احمد بخشایش اردستانی در گفتوگو با ایلنا، درباره اینکه پیش از اتمام زمان آتشبس میان ایران و آمریکا، رئیسجمهور ایالات متحده اعلام کرد آتشبس تمدید نخواهد شد و ایران یا پای میز مذاکره خواهد رفت یا جنگ از سر گرفته میشود، اما به یکباره ترامپ آتشبس نامحدود یکطرفه اعلام کرد و گفت تا زمان آمدن ایران پای میز مذاکره این آتشبس ادامه دارد، بیان کرد: من فکر میکنم که این آتشبس بدون محدودیت، راهی برای خروج ترامپ از این جنگ با ایران بود.
فشار دموکراتها و رسانهها، ترامپ را به عقبنشینی کشاند
این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی خاطرنشان کرد: جنگ با ایران چندین و چند مسئله را به ایالات متحده تحمیل کرده بود؛ نخستین مسئله فشار از درون آمریکا مخصوصاً دموکراتها بود؛ سخنرانیهایی که مثلاً کامالا هریس داشت و مرتب سرکوبش میکردند. یا روزنامهها مطالبی مینوشتند که چرا ترامپ آمریکا را وارد این جنگ کرده است و این شخص سادهلوح است.
وی با اشاره به وجود زمان بندی برای آغاز و پایان جنگ در ایالات متحده، ادامه داد: دلیل دیگر، مدت ۶۰ روزه برای جنگ با ایران بود که کنگره بیش از این مجوز به او نمیدهد. از سوی دیگر ترامپ ۲۰۰ میلیارد دلار برای ادامه جنگ میخواهد که باتوجه شرایط فعلی این کشور و هزینهها این مبلغ زیاد است. عوامل دیگر در واقع بازیهای جام جهانی و انتخابات میاندورهای در خود آمریکا است.
ترامپ برای ایجاد دودستگی در داخل ایران بسیار تلاش کرد
بخشایش اردستانی خاطرنشان کرد: همه این عوامل بر سر ترامپ آوار شده و وی در فکر راهی است تا خودش را از جنگ با ایران بیرون بکشد و بهترین راه این بود که بهصورت یکطرفه آتشبس اعلام کند و بهعنوان محاصره دریایی، پیروزی خودش را اعلام کند.
این نماینده مجلس شورای اسلامی،عنوان کرد: از سوی دیگر ترامپ در توییت خودش اعلام کرد؛ در ایران هم دودستگی است و به نوعی هم خواست این دودستگی را افزایش دهد؛ بهطور مثال گفت جامعه ایران دچار تفرقه شده، نمیدانم مذاکره میخواهند یا نمیخواهند؟ مسئولان ایران توافق میخواهند یا نمیخواهند؟ و این گونه بیان کرد که در ایران عدهای توافق میخواهند و عدهای نمیخواهند و بسیار تلاش کرد که نوعی شکاف در ایران ایجاد کند.
محاصره دریایی؛ فشار کوتاهمدت بر ایران، هزینه بلندمدت برای آمریکا
وی با اشاره به سخنان رئیس جمهور آمریکا درخصوص محاصره دریایی ایران، تاکید کرد: سومین مسئله که بسیار حائز اهمیت است، اینکه اگر آمریکا بخواهد محاصره را ادامه دهد چه اتفاقی رخ خواهد داد؟ درست است که محاصره در بلندمدت به ضرر خود ترامپ و آمریکا است، اما در کوتاهمدت به ایران فشار میآورد.
این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی بیان کرد: درحال حاضر ایران دارد از خارک و چاههای نفتش، نفت را استخراج و در انبارها ذخیره میکند؛ اگر قرار باشد این انبارهای ذخیره ما پر شود، باید چاههای نفت خودمان را ببندیم. بستن چاههای نفت ما بهسادگی مثل بستن لوله آب نیست و اگر دوباره بخواهیم مجددا به کار بیافتند ما به میلیاردها دلار نیاز داریم، بنابراین ما باید فکری برای این محاصره بیندیشیم.
وی خاطرنشان کرد: ما که آتشبس را نپذیرفتهایم، میتوانیم روی ناوشکنهایشان مثلاً اقدام کنیم، باید پاسخی بدهیم.
