به گزارش اطلاعات آنلاین، این ناو هواپیمابر که پنجمین عضو کلاس نیمیتز با سوخت هسته‌ای است از سال ۱۹۸۹ میلادی وارد نیروی دریایی شده است و یکی از بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی ایالات متحده به شماره می‌رود.

این ناو با طول بالغ بر ۳۳۳ متر و پهنای ۷۷ متری در عرشه پروازی و پهنای ۴۰ متری در لبه خط آب، پوشش استقرار و پشتیبانی از عملیات‌های هوایی را دارد.

ظرفیت جابجایی آن بیش از صد هزار تن است و توسط راکتورهای هسته‌ای A4W نیروی محرکه خود را تامین می‌کند که بخار تولید شده از این راکتورها، چهار توربین بخار آن را به حرکت درمی‌آورد و می‌تواند به سرعت بیش از ۳۰ گره دریایی (معادل ۵۵.۵ کیلومتر در ساعت) برسد.

این ناو به تسلیحات مدرن از جمله موشک‌های ریم ۱۱۶ و ۱۶۲ مجهز است و سیستم‌های دفاعی نزدیک مانند فالانکس نیز امنیت آن را در برابر حملات هوایی و موشکی تضمین می‌کند.

واحد هواگرد این ناو، از هشت اسکادران تشکیل می شود که انواع جنگنده ها و هواپیماهای پیشرفته از جمله جنگنده‌های «اف ۳۵ لایتنینگ»، «بوئینگ اف/ای-۱۸ سوپر هورنت»، هواپیماهای جنگ الکترونیک «گرولر»، هواپیماهای هشدار زودهنگام «هاوکی»، هواگردهای ترابری «اوسپریسی» و بالگرد دارد.

ناو «یواس‌آبراهام لینکلن» ظرفیت حمل ۶۰ تا ۷۰ هواپیما را دارد. این ناو بین ۳۰ تا ۳۶ جنگنده «بوئینگ اف/ای-۱۸ سوپر هورنت»، ۱۰ تا ۲۰ فروند «اف ۳۵ لایتنینگ» و همچنین پنج تا هفت فروند هواپیمای الکترونیکی «گرولر» را در اختیار دارد.

این ناوگروه پس از ورود به منطقه به چند کشتی رزمی دیگر مستقر در بحرین و خلیج فارس ملحق خواهد شد و حدود ۵۷۰۰ نیروی نظامی دیگر به منطقه می‌افزاید.

کشتی‌های جنگی همراه این گروه شامل رزم‌ناو موشک‌انداز «خلیج موبیل» و چند ناوشکن موشک‌انداز کلاس «آرلی برک»، مجهز به شمار زیادی از موشک‌های پرتابگر هستند که می‌توانند با حملات تلافی جویانه ایران مقابله کنند.

گفتنی است همراه با ناوهای هواپیمابر، ناوها و زیردریایی‌های جنگی متعددی نیز در منطقه مستقر هستند که بسیاری از آن‌ها توان شلیک ده‌ها موشک کروز «تاماهاوک» را دارند.

به ادعای کارشناسان، وجود چندین ناو هواپیمابر امکان اجرای عملیات پروازی سنگین و مداوم در تمام طول روز را فراهم می‌کند و قدرت آن‌ها در نفوذ به حریم هوایی و ایجاد فشار مداوم بسیار بالا خواهد بود.