به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از واینت، رئیس جمهوری آمریکا همچنان در مورد احتمال دستیابی به توافق با ایران سخن میگوید و همزمان تهدید به بازگشت به جنگ میکند. در همین حال، در اسرائیل، تلاشها برای تشکیل دولت در بحبوحه بنبست سیاسی ادامه دارد.
تهران، به نوبه خود، دو مسیر موازی را دنبال میکند. در یک جبهه، با تهدید مقامات ارشد دولت، تلاش برای حمله به اهداف آمریکایی در خلیج فارس و ادامه اصطکاک نظامی در سراسر منطقه، در حال افزایش خطرات در رویارویی خود با ایالات متحده است.
در همین حال، ایران در حال تسریع تلاشها برای بازسازی قابلیتهای هستهای و موشکی آسیبدیده خود در طول جنگ است و زیرساختهای تولید را به تأسیسات زیرزمینی و سایر مکانهای محافظتشده منتقل میکند.
رهبران ایران میدانند که صرفاً بازسازی آنچه نابودشده دیگر کافی نیست. آنها اکنون در تلاشند تا اطمینان حاصل کنند که در دور بعدی جنگ، نابودی این قابلیتها بسیار دشوارتر خواهد بود.
اسرائیل در حال حاضر سطح بالایی از هشدار را حفظ کرده است، هر چند که بالاترین سطح آن نیست. فرصت بالقوه برای اقدام نظامی از پایان اجلاس ترامپ در چین تا ماه آینده، زمانی که کنگره سوگند یاد میکند، ادامه دارد. این امر دوره محدودی را ایجاد میکند که در آن یک کارزار نظامی باید آغاز شود و پایان یابد، گرچه پیشبینی زمان هر گونه جنگ مجدد همچنان غیرممکن است.
این مشکل اصلی پیش روی تشکیلات امنیتی اسرائیل است: هر چه ایران در انتقال تأسیسات خود به اعماق زمین، محافظت از سیستمهای تولیدی خود و جابجایی قابلیتهای حساس به مکانهای مستحکمتر موفقتر شود، حمله به آنها در آینده دشوارتر خواهد شد.
یکی از اهداف حمله مشترک دیگر ایالات متحده و اسرائیل، وادار کردن ایران به بازگشت به میز مذاکره از موضع ضعف و جستجوی شرایط بهتر در مورد برنامه هستهای خود خواهد بود.
حملات هوایی به تنهایی رژیم ایران را سرنگون نخواهد کرد. با این حال، اقدام نظامی میتواند زمان بخرد، احیای قابلیتهای موشکی ایران را به تأخیر بیندازد و فشار بر رهبری آن را افزایش دهد، به این امید که آشفتگی اقتصادی، شکستهای نظامی و ناآرامیهای داخلی، رژیم را تضعیف کند و شاید حتی باعث فروپاشی آن شود.
هیچ تضمینی وجود ندارد که حمله دیگری چنین نتیجهای داشته باشد. در این میان، ایرانیها به کار خود ادامه میدهند.
یک حمله موفقیتآمیز میتواند همه چیز را تغییر دهد
در کنار رقابت ایران برای مقاومتر کردن زیرساختهای استراتژیک خود در برابر حمله، اصطکاک مستقیم با ایالات متحده نیز در حال افزایش است.
تهدیدها علیه مقامات ارشد دولت ترامپ، جابجایی برخی از آنها برای ایمنسازی تأسیسات نظامی، گزارشهای اطلاعاتی در مورد احتمال استفاده از سلاحهای شیمیایی یا رادیولوژیکی و حملاتی که مواضع آمریکاییها را در خلیج فارس هدف قرار میدهند، وضعیت خطرناکی را ایجاد کرده است.
برخی از اطلاعات همچنان مورد اختلاف است، اما تعداد زیاد حوادث و تهدیدها مستلزم آمادگی برای تشدید احتمالی است. این موضوع یکی از نگرانکنندهترین سناریوها را مطرح میکند: حتی اگر ترامپ و بنیامین نتانیاهو فردا صبح قصد راهاندازی یک عملیات نظامی را نداشته باشند، ایران میتواند هر دو کشور را به یک عملیات نظامی بکشاند.
یک حمله موفقیتآمیز علیه یک مقام ارشد آمریکایی، نیروهای نظامی ایالات متحده یا یک هدف اسرائیلی میتواند اوضاع را در عرض چند ساعت تغییر دهد. هر حملهای لزوماً به جنگ منجر نمیشود. اما با افزایش تعداد حوادث، خطر رویدادی که نیاز به پاسخ نظامی گسترده داشته باشد نیز افزایش مییابد. مقامات اسرائیلی به خوبی از این احتمال آگاهند.
سفر رومن گافمن، مدیر موساد، به واشنگتن و اطلاعات بهروزشدهای که او به مقامات آمریکایی ارائه داد، نشاندهنده اهمیتی است که نهاد امنیتی اسرائیل برای تهدید ایران قائل است. گافمن در تلاش است تا احتمال حمله نظامی مشترک را افزایش دهد، بر اساس این ارزیابی که فرصت برای وارد کردن آسیب مهم به قابلیتهای ایران به طور نامحدود باز نخواهد ماند.
از دیدگاه اسرائیل، زمان لزوماً به نفع آن نیست. هر چه ایران در بازسازی و محافظت از زیرساختهای تولیدی خود موفقتر باشد، آسیب رساندن به این قابلیتها در یک کارزار نظامی دیگر دشوارتر خواهد بود.
نگرانی در اورشلیم این است که اگر ترامپ تصمیم به عدم اقدام نظامی بگیرد و به توافق رضایت دهد، اسرائیل میتواند خود را در مقابله با تلاشهای ایران برای توسعه بمب هستهای و بازسازی زرادخانه موشکی خود تنها ببیند. توافقنامهای که به طور کافی به هر دو قابلیت نپردازد، میتواند بدون از بین بردن تهدید، رویارویی دیگری را به تعویق بیندازد.
هماهنگی نظامی بین اسرائیل و ایالات متحده همچنان نزدیک است، همانطور که در سفر این هفته دریاسالار برد کوپر، فرمانده فرماندهی مرکزی ایالات متحده، به اسرائیل نشان داده شد.
رزمایشهای نیروی هوایی اسرائیل، از جمله تمرینهای سوختگیری هوایی دوربرد، همچنین نشاندهنده نیاز به حفظ آمادگی عملیاتی برای ماموریتها علیه اهداف دوردست است.
تصمیم با ترامپ است
این معضل اصلی نتانیاهو است. مقامات اسرائیلی نگرانند که اگر ترامپ گزینه نظامی را کنار بگذارد و به توافقی تن دهد که به اندازه کافی به قابلیتهای ایران نپردازد، اسرائیل با کشوری روبرو خواهد شد که همچنان در حال بازسازی صنعت موشکی خود است و در عین حال قابلیتهای هستهای خطرناک خود را حفظ میکند.
از سوی دیگر، حمله اسرائیل بدون مشارکت آمریکا، پیچیدگیها و خطرات عملیاتی کاملاً متفاوتی را در بر خواهد داشت. عامل دیگر، احتمال گسترش درگیریهای جدید به جبهههای دیگر است.
حزبالله به تلاشهای خود برای بازسازی قابلیتهایش ادامه میدهد، در حالی که اسرائیل در حال انجام عملیات علیه زیرساختهای این گروه تحت حمایت ایران و تلاشهایش برای مسلح کردن مجدد در لبنان است.
بنابراین، یک کارزار دیگر علیه ایران میتواند به یک درگیری چندجبههای تبدیل شود که در آن اسرائیل و ایالات متحده قادر نخواهند بود منحصراً بر تأسیسات هستهای و موشکی ایران تمرکز کنند.
بنابراین، سوال این نیست که آیا حمله دیگری انجام خواهد شد یا خیر، بلکه این است که هدف از آن چیست و پس از آن چه اتفاقی خواهد افتاد.
آیا ایران از موضع ضعف به مذاکرات باز خواهد گشت؟ آیا برنامه هستهای آن برای مدت طولانی متوقف خواهد شد؟ آیا میتوان از احیای قابلیتهای تولید موشک آن جلوگیری کرد؟ و آیا فشار نظامی و اقتصادی ترکیبی باعث تغییر در رفتار رژیم خواهد شد؟
در نهایت، اسرائیل و ایالات متحده در ارزیابی خود از تهدید ایران و آمادگیهای نظامی خود از نزدیک هماهنگ هستند. اما تصمیم در مورد مرحله بعدی در درجه اول به ترامپ بستگی دارد. او میتواند استفاده از نیروی نظامی را برای تغییر شرایط مذاکرات انتخاب کند، یا به تلاش برای دستیابی به توافق ادامه دهد.