به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از سی ان بی سی نیوز، یک فرمانده ارشد سپاه پاسداران ایران روز دوشنبه اعلام کرد تنگه هرمز بسته شده است و هشدار داد که هر کشتی که سعی در عبور از این آبراه داشته باشد، هدف قرار خواهد گرفت.

این تنگه که بین عمان و ایران واقع شده است، به عنوان یک شریان حیاتی برای تجارت جهانی نفت عمل می‌کند.

طبق گفته شرکت مشاوره انرژی کپلر، تقریباً ۱۳ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۲۵ از آن عبور کرده است که حدود ۳۱ درصد از کل جریان نفت خام دریایی را تشکیل می‌دهد.

بسته شدن طولانی مدت تنگه احتمالاً منجر به افزایش بیشتر قیمت نفت خواهد شد، به طوری که برخی از تحلیلگران پیش‌بینی می‌کنند که قیمت نفت از ۱۰۰ دلار در هر بشکه عبور کند.

قیمت نفت شاخص برنت، در آخرین آپدیت ۲.۶ درصد افزایش یافت و به حدود ۸۰ دلار در هر بشکه رسید که تقریباً ۱۰ درصد بیشتر از زمان شروع درگیری است.

طبق گزارش کپلر، حدود ۲۰ درصد از صادرات گاز طبیعی مایع جهانی که از خلیج فارس می‌آید نیز در معرض خطر است، به‌ویژه صادراتی که از قطر ناشی می‌شود و از طریق تنگه هرمز حمل می‌شوند.

گفتنی است قطر، یکی از بزرگترین تأمین‌کنندگان LNG در جهان، روز دوشنبه پس از حمله پهپادهای ایرانی به تأسیساتش در شهر صنعتی راس لفان و شهر صنعتی مسیعید، تولید خود را متوقف کرد.

نومورا روز دوشنبه در یادداشتی نوشت: «در آسیا، تایلند، هند، کره و فیلیپین به دلیل وابستگی زیاد به واردات، بیشترین آسیب را در برابر افزایش قیمت نفت دارند، در حالی که مالزی به عنوان صادرکننده انرژی، کمتر تحت تاثیر خواهد بود.»

در ادامه چگونگی تأثیرپذیری کشورهای وابسته به انرژی خلیج فارس و محموله‌های نفتی از طریق تنگه هرمز آمده است.

جنوب آسیا: فشار فیزیکی فوری

تحلیلگران می‌گویند جنوب آسیا با شدیدترین اختلال، به‌ویژه در مورد تأمین LNG، مواجه خواهد شد.

طبق داده‌های کپلر، قطر و امارات متحده عربی ۹۹ درصد از واردات LNG پاکستان، ۷۲ درصد از واردات بنگلادش و ۵۳ درصد از واردات هند را تشکیل می‌دهند.

با توجه به انعطاف‌پذیری محدود در ذخیره‌سازی و خرید، پاکستان و بنگلادش به ویژه آسیب‌پذیر هستند. اولاً، بنگلادش در حال حاضر با کسری ساختاری قابل توجه گاز مواجه است. طبق گزارش مؤسسه اقتصاد انرژی و تحلیل مالی، این کشور با کسری بیش از ۱۳۰۰ میلیون فوت مکعب در روز مواجه است.

کاتایاما گفت: «پاکستان و بنگلادش انعطاف‌پذیری محدودی در ذخیره‌سازی و خرید دارند، به این معنی که اختلال در این بازار احتمالاً باعث تخریب سریع تقاضای بخش برق می‌شود، نه افزایش شدید قیمت‌ها در بازار لحظه‌ای.»

هند با بیشترین میزان مواجهه ترکیبی در منطقه مواجه است. او گفت: «بیش از نیمی از واردات LNG این کشور مربوط به خلیج فارس است و سهم قابل توجهی از آن مربوط به شاخص برنت است، بنابراین افزایش قیمت نفت خام ناشی از تنگه هرمز به طور همزمان هزینه‌های واردات نفت و قیمت قراردادهای LNG را افزایش می‌دهد. این امر یک شوک فیزیکی و مالی دوگانه ایجاد می‌کند.»

به همین ترتیب، طبق گزارش UBP، حدود ۶۰ درصد از واردات نفت هند از خاورمیانه می‌آید. بنابراین، محاصره پایدار، هزینه‌های واردات انرژی و فشارهای حساب جاری را تشدید می‌کند.