انسجام ملی ایرانیان؛ نتیجه معکوس حمله نظامی آمریکا به ایران است
این نماینده مجلس شورای اسلامی ادامه داد: از سوی دیگر احساسم این است که آمریکا خودش به این نتیجه رسید که اگر حمله نمیکرد بهتر بود، بهخاطر اینکه حمله به ایران موجب انسجام ملی مردم ایران شد؛ زیرا برای مردم ایران هنگامی که بحث موجودیت و بقای کشورمان در میان باشد برخلاف تصوراتی که وجود دارد بسیار متحد عمل میکنند. درصورتی که اگر آمریکا از طریق اقتصاد فشارهایی را به ایران وارد میکرد شاید عدهای از مردم دچار چالش میشد=چند.
سیاست دوگانه اروپا در قبال تنگه هرمز
ایران زیر بار بینالمللیسازی مدیریت تنگه هرمز نمیرود
بخشایس اردستانی در پاسخ به اینکه در ابتدای تجاوز آمریکا و اسرائیل به کشورمان اتحادیه اروپا موضع دیگری درباره تنگه هرمز بیان میکرد و در واقع نرمتر با ایران درباره بستن تنگه هرمز سخن میگفت، اما شاهد هستیم کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی این اتحادیه، در سخنانی بیان کرد «اتحادیه اروپا پیش از این تحریمهای گستردهای علیه ایران اعمال کرده است، اما امروز ما به توافق سیاسی برای گسترش رژیم تحریمهای خود و هدفقراردادن مسئولان نقض آزادی ناوبری نیز دست یافتیم»، این امر چقدر میتواند محقق شود، گفت: آن اقدامات یک شمشیر دولبه بود؛ یک لبه آن به آمریکا بازمیگردد که تشویق شود آتشبس را حفظ کند تا صلح برقرار بماند و بتواند غنیسازی ایران را با توافق تا مدتی با تعطیلی مواجه کند.
وی ادامه داد: یک بخش دیگر این بود که بعداً هنگامی که صلح ایجاد شود، ایران مثلاً نخواهد تعرفه بگیرد و بهتنهایی تنگه هرمز را اداره کند، بلکه خودش بیاید و بگوید ما تا ۳۵ کشور هستیم و عبور و ترانزیت بی ضرر نفت از تنگه هرمز را تضمین میکنیم، اما ایران زیر بار بینالمللیسازی مدیریت تنگه هرمز نمیرود. ایران درست دارد تنگه هرمز را مانند تنگههایی مثلاً سوئز و پاناما مشمول تعرفه میکند و علاوه بر اینکه تعرفه میگیرد، میخواهد ابزار فشارش برای مباحث بعدی شود.
دریافت عوارض از تنگه هرمز توسط ایران قانونی است
این عضو کمیسیون امنیت و سیاست خارحی درباره اینکه در دنیا کانالها و تنگههایی وجود دارند که کشتیها و نفتکشها برای عبور از آن عوارض پرداخت میکنند و کسی هم اعلام نمیکند غیرقانونی است، اما درخصوص تنگه هرمز شاهد هستیم که کشورها و دولتهای دیگر این اقدام ایران را غیرقانونی تلقی میکنند و میگویند ایران حق دریافت عوارض از تنگه هرمز را ندارد، گفت: کنوانسیون ۱۹۵۷ که مرتبط با عبور کشتیها در دریا است، تعرفه را به سازمان ملل پرداخت میکند، اما ایران عضو این کنوانسیون نیست؛ بنابراین ایران حق دارد حاکمیت خودش را اعمال کند.
وی خاطرنشان کرد: طول تنگه هرمز ۲۱ مایل است و این ۲۱ مایل در ساحل ایران و عمان قرار میگیرد و من فکر نمیکنم مشکلی داشته باشد.
این نماینده مجلس شورای اسلامی اظهار داشت: بهاضافه اینکه دنیا، دنیای جنگل است؛ دنیای زور است. ایران میتواند از این طریق اراده خود را تحمیل کند؛ همانطور که در این جنگ ۴۰روزه تحمیل کرده است، باز هم میتواند تحمیل کند و این کار را انجام بدهد، ولو علیه کنوانسیون باشد. خیلی مهم نیست، این اقدام قانونی است، چرا که جنگ هم خودش یک قانون است.