دیدار نیوز نوشت: اخیرا، محمد جعفر قائمپناه، معاون اجرایی دولت مسعود پزشکیان با حضور در برنامهای تلویزیونی در صدا و سیما، روبروی سحر امامی نشست تا به تشریح فعالیتها و اقدامات دولت چهاردهم در حوزههای مختلف در حضور مردم بپردازد. نکته مهم در این گفتوگوی تلویزیونی، ژست مردممدارانه و مطالبهگرانهای بود که اگر اصل من قال و ما قال را از نظر دور کنیم، هرچه از سوی مجری طرح شد، به زبان او نمیآمد و این ردا بر تنش زار میزد.
اصرار سحر امامی در تمامی دقایق این برنامه بر شفافسازی بود و مخاطبین بارها جمله «مردم از دولت انتظار دارند به فکر معیشت آنها باشد» را از زبان او شنیدند. عجب! چقدر خوب و چقدر هم عالی! سوال اصلی مطرح در این بین، این است که آیا سرکار خانم و هزاران تن از همکارانش در تلویزیون مملکت، یکباره به اندیشه معیشت مردم افتادهاند و همانگونه که قائم پناه گفت، پیش از این دولت و در دولت سید محرومان، همه چیز گل و بلبل بود؟ سوال دیگر اینکه، این مجری که اینگونه ژست مطالبهگرانه و حُر مسلک گرفته و مدام از معیشت مردم و لزوم شفافسازی سخن میگوید، حاضر است که مثلا با همین ژست در آنتن زنده، لختی از مدیران بالاسریاش بپرسد که چرا در وضعیتی که مردم در تهیه ابتداییترین مایحتاج خود با چالشهای حل ناشدنی دست و پنجه نرم میکنند، بودجه سازمانشان چطور به ۳۳ هزار میلیارد تومان رسیده و در کجا هزینه میشود و اساسا؛ خروجیاش برای حل مشکلات همین مردم چه بوده و چیست؟
روی سخن در این جا، نه دفاع از عملکرد دولت مستقر که یک بام و دو هوایی است که صدا و سیما همواره در سالیان اخیر دنبال کرده است. یک بام و دو هوای مشمئزکنندهای که گردانندگان این رسانه برای پیشبرد آن، ظاهرا خیلی روی کمبود حافظه نزدیک مخاطب حساب باز کرده و اساسا در عمل در مقام توهین به شعور هر بیننده برمیآیند.
به عنوان نمونه بر اساس جدول نرخ تورم سالانه در وبسایت بانک مرکزی از سال ۱۳۲۳ به بعد، یعنی ۸۱ سال گذشته، بالاترین تورم سالانه ثبتشده مربوط به سال ۱۴۰۱ با نرخ ۵۳.۱ درصد است. به عبارت سادهتر، از اواخر جنگ جهانی دوم تا زمان سکانداری دولت سیزدهم، هرگز چنین فشاری به جیب ایرانیها نیامده بود. ۸۱ سال یعنی چقدر زمان؟
برای اینکه عمق این «رکوردشکنی تاریخی» را درک کنیم، بد نیست ببینیم وقتی آخرین بار تورم در این سطح بود، دنیا چه شکلی بود.
هیتلر و استالین زنده بودند: آخرین باری که قیمتها با این سرعت بالا میرفتند، هنوز جنگ جهانی دوم تمام نشده بود و پیشوای آلمان نازی در پناهگاهش بود!
نه پیکانی بود، نه تلویزیونی: در سال ۱۳۲۳، حتی اولین کلنگ کارخانه ایرانناسیونال هم خورده نشده بود و مردم عمدتا هنوز از درشکه و قاطر برای رفت و آمد استفاده میکردند، اخبار را از طریق رادیوهای نفتی یا شبنامهها دنبال میکردند.
اینترنت؟ ۸۱ سال پیش، معادل فارسی واژه «فیلتر» فقط برای صاف کردن روغن کرمانشاهی به کار میرفت، نه پهنای باند!
بد نیست بدانید در طول ۸ دهه گذشته، جنگها، انقلابها و حتی تحریمهای مختلفی از سر ایران و ایرانیان گذشته، اما چنین رکوردی از نظر تورم ثبت نشده است. این یعنی ما در سال ۱۴۰۱ موفق شدیم از نظر اقتصادی به دوران اشغال ایران توسط متفقین و قحطیهای بزرگ پهلو بزنیم!
همه آنچه گفته شد در حالی از حافظه تاریخی نزدیک سحر امامی و اهالی ساختمان شیشهای تلویزیون پاک شده که مردم هنوز با رنج تبعات آن سه سال کذایی و پیامدهای خانمانبرانداز اقتصادیاش دست و پنجه نرم میکنند و احتمالا به وقت تماشای ژست مردمداری تلویزیوننشینان به دایره لغاتشان در تخلیه خشم، واژه به واژه افزوده میشود.
