اوضاع انسانی، اقتصادی و رفاهی مردم افغانستان پس از روی کار آمدن مجدد طالبان و در سایه بی تدبیری و ناکارآمدی حکام کابل، روز به روز بدتر می شود؛ واقعیتی که تازه ترین گزارش برنامه جهانی غذای سازمان ملل درباره این کشور، بر آن صحه گذاشته است.
برنامه جهانی غذای سازمان ملل در همین راستا طی گزارشی، بحران سوء تغذیه در افغانستان را رو به وخامت خواند و اعلام کرد که بیش از ۱۷میلیون نفر، یعنی بیش از یک سوم جمعیت این کشور، با ناامنی غذایی حاد مواجه‌ شده اند و با ورود زمستان سخت، مرگ کودکان ناشی از سوءتغذیه نیز افزایش خواهد یافت.
در گزارش برنامه جهانی غذا آمده است که این سازمان در سال ۲۰۲۵، با وجود چالش‌های شدید مالی، به توزیع مواد غذایی برای هزاران نفر در استان‌های مختلف افغانستان ادامه و بیشتر این کمک‌ها را به درمان سوءتغذیه کودکان و مادران باردار اختصاص داده است.طبق گزارش‌های جدید برنامه جهانی غذای سازمان ملل، بحران سوءتغذیه در افغانستان به شدیدترین سطح دهه‌های اخیر رسیده است .
 گزارش افزوده است: حدود ۵/۳ میلیون کودک زیر پنج سال در افغانستان از سوءتغذیه شدید رنج می‌برند که این رقم نسبت به سال گذشته افزایش چشمگیری داشته است.برنامه جهانی غذا اعلام کرد که برای ادامه عملیات زمستانی و کمک به شش میلیون آسیب‌پذیر در افغانستان، به ۴۶۸میلیون دلار نیاز فوری دارد، اما بودجه فعلی تنها ۱۲درصد نیازها را پوشش می‌دهد و میلیون‌ها افغان را در خطر قرار داده است. این نهاد از کمک‌کنندگان قدردانی و تأکید کرد که بدون افزایش فوری حمایت‌ها، کودکان و مادران آسیب‌پذیر با خطر مرگ ناشی از گرسنگی روبرو خواهند شد. بحران گرسنگی و سوء تغذیه مردم افغانستان در سال جاری، بیشتر ناشی از خشکسالی، بازگشت مهاجران و کاهش کمک‌ها و توجهات بین‌المللی به این کشور تحت حاکمیت طالبان است.
همزمان با انتشار گزارش برنامه جهانی غذا، دفتر هماهنگی کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) نیز هشدار داد که هزاران زلزله‌زده در شمال افغانستان با آغاز فصل سرما در وضعیت وخیم انسانی قرار دارند و به‌دلیل کمبود سرپناه، غذا، آب پاک و خدمات درمانی، به کمک‌های فوری بشردوستانه نیازمندند.«اوچا» با اشاره به زمین‌لرزه ۶٫۳ ریشتری چندی قبل در شمال افغانستان افزود: این زمین‌لرزه موجب تخریب گسترده واحدهای مسکونی، از بین رفتن دام‌ها و اختلال جدی در معیشت جوامع محلی شده و هزاران خانواده را ناچار ساخته است در آستانه زمستان در سرپناه‌های موقت و شرایط زیستی نامناسب زندگی کنند.