حسین سپاهی

 خدمات مطلوب بهداشت و درمان، خواسته ای است که از چند دهه قبل از سوی ساکنان بسیاری از نقاط کشورمان به ویژه مناطق روستایی از دستگاه های ذیربط طلب شده است . با اقدامات به عمل آمده، میزان رضایتمندی مردم افزایش یافته اما تا نقطه
 ایده آل هنوز  فاصله بسیار زیادی وجود دارد. 
با  این وجود مردم برخی استان ها همچون سیستان و بلوچستان شاهد  ارتقای شاخص های درمان نبوده و در مواردی حتی مراکز ارائه خدمات درمانی آن ها تعطیل شده است.
شهرستان ایرانشهر از جمله مناطقی است که بیمه شدگان تامین اجتماعی و کارگران آن فراوانند اما در این شهرستان ۲۰