جلیل رسولی، هنرمند پیشکسوت خوشنویسی و نقاشیخط، با تأکید بر جایگاه هنر نستعلیق در جهان اسلام گفت: خوشنویسی هنری مقدس است و هنرمندان برای رسیدن به سبک شخصی باید از تکرار آثار استادان گذشته عبور کنند و با تلاش و ممارست، هویت مستقل خود را در آثارشان شکل دهند. آیین اختتامیه نمایشگاه نقاشیخط «بِ بسم‌الله» جلیل رسولی، پس از دو هفته میزبانی در مجموعه فرهنگی‌هنری آسمان فرهنگستان هنر، با حضور هنرمندان برگزار شد. در این نمایشگاه، ۲۳ اثر جدید شامل ۱۶ اثر با مضمون سوره حمد و هفت اثر با مضمون سوره توحید به نمایش درآمد.
به گزارش ایرنا،رسولی در این مراسم با اشاره به پیوند اعتقاد و هنر اظهار کرد: هنرمند باید به کاری که انجام می‌دهد باور داشته باشد؛ اگر سوره حمد را بنویسم اما به آن اعتقاد نداشته باشم، اثرم در قلب مخاطب نفوذ نخواهد کرد. کسی که سوره حمد را می‌نویسد، عبادت می‌کند.
این هنرمند با تأکید بر ضرورت پرهیز از تکرار در خوشنویسی افزود: این تصور که خط به بن‌بست رسیده و دیگر امکان خلق اثر تازه وجود ندارد، اشتباه است. حتی اگر صدها سال به خوشنویسی کلاسیک پرداخته شود، همچنان راه‌های تازه‌ای برای آفرینش وجود دارد.
وی با بیان اینکه نستعلیق ایران در جهان اسلام جایگاهی برجسته دارد، خوشنویسی را هنری ملی دانست که باید بیش از گذشته مورد توجه قرار گیرد. رسولی همچنین بر ضرورت پرورش نسل جوان و دستیابی هنرمندان به هویت مستقل تأکید کرد و گفت: باید به جایی برسیم که مخاطب بدون دیدن امضا نیز بتواند صاحب اثر را تشخیص دهد.
نقاشیخط رسولی و هویت شخصی
در ادامه عین‌الدین صادقی، هنرمند نقاشیخط با اشاره به حس شخصی جلیل رسولی در آثارش، گفت: آثار جلیلی دارای هویت شخصی است، او آنچه را خلق می‌کند، باور دارد، دقت , ظرافت  حاصل عشق او به کار و نه فضای خودنمایی‌های امروز است. وی افزود: بعد از مکتب سقاخانه، سه نام احصایی، افجه‌ای و رسولی، در نقاشیخط می‌درخشد که جریان ساز این حوزه بودند. در کارهای رسولی، منزه و پاکیزه نویسی جریان دارد. در ادامه بهرام حنفی، خوشنویس و پژوهشگر گفت: از آنجا که اندام خط را نقاشی کنیم یا به اصطلاح غلط امروز، نقاشیخط کار کنیم، بیائیم و یک بعد تجسمی به خط بدهیم.
وی افزود: از زمان خط میخی تا کوفی، می‌رسیم به دوره معاصر، رسولی از بهترین و عاشق‌ترین کسانی است که روی فرم خط، خالصانه و با اعتقاد کامل کار کرده است. او به چیزی که می‌نویسد، اعتقاد دارد. از زمان قاجار، و دوره ملک محمد تا عمادالکتاب که قدرت نمایی خوشنویسی را به کنار می‌زنند و فقط تصویر می‌سازند، تا دوره معاصر، اوج این زیبایی را در آثار رسولی می‌توان دید.
همچنین مجتبی سبزه، خوشنویس با اشاره به اینکه هیچکس به اندازه رسولی، منظم کار نکرده است، توضیح داد: نظم را در کارهای رسولی می‌توان دید، او بر چیزی که باور دارد، تمرکز می‌کند، به نتیجه می‌رساند، ارائه می‌دهد و به سراغ کار بعدی می‌رود.
وی افزود: در کارهای او دو خصلت وجود دارد، کاری که هنرمندان بزرگ در عرضه جهانی کرده‌اند و دیگری، منظم کار کردن او است. این نظم، آن زیبایی را در خاطر همه مخاطب‌ها بجا می‌گذارد.
خوشنویسی هنری مقدس
در ادامه یادگار خیام، خوشنویس با اشاره به اینکه رسولی بخشی از هویت و تاریخ ما شده است، تصریح کرد: در دوره‌هایی، اساتید خوشنویسی قابلیتشان بیشتر از آن بوده که در یک فضایی بمانند. جلیل رسولی و دیگر اساتید، از بالا دنیا را نگاه کرده‌اند.
وی افزود: زمانی فکر می‌کردیم، کسانی که نقاشیخط کار می‌کنند، ضعف خوشنویسی دارند، اما اینگونه نیست. نقاشیخط سختی‌ها و عالمی دارد، جهان‌بینی هنری پشت آن است، امروز می‌گویم، کاش نقاشیخط به اندازه نستعلیق آسان بود. خیام خاطرنشان کرد: نستعلیق، منحنی‌هایی دارد، اما نقاشیخط نیاز به توانمندی و جوهره‌ای دارد که باید در فرد وجود داشته باشد. اساتید نقاشیخط، جهانی را روی جامعه خوشنویسی گشودند تا ما خوشنویسان، دنیا را از منظر دیگری ببینیم.
همچنین در این برنامه حسین نوروزی، خوشنویس با اشاره به خاطرات خود از رسولی گفت: اساتید بیرون از ایران، احترام زیادی برای رسولی قائل‌اند و بیشتر از داخل ایران، او را می‌شناسند. دنیای اسلام، احترام ویژه‌ای برای رسولی و آثارش قائل است.
در ادامه سرآبادانی، خوشنویس با خواندن یادداشتی در مورد رسولی، اظهار کرد: گاهی بک اثر هنری در لحظه‌ای ساده و بی‌هیاهو، وارد زندگی انسان می‌شود، اما اثر آن سال‌ها و دهه‌ها باقی می‌ماند. آثار رسولی از این دست، هستند. همچنی کامران کوهستانی، خوشنویس با اشاره به تنوع و گستردگی سبکی رسولی طی ۷ دهه فعالیت، خاطرنشان کرد: جلیل رسولی در دهه ۱۳۶۰ نمایشگاهی در تالار وحدت برگزار کرد، با ارائه قیمت آثار در آن رویداد، مسیر جدیدی را در حوزه بازار فاخر خوشنویسی و نقاشیخط در ایران گشود.