چین: آسیب پذیری زیاد اما ضربه گیر کافی

بسته شدن تنگه هرمز، امنیت انرژی چین را آزمایش می‌کند، اما ذخایر و عرضه جایگزین، مقداری ضربه گیر ارائه می‌دهند.

به گفته کپلر، این کشور بزرگترین واردکننده نفت خام جهان است و بیش از ۸۰ درصد نفت ایران را خریداری می‌کند.

طبق تخمین UBP، حدود ۳۰ درصد از واردات LNG آن از قطر و امارات متحده عربی است و تقریباً ۴۰ درصد از واردات نفت آن از طریق هرمز عبور می‌کند.

کاتایاما از کپلر گفت: "چین از نظر مادی آسیب پذیر است اما انعطاف پذیرتر است."

طبق گزارش کپلر، موجودی LNG چین تا پایان فوریه ۷.۶ میلیون تن است که پوشش کوتاه مدت را فراهم می‌کند. با این حال، کاتایاما افزود، اگر این قطعی ادامه یابد، چین باید برای محموله‌های اقیانوس اطلس رقابت کند و حوزه اقیانوس آرام را محدودتر کند. در این صورت، این پویایی می‌تواند رقابت قیمتی را در سراسر آسیا تشدید کند، حتی اگر پکن از کمبود آشکار جلوگیری کند.

ریستاد انرژی در یادداشتی در روز یکشنبه اعلام کرد که عربستان سعودی در هفته‌های اخیر بارگیری نفت خام را افزایش داده است و ذخایر استراتژیک نفت که توسط کشورهای مصرف‌کننده بزرگ مانند چین نگهداری می‌شود، می‌تواند تا حدودی به بازار کمک کند.

یو بی پی اعلام کرد که اگرچه چین یک واردکننده اصلی انرژی در منطقه است، اما لزوماً آسیب‌پذیرترین کشور در برابر شوک‌های احتمالی عرضه نیست.

ژاپن و کره جنوبی

طبق گزارش یو بی پی، خاورمیانه ۷۵ درصد از واردات نفت ژاپن و حدود ۷۰ درصد از واردات کره را تأمین می‌کند.

کپلر تخمین می‌زند که میزان مواجهه آنها با ال ان جی از خلیج فارس کمتر از جنوب آسیا است. کره جنوبی ۱۴ درصد از ال ان جی خود را از قطر و امارات متحده عربی و ۶ درصد از آن را از ژاپن تأمین می‌کند.

حتی بدون کمبود آشکار، اثرات قیمتی می‌تواند شدید باشد. شیر لی لیم، استراتژیست ارشد کلان و ارز در حوزه آسیا-اقیانوسیه در پلتفرم پرداخت Convera، گفت: «اقتصادهایی که وابستگی زیادی به واردات انرژی دارند، مانند ژاپن، کره جنوبی و تایوان، بیشتر در معرض شوک‌های عرضه هستند.»

موجودی‌ها نیز محدود هستند. طبق گزارش کپلر، کره حدود ۳.۵ میلیون تن LNG و ژاپن حدود ۴.۴ میلیون تن ذخایر دارد که برای تقریباً دو تا چهار هفته تقاضای پایدار کافی است.

واردات خالص نفت کره جنوبی ۲.۷ درصد از تولید ناخالص داخلی است و نومورا آن را در میان آسیب‌پذیرترین کشورها در حوزه حساب جاری قرار می‌دهد.

آسیای جنوب شرقی

کارشناسان صنعت می‌گویند در بیشتر مناطق جنوب شرقی آسیا، ضربه اصلی تورم هزینه است تا کمبود فوری.

کاتایاما از کپلر گفت که خریداران LNG که به صورت تک محموله‌ای عرضه می‌شوند، با هزینه‌های جایگزینی بسیار بالاتری مواجه خواهند شد، زیرا آسیا برای محموله‌های آتلانتیک با اروپا رقابت می‌کند.

تایلند به ویژه در چارچوب نومورا یک بازنده برجسته قیمت نفت است زیرا ضربه خارجی بزرگ و فوری است: این کشور با ۴.۷ درصد از تولید ناخالص داخلی، بزرگترین واردات خالص نفت را در آسیا دارد و هر ۱۰ درصد افزایش قیمت نفت، حساب جاری را حدود ۰.۵ درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور بدتر می‌کند.