مرتضی جوهری

چند روز پس از عملیات «بهار جوانی» در بیروت، حملات دیگری به اعضای سازمان آزادی بخش فلسطین در رم و آتن توسط موساد انجام شد، اما همچنان یک عضو دیگر به نام «محمود بودیا» را تعقیب می کردند؛ یک نمایشنامه نویس اهل الجزایر و عضو ارشد سازمان آزادی بخش فلسطین (ساف) که یک مرکز تئاتر را در پاریس از سال ۱۹۶۵ اداره می کرد. مأموران موساد پس از شناسایی و برنامه ریزی برای ترور، در ۲۸ ژوئن ۱۹۷۳ یک بمب فعال شونده زیر صندلی خودروی او نصب کردند که به محض سوار شدن بودیا منفجر شد.
موساد با تمامی ترورها و خرابکاری هایی که انجام داد، هنوز خود را شکست خورده می دانست؛ چراکه هنوز مهره کلیدی و مغز متفکر جنبش ساف را شکار نکرده بود؛ شخصی که به یاسر عرفات بسیار نزدیک بود و در نزد او و سایر اعضای ساف معتمدترین مبارز به شمار می رفت. اگر موساد موفق به ترور او نمی شد همه تلاش‌هایی که این سازمان تا آن زمان انجام داده بود، بی نتیجه می ماند؛ به ویژه برای «مایکل هراری» فرمانده واحد سزاریه بسیار گران تمام می شد. سلامه، به کابوسی وحشتناک برای موساد تبدیل شده بود و این سازمان سال ها وقت، هزینه‌های سنگین، شکست ها و رسوایی هایی را برای یافتن و ترور او متحمل شده بود.
صهیونیست ها در تمامی رسانه های متعلق به خودشان یا وابسته به آنها در اروپا، سعی می کردند چهره ای خشن، خطرناک و تروریست از سلامه بسازند تا مقامات امنیتی و سیاسی و نیز مردم عادی ترغیب شوند برای یافتن و ترور او با اسرائیلی ها همکاری کنند. برخلاف جار و جنجال هایی که صهیونیست ها به راه انداخته بودند، سلامه طرفداران بسیاری، هم در اروپا و هم در میان اعراب داشت. دو نویسنده اسرائیلی به نام های «مایکل بار زوهر» و «ایتان هابر» در کتاب «در جستجوی شاهزاده سرخ» (The quest for the red prince)، که سال ۱۹۸۳ منتشر شد، نوشته اند: «علی حسن سلامه، پسر شیخ حسن سلامه همان جنگ سالار فلسطینی بود که سال ۱۹۴۸ در اعتراض علیه پیدایش اسرائیل کشته شد. پسر شیخ، یک مرد ژولیده و نتراشیده مسلح نبود، بلکه یک تحصیلکرده در دانشگاه های آلمان، خوشگذران و بسیار شیک پوش با شخصیتی کاریزماتیک بود. خودروهای اسپرت سوار می شد و با بازیگرهای مشهور آمریکایی و اروپایی معاشرت داشت... او در سال ۱۹۷۸ با «جورجینا رزق» سلبریتی و دختر شایسته لبنانی 
ازدواج کرد.»
نیویورک تایمز در ۱۰ ژوییه ۱۹۸۳ نوشت: «سلامه فرمانده جوخه ۱۷ گروه امنیتی فتح بود. غیر از این، او رابط آقای عرفات با سفارت ایالات متحده آمریکا و سازمان سیا بود. در طول تلاش های عرفات برای آغاز روابط با آمریکا پس از جنگ های داخلی ۱۹۷۵، فتح مسؤولیت حفاظت از دیپلمات های آمریکایی را در غرب بیروت برعهده گرفت.» یکی از مواردی که نیویورک تایمز اشاره کرد، این بود که افراد سلامه در ۲۰ ژوئن ۱۹۷۶ از نیروهای آمریکایی و سایر غربی هایی محافظت کرد که از ناوگان ششم ایالات متحده در ساحل بیروت تخلیه می شدند. الجزیره در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۸ مستند کوتاهی از علی حسن سلامه منتشر کرد که در آن اشاره شده بود سلامه مأمور سیا نبود، بلکه رابط ساف با ایالات متحده و سیا بود و این ارتباط از طریق یک رابط سازمان سیا به نام «رابرت ایمز» انجام می شد.
ادامه دارد...