حمید یزدان‌پرست

دو جوان آمدند با من مصاحبه کنند. تصویر خاخامی را نشان دادند که توئیتی به این مضمون زده بود: «ما داریم انتقام مرهب و خیبر را از علی می‌گیریم!» اول باورم نشد که آنها از این جزئیات تاریخ اسلام آگاه باشند، دیدم متن فارسی را هم در کنارش نوشته‌اند. راست گفت مولانا که: رگ‌رگ است این آب شیرین، آب شور/ تا قیامت می‌رود، تا نفخ صور! فکر نمی‌کردم کینه‌هایی چنین نهفته در درونشان باشد. یادم نیست چه گفتم، جز اینکه همین حرفها نشان می‌دهد دشمنی آنها با ما از کی و کجا آب می‌خورد. مجری یا شاعری دیگر(؟) ادامه می‌دهد و باز با تأکید بر اسطوره‌های ایرانی:
تازه آغاز انتقام است این/ تیر آرش بلندپرواز است
حرم ماست این وطن، ایران/ پُر ز سردارهای سرباز است
* * * 
مادر ماست مام میهن ما/ عاشق مادر است فرزندش
خون ما مرزهای ایران و/ تن ما، جان ما پدافندش
یادی از هم رهبر شهید می‌کند و لب​تشنگی و روزه بودنش. اگر آن جانیان نابخرد می‌دانستند هر یک از این عناصر چه جایگاهی در نهانخانه دل شیعیان دارد و با آنها چه می‌کند، شاید چنین غلطی مرتکب نمی‌شدند:
سر صبح، آفتاب خونین شد/ آه! ماه تمام را کشتند
شمر از قتلگاه می‌آید/ لبِ ‌تشنه، امام را کشتند
* * * 
 ای شقایق، سیه بپوش، بسوز/ گرم کن نوحه‌خوانی ما را
رفت آقا و زنده‌ایم هنوز/ بنگر سخت‌جانی ما را
بعد به جان وطن‌فروشان می‌افتد که متاسفانه بیکار ننشسته‌اند و روحشان چنان تیره شده که هنوز برنگشته‌اند:
تن‌فروشی بسی شرف دارد/ به سراب وطن‌فروشی‌ها
جای خون، آتش است در رگ ما...
بقیه‌اش را نفهمیدم. بعضی‌ها تندخوانی می‌کنند و من واقعاً نمی‌رسم یادداشت بردارم. حالا فکر کنم مجری است که بانگ برمی‌آورد: «اگر اوج ماهی، بگو: یا حسین!» و مردم بلند جواب می‌دهند: یا حسین!
اگر اوج ماهی، بگو: یا حسین!/ اگر قعر چاهی، بگو: یا حسین!
این بخش را مردم می‌گویند و او پرشور ادامه می‌دهد:
اگر روسیاهی، بگو: یا حسین/ اگر بی‌پناهی، بگو: یا حسین!
مردم خوب همراهی می‌کنند و منقلب می‌شوند و گاه شعار می‌دهند: «ای رهبر آینده/ آماده‌ایم آماده» و مدام پرچم تکان می‌دهند و باران لعن و نفرین است که نثار منافقین و وطن‌فروشان و خائنان می‌کنند. مردی به بچه‌ها خوراکی می‌دهد و فروشنده بادکنک‌های چراغدار دور می‌زند و بی‌آنکه تبلیغ کند، کالایش را به نمایش می‌گذارد. عده زیادی سه‌طبقه دور محوطه میانی میدان که حالا سقف نیلگون مترو شده است، نشسته‌اند و برخی نیز یک ردیف بالاسر آنان ایستاده‌اند.