بنابراین، بنا به پیشنهاد فراکسیون فرهنگ عمومی مجلس شورای اسلامی، ماده واحده «تعیین مناسبتهای جدید برای درج در متن و ضمیمه تقویم رسمی کشور در سال ۱۴۰۳» متضمن پیشنهاد درج روز قهرمان ملی بنام شهید سلیمانی با همکاری شورای فرهنگ عمومی کشور؛ در جلسه ۸۸۹ مورخ ۱۴۰۲/۰۷/۱۸ شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب قطعی رسید و توسط رئیسجمهور ابلاغ شد.
اقای شهید ایران در منزل سردار شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی گفتند: حاج قاسم در راه خدا و انجام وظیفه از هیچکس و هیچچیز پروا نداشت. حضرت آیت الله خامنهای با اشاره به اخلاص و فداکاری شهید سلیمانی، گفتند: حاج قاسم بارها و بارها در معرض شهادت قرار گرفته بود اما در راه خدا و انجام وظیفه و جهاد، از هیچکس و هیچ چیز پروا نداشت.
اقای شهید ایران ، شهادت سردار سلیمانی به دست خبیثترین افراد عالم یعنی آمریکاییها و افتخار آنها به این جنایت را یک ویژگی ممتاز برای آن مجاهد شجاع برشمردند و خاطرنشان کردند: جهاد او جهاد بزرگی بود و خداوند نیز شهادت او را شهادت بزرگی قرار داد. این نعمت عظیم بر حاج قاسم که شایسته آن بود، گوارا باشد. حاج قاسم باید همینجور به شهادت میرسید.
۳۰آبان، روز قهرمان ملی است . نامگذاری روزی به نام قهرمان ملی، فراتر از یک مناسبت تقویمی و فرصتی برای تجلیل و یادآوری است. این روز میتواند بهانهای برای بازاندیشی در مفهوم قهرمانی، جایگاه آن در هویت ملی و نقشی باشد که قهرمان ملی در حفظ انسجام، استقلال و آینده یک جامعه ایفا میکنند.
قهرمانان مردم و همرزمان سردار دلها سلیمانی از جمله سرداران شهید دفاع مقدس و جنگ های امریکا و رژیم صهیونیستی در مقاطع حساس تاریخ، زمانی که مناطق مسکونی ، بیمارستانها ، مدارس ،منافع عمومی، امنیت و استقلال کشور در معرض تهدید قرار میگیرد، با انتخابی مسئولانه و با ایثار جان و فداکاری و ازخودگذشتگی، از جامعه و سرزمین خود دفاع میکنند. ارزش این قهرمانی تنها در نتیجه اقدام آنان خلاصه نمیشود؛ بلکه در انگیزه، مسئولیتپذیری و تعهدی است که پشت آن قرار دارد.
از خود گذشتگی و خدمت به مردم در روزگار ما ابعاد گستردهتری دارد. دانشمندی که برای پیشرفت علمی کشور تلاش میکند، پزشکی که در شرایط دشوار در کنار بیماران میماند، امدادگری که جان خود را برای نجات دیگران به خطر میاندازد، معلمی که برای ساختن آینده نسل جدید مسئولانه عمل میکند و کارگری که با تلاش صادقانه در مسیر تولید و پیشرفت کشور گام برمیدارد، هر یک میتوانند جلوهای از مسئولیت ملی باشند.
نکته مهم دیگر، ضرورت تبدیل تجلیل نمادین از قهرمانان به یک فرهنگ اجتماعی و نهادی است. جامعهای که از قهرمانان خود یاد میکند، باید به ارزشهایی که آنان برای آن ایستادگی کردهاند نیز وفادار بماند؛ ارزشهایی مانند عدالت، مسئولیتپذیری، صداقت، همبستگی، حفظ کرامت انسانی و دفاع از منافع عمومی.
همچنین پاسداشت قهرمانان نباید به مراسم، شعارها و نامگذاریها محدود شود. معرفی دقیق و منصفانه زندگی و عملکرد آنان، ثبت تجربههایشان، انتقال این تجربهها به نسل جوان و فراهم کردن فرصت برای ظهور استعدادها و چهرههای مسئولیتپذیر، از مهمترین وظایف نهادهای فرهنگی، آموزشی و رسانهای است.
رسانهها در این زمینه مسئولیتی فراتر از انتشار خبر و برگزاری مراسم دارند. آنان بایدبا معرفی مکتب سلیمانی ، قهرمانان را با روایتهای مستند و انسانی معرفی کنند؛ نه با اسطورهسازی اغراقآمیز و نه با تقلیل شخصیت آنان به تصاویر و شعارهای مناسبتی. قهرمانی زمانی در حافظه جمعی ماندگار میشود که جامعه بتواند ابعاد واقعی زندگی، انتخابها، دشواریها و خدمات قهرمانان را بشناسد.
۳۰ آبان میتواند یادآور این حقیقت باشد که قهرمانان، سرمایههای هویتی و اخلاقی یک ملتاند؛ اما مهمتر از بزرگداشت آنان، ساختن جامعهای است که در آن شایستگی، فداکاری، صداقت و خدمت به مردم قدر ببیند.
یاد و راه قهرمان ملی سردار دلها سلیمانی را باید پاس داشت؛ اما بزرگداشت واقعی زمانی تحقق مییابد که ارزشهایی که برای آن ایستادگی کرد، در زندگی امروز جامعه نیز جاری باشد.