با شادباش زادروز حضرت مسیح(ع) به همگان و به ویژه هموطنان مسیحی نوشتار زیر که بخشهایی از مواعظ آن حضرت در انجیل  است، تقدیم می شود.
خوشا به حال کسانی که از فقر روحی خود آگاهند؛ زیرا ملکوت آسمان از آنِ ایشان‏ است. خوشا به حال ماتم‏زدگان؛ زیرا تسلی خواهند یافت. خوشا به حال فروتنان؛ زیرا ایشان مالک جهان خواهند شد. خوشا به حال کسانی که گرسنه و تشنة نیکی مطلق‏ هستند؛ زیرا سیر خواهند شد. خوشا به حال رحم‏کنندگان؛ زیرا رحمت ‏خواهند دید. خوشا به حال پاکدلان؛ زیرا خدا را خواهند دید. خوشا به حال کسانی که در راه نیکی جفا می‏بینند؛ زیرا ملکوت آسمان از آن ایشان است. (متی۵: ۱ـ۱۰).
 اما وای به حال شما ثروتمندان! ایام کامرانی خود را پشت سر گذاشته‏اید. وای به ‏حال شما که اکنون سیر هستید! گرسنگی خواهید کشید. وای به حال شما که اکنون ‏می‏خندید! ماتم خواهید گرفت و اشک خواهید ریخت. وای به حال شما، وقتی همه از شما تعریف می‏کنند! (لوقا۶: ۲۴ـ ۲۶).
شنیده‏اید که گفته شده: «چشم به عوض چشم، و دندان به عوض دندان»؛ اما من به‏ شما می‏گویم: به کسی که به تو بدی می‏کند، بدی مکن و اگر کسی بر گونة راستت سیلی ‏زد، گونة دیگر خود را به طرفش بگردان. هر گاه کسی تو را برای گرفتن قبایت به دادگاه ‏بکشاند، عبایت را هم به او ببخش. هرگاه شخصی تو را به پیمودن یک میل راه واداشت، دو میل با او برو. دشمنان خود را دوست بدارید و برای کسانی که به شما جفا می‏رسانند، دعا کنید. به این وسیله فرزندان پدر آسمانی خود خواهید شد؛ چون او آفتاب را بر بدان و نیکان یکسان می‏تاباند و بارانِ خود را بر درستکاران و بدکاران ‏می‏باراند.  (متی۵).

نگران مباشید
نه برای زندگی خود نگران ‏باشید که چه بخورید و یا چه بیاشامید و نه برای بدن خود که چه بپوشید؛ زیرا زندگی از غذا، و بدنْ از لباس مهمتر است. به پرندگان نگاه کنید: آنها نه می‏کارند، نه می دروند و نه در انبارها ذخیره می‏کنند؛ ولی خدا روزی شان را می‏دهد. مگر ارزش ‏شما به‌مراتب از آنها بیشتر نیست؟ چرا برای لباس نگران هستید؟ به سوسن‌های صحرا بنگرید، آنها نه زحمت‏ می‏کشند و نه می‏ریسند؛ ولی حتی سلیمان ـ با آن‌همه حشمت و جلال ـ مثل‏ یکی از آنها آراسته نشد. پس اگر خدا علف صحرا را که امروز هست و فردا به تنور ریخته ‏می‏شود، این‌طور می‏آراید، آیا شما را به‌مراتب بهتر نخواهد پوشانید؟ (متی۶: ۲۴ـ ۳۰). درباره دیگران قضاوت مکنید تا مورد قضاوت قرار نگیرید. چرا پرِ کاهی را که در چشم ‏برادرت هست می‏بینی، ولی در فکر چوب بزرگی که در چشم خود داری، نیستی؟! (متی)

زاهد و  باجگیر
دو نفر برای دعا به معبد رفتند؛ یکی فریسی بود  و دیگری باجگیر. فریسی گفت: «ای خدا، تو را شکر می‏کنم که مانند سایرین حریص و نادرست و زناکار و یا مانند این باجگیر نیستم. هفته‏ای دو بار روزه می‏گیرم، ده‌یکِ همه‏ چیزهایی را که به دست می‏آورم، می‏دهم…» اما آن باجگیر دور ایستاد و جرأت نگاه‏کردن به آسمان را نداشت، بلکه به سینه خود می‏زد و می‏گفت: «ای خدا، به من گناهکار ترحم کن!» بدانید که این باجگیر بخشوده به خانه رفت و نه آن دیگری. هر که خود را بزرگ نماید، خوار خواهد شد و هر که خود را فروتن سازد، سرافراز خواهد گردید…  (لوقا۱۸: ۹ـ۲۳).
چون کاهنان و فریسیان بر کرسی موسی‏ نشسته‏اند، باید به آنچه می‏گویند، گوش دهید و مطابق آن عمل نمایید؛ اما از اعمالشان پیروی مکنید؛ زیرا خود آنها آنچه می‏گویند، نمی‏کنند! آنها بارهای سنگین را می‏بندند و بر دوش مردم می‏گذارند، در حالی که خودشان حاضر نیستند برای بلندکردن ‏آن بار، حتی انگشت‌شان را تکان دهند.  درهای ملکوت را بر روی‏ مردم می‏بندید. خودتان وارد نمی‏شوید و دیگران را هم که می‏خواهند وارد شوند، بازمی‏دارید. 
وای بر شما ای کاهنان و فریسیان ریاکار! دریا و خشکی را طی می‏کنید تا کسی را بیابید که دین شما را بپذیرد و وقتی که موفق شدید، او را دوبرابر بدتر از خودتان سزاوار جهنم می‏سازید.
وای بر شما ای راهنمایان کور! از نعناع و شِوید و زیره، ده‌یک‏ می‏دهید؛ اما مهمترین احکام شریعت را که عدالت و رحمت و صداقت است، نادیده ‏گرفته‏اید.
ای ماران، ای افعی‏زادگان!چگونه از مجازات دوزخ می‏گریزید؟ به این جهت ‏من انبیا و حکما و علما را برای شما می‏فرستم؛ اما شما بعضی را می‏کشید و مصلوب ‏می‏کنید و بعضی را در کنیسه‏ها  تازیانه می‏زنید و شهر به شهر می‏رانید. از این‏جهت خون همة نیکمردان خدا که بر روی زمین ریخته شده، بر گردن شما خواهد بود!

