. در مراسم تشییع جنازه او بسیاری از ایتالیایی ها و عرب های ساکن این کشور شرکت کرده بودند. ژانت ون براون در سال ۱۹۷۹ برای ادای احترام به زعیتر، کتابی با عنوان «برای یک فلسطینی» را منتشر کرد. موساد سال ها بعد اعتراف کرد که زعیتر هیچ نقشی در حادثه مونیخ نداشت. این سازمان در رسیدن به هدفش یعنی کشتن، بسیار پافشاری و سماجت می کند اما وقتی به فرد مورد نظر دسترسی پیدا نمی کند، هموطن یا همرزم او را می کشد. هدف بعدی موساد یک شاعر در پاریس بود.
ادامه دارد...