چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ - ۱۴:۲۵
نظرات: ۰
۰
-
آب و هوای زمین در آستانه یک دگرگونی است!

تغییرات الگوهای گردشی در اقیانوس ها یا جو از جمله عواملی هستند که باعث به وجود آمدن نوسانات آب و هوایی می شوند.

به گزارش اطلاعات آنلاین، نوسانات آب و هوایی بر اساس ویژگی هایی مانند دمای متوسط، میزان بارش، روزهای آفتابی و بسیاری از متغیرهای دیگر اندازه گیری می شوند که به درستی ثابت و قابل پیش بینی هستند. اما در این میان تغییراتی نیز روی زمین بوجود خواهد آمد که می تواند به طور مستقیم بر آب و هوای آن تأثیر بگذارد.

اگر نوسان خورشیدی را به عنوان یک عامل ویژه در جریان تغییرات آب و هوایی تصور کنیم، بنابراین ساز و کارهایی نیز می توانند در این بین وجود داشته باشند که باعث تشدید یا کاهش اثرات آن بر این تغییرات شوند.

در اندازه گیری های جدید اشکال بسیار متفاوتی از نوسانات خورشیدی بوجود آمده است که این تغییرات در بوجود آمدن دوره کوتاه یخبندان های زمین و در برخی موارد در گرم شدن زمین از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۵۰ تأثیر گذار بوده است.

تأثیر تغییرات گردشی بر تغییرات آب و هوایی زمین در بیشتر موارد باعث رشد نوسان پذیری خورشیدی می شود؛ زیرا این تغییرات جزئی در گردش وضعی زمین موجب تغییراتی در توزیع و فراوانی نور خورشید می شود که به سطح زمین می رسد.

خورشید به عنوان یک منبع نامحدود می تواند تمامی انرژی مورد نیاز سیستم های اقلیمی را تأمین کند و یک بخش کامل در شکل گیری آب و هوای زمین باشد. در طولانی ترین مقیاس های زمانی، خورشید همزمان با این که به روند اصلی تکامل خود ادامه می دهد پرنورتر و درخشان تر نیز خواهد شد. تصور بر این بود که در ابتدای پیدایش تاریخ زمین، کرۀ زمین بسیار سرد بود تا جایی که می توانست مایع آب را روی سطح خود حفظ کند و این موضوع با عنوان «پارادوکس خورشید جوان بی حال» مطرح شد. در تعامل دو جانبه زمین و خورشید و سایر سیارات چنین نوساناتی به عنوان نیروهای محرک موجود در چرخه های یخبندان و درون یخبندان کنونی محسوب می شوند. همچنین تغییرات دیگری همانند پسروی و پیشروی مکرر بیابان، صحرا در واکنش نسبت به انحراف مسیر گردش وضعی زمین وجود دارد.

مهم ترین فرآیندهای آب و هوایی چند میلیون سال اخیر چرخه های یخبندان و درون یخبندانی در دورۀ یخبندان حال حاضر است. چرخه های یخبندان و درون یخبندان در دوره یخبندان فعلی نشان دهندۀ یک نمونۀ مهم از این تغییرات است. به عقیدۀ بیشتر پژوهشگران تغییرات گردشی زمین برای پیشروی و پسروی صفحات یخی، زمان بندی ایجاد می کند. اما خود این لایه ها نور خورشید را به فضا منعکس می کنند و از این جهت باعث افزایش سرد شدن می شوند. همچنین پایین آمدن سطح دریا و گسترش یخ ها باعث کاهش رشد گیاهان می شود و به طور غیر مستقیم نیز میزان دی اکسید کربن و متان را کاهش می دهد که این عامل سبب سرد شدن بیشتر زمین خواهد شد و نیز بالا رفتن دما در اثر ایجاد گازهای گلخانه ای توسط انسان، پیشرفت لایه های یخی را به دنبال دارد که سطح تیره تر زیرین زمین را آشکار می کند که در نتیجۀ آن میزان جذب نور خورشید بیشتر خواهد شد.

توده های یخی به عنوان یکی از حساس ترین شاخص های تغییر اقلیمی به شمار می روند که اغلب طی دورۀ سرد شدن هوا افزایش پیدا می کنند همانند دورۀ کوتاه یخبندان و نیز در طول گرم شدن آب و هوا در مقیاس های متوسط شروع به عقب نشینی می کنند. افزایش یافتن و متلاشی شدن توده های یخ به تغییر پذیری طبیعی و عمدتاً نیروهای تشدید کننده خارجی کمک خواهند کرد. اما در قرن گذشته توده های یخی نتوانسته اند به اندازۀ کافی لایه های یخی خود را دوباره تولید کنند تا جبران توده های از دست رفته در طول ماه های تابستان باشند.

توده های یخی پیشرو، خاک و سنگ واریزه ها و دیگر اجزای محیطی را پشت سر می گذارند و معمولاً موادی قابل سنجش در آنها دیده می شود. زمانی که این توده های یخی حرکت می کنند و از خود این مواد را برجای می گذارند، میزان تأثیر آنها ثبت می شود. همچنین فقدان پوشش یخی را می توان از راه خاک قابل سنجش یا حوزه اجزای آتشفشانی تعیین کرد.

تغییرات الگوهای گردشی در اقیانوس ها یا جو نیز از جمله عواملی هستند که باعث به وجود آمدن نوسانات آب و هوایی می شوند. یکی از مهم ترین نگرانی هایی که در دوران جدید وجود دارد، ذوب شدن توده یخی «گرینلند» است چرا که این مسئله می تواند بر جریان خلیج و توزیع گرما به اروپا و ساحل شرقی ایالات متحده اثر بگذارد.

این که آیا بالارفتن دمای کرۀ زمین بر اثر یک سری عوامل خارجی موجب افزایش یا جلوگیری از رشد گیاهان می شود یا نه به درستی معلوم نیست امّا چیزی که در این میان بسیار واضح به نظر می رسد این است که این روند، کم و بیش میزان دی اکسید کربن را کاهش خواهد داد و همچنین افزایش دما می تواند باعث ایجاد پوشش ابر شود. چون این موضوع در پوشش متوازن ابری دارای اثر سرد کنندگی است. بنابراین هرگونه تغییری می تواند در افزایش تودۀ ابرها نیز بر آب و هوا اثر بگذارد. به طور مثال در مقاله ای که در نشریه پارک های ملی که متعلق به یک سازمان غیر انتفاعی است و به حفاظت و اعتلای پارک های آمریکا اختصاص دارد، آمده است: "از افزایش ابرهای آلوده در کوه های «گریت اسموکی» تا از بین رفتن سبزه زارهایی که زیستگاه پرندگان آبی هستند، هیچ گوشه ای از سیستم پارک های ملی از عواقب تغییرات جوی در امان نیستند." بنا به گفتۀ «مارک ونزلر» رئیس برنامۀ هوای پاک مجمع حفاظت از پارک های ملی، این بزرگترین چالشی است که بشر تا به حال با آن رو به رو شده است. این چالش حتی مناطقی را هم که پارک ملی نیستند مورد تهدید قرار می دهد. همچنین او یکی از اقدامات ضروری برای این امر را برنامۀ پارک های سازگار با آب و هوا (CFP) دانست.

غیر از عواملی که تا کنون به آنها اشاره کردیم، فوران آتشفشان ها در هر قرن عامل دیگر است که می تواند بر آب و هوا تأثیر بگذارد و ممکن است با گذشت دوره ای چند ساله سرد شود. فوران های بسیار عظیم که با نام «حوزه های بزرگ آتشفشانی» شناخته می شوند، فقط چند بار در هر صد میلیون سال رخ می دهند. اما همین رخداد می تواند شرایط آب و هوایی زمین را برای مدت میلیون ها سال تغییر دهد و نیز باعث انقراض های دسته جمعی گونه های مختلف زیستی شوند. بیشتر دانشمندان این تصور را داشته اند که غبار پراکنده شده در جو که بر اثر فوران های بزرگ آتشفشانی به وجود آمده اند، از راه مسدود کردن جزئی انتقال تابش خورشیدی به سطح زمین دلیل سرد شدن آن بوده اند اما بررسی های جدید نشان داده است که بیشتر غبار پراکنده شده در جو در طول مدت شش ماه به سطح زمین باز می گردند.

شما چه نظری دارید؟

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
0 / 300
captcha

پربازدیدترین

پربحث‌ترین

آخرین مطالب

بازرگانی