 ‏آخرالزمان
در حالی که عیسی از معبد خارج می‏شد، شاگردانش توجه او را به بناهای معبد جلب ‏نمودند. عیسی گفت: «آیا این بناها را نمی‏بینید؟ یقین بدانید که هیچ سنگی از آن ‏بر سنگ دیگر باقی نخواهد ماند، بلکه همه فروخواهد ریخت.» وقتی عیسی در روی کوه زیتون نشسته بود، شاگردان گفتند: «کی این امور واقع خواهد شد و نشانة آمدن تو و رسیدن ‏آخرالزمان چه خواهد بود؟» عیسی جواب داد: مواظب باشید که کسی شما را گمراه نسازد؛ زیرا بسیاری به نام ‏من خواهند آمد و خواهند گفت: «من مسیح هستم» و بسیاری را گمراه خواهند کرد. زمانی می‏آید که شما صدای جنگها را از نزدیک و اخبار مربوط به جنگ در جاهای دور را خواهید شنید. هراسان مشوید! چنین وقایعی باید رخ دهد، اما پایان کار هنوز نرسیده‏ است؛ زیرا ملتی با ملت دیگر و دولتی با دولت دیگر جنگ خواهد کرد و قحطی‏ها و زمین‏لرزه‏ها در همه جا پدید خواهد آمد. اینها همه مثل آغاز درد زایمان است.
در آن وقت بسیاری ایمان خود را از دست‏ خواهند داد و یکدیگر را تسلیم دشمن نموده، از هم متنفر خواهند شد و شرارت به قدری زیاد می‏شود که جمعیت آدمیان نسبت به یکدیگر سرد خواهد شد. (متی۲۴: ۱ـ۱۲) برادر، برادر را تسلیم مرگ خواهد کرد و پدرْ فرزند را. فرزندان علیه والدین خود طغیان خواهند کرد و آنان را به کشتن خواهند داد 
(مرقس۱۲: ۱۳)؛ اما هر کس تا آخر پایدار بماند، نجات خواهد یافت و این مژدة ملکوت الهی در سراسر جهان اعلام خواهد شد تا برای همه ملتها شهادتی باشد و آنگاه پایان کار فرا می‏رسد. (متی۲۴: ۱۳ـ۱۴).
هر وقت اورشلیم را در محاصره لشکرها می‏بینید، بدانید که ویرانی آن نزدیک ‏است... وای به حال زنانی که در آن روزها باردار یا شیرده هستند؛ چون ‏پریشان‌حالی شدیدی در این زمین رخ خواهد داد و این قوم مورد خشم و غضب الهی واقع‏ خواهد شد. آنان به دَم شمشیر خواهند افتاد و به اسارت به تمام کشورها خواهند رفت. (لوقا۲۱: ۲۰ـ ۲۳).
ظهور پسر انسان مانند ظاهرشدن برقِ لامع از آسمان است که وقتی‏ از شرق ظاهر شود، تا غرب را روشن می‏سازد. به محض آنکه مصیبت آن روزها به پایان برسد، خورشید تاریک خواهد شد و ماه‏ دیگر نور نخواهد داد، ستارگان از آسمان فروخواهند ریخت و قدرت‌ها متزلزل ‏خواهند شد. پس از آن، علامت پسر انسان در آسمان ظاهر می‏شود و همة ملل عالم‏ او را خواهند دید که با قدرت و جلال عظیم بر ابرهای ‏آسمان می‏آید. وقتی تمام این ‏چیزها را می‏بینید، بدانید که آخر کار نزدیک است، بلکه بسیار نزدیک است. (متی۲۴: ۲۹ـ ۳۳).
اما از آن روز و ساعت هیچ کس خبر ندارد… هوشیار و آگاه باشید، شما نمی‏دانید آن زمان کی می‏آید. آمدن آن روز مانند شخصی است که به سفر رفته و خانه خود را به خادمان سپرده است تا هر کس کار خود را انجام دهد و به دربان سپرده است که گوش به‌زنگ باشد؛ پس بیدار باشید، چون‏ نمی‏دانید که صاحبخانه کی می‏آید. مبادا او ناگهان بیاید و شما را در خواب ببیند! آنچه را به شما می‏گویم، به همه می‏گویم: بیدار باشید. (مرقس۱۳: ۳۲ـ ۳۷).