ارکستر سمفونیک تهران در تازهترین اجرای خود با عنوان «دیار سیمرغ» برای نخستینبار با رهبری یک زن، پانیذ فریوسفی، به روی صحنه میرود؛ رویدادی که نقطه عطفی در تاریخ موسیقی ارکسترال ایران است و نمادی از حضور پررنگ زنان در عرصههای حرفهای هنر محسوب میشود.
به گزارش ایرنا، کنسرت «دیار سیمرغ» با رهبری میهمان پانیذ فریوسفی و تکنوازی ویولن پدرام فریوسفی، امشب و فردا پنجشنبه (۲۱و ۲۲آبانماه) ساعت ۲۱:۳۰در تالار وحدت برگزار میشود. در این برنامه آثاری از بانوان آهنگساز ایرانی، آفتاب درویشی و گلفام خیام، در کنار قطعاتی از فرانتس شوبرت، ژان سیبلیوس و آرام خاچاطوریان اجرا خواهند شد.
پانیذ فریوسفی نخستین زنی است که در طول فعالیت چند دههای ارکستر سمفونیک تهران، چوب رهبری این مجموعه را در دست گرفته است. هرچند نزهت امیری در سال ۱۳۹۷بهعنوان نخستین رهبر میهمان ارکستر ملی ایران انتخاب شده بود، اما تا امروز هیچ زنی در مقام رهبری ارکستر سمفونیک تهران قرار نگرفته بود.
این انتخاب، به گفته کارشناسان موسیقی، نشاندهنده تغییر نگرش در ساختار مدیریتی و هنری ارکسترهای بنیاد رودکی و گامی مهم در مسیر ارتقای جایگاه زنان در موسیقی حرفهای کشور است.
پانیذ فریوسفی متولد ۱۳۶۲، موسیقیدان، ویولنیست، مدرس و رهبر ارکستر است. او آموزش موسیقی را از دوران کودکی نزد پدر خود شهریار فریوسفی و مادرش فهیمه اسماعیلی آغاز کرد و سپس وارد هنرستان موسیقی تهران شد. از استادان او در این دوره میتوان به سیاوش ظهیرالدینی و ابراهیم لطفی اشاره کرد.
وی تحصیلات خود را در کنسرواتوار «کومیتاس» ارمنستان ادامه داد و با درجه کارشناسی ارشد در رشته نوازندگی ویولن فارغالتحصیل شد. فریوسفی در دوران تحصیل، دورههای رهبری ارکستر را نزد آرام قارابگیان گذراند و از همان زمان علاقهمندی خود به رهبری را آغاز کرد.
از سوابق هنری او میتوان به همکاری با ارکستر فیلارمونیک تهران، سرپرستی کوارتت زهی نواک، کسب رتبه دوم در بخش موسیقی کلاسیک جشنواره بینالمللی موسیقی فجر و همکاری با ارکستر مجلسی ارمنستان به رهبری لوریس چکناواریان اشاره کرد .
رهبر میهمان ارکستر سمفونیک تهران درباره حضور زنان در عرصه موسیقی اظهار کرد: امروز زنان هنرمند نسبت به گذشته فعالتر و موفقتر شدهاند. تعداد نوازندگان و آهنگسازان زن رو به افزایش است و سهم آنان در موسیقی ایران هر روز پررنگتر میشود.
او تأکید کرد که در حوزه آموزش موسیقی و اجرا، نیاز به حمایت ساختاری برای حضور بیشتر زنان احساس میشود، زیرا به باور او «هنر جنسیت نمیشناسد و فقط بر استعداد، تلاش و خلاقیت تکیه دارد .

شما چه نظری دارید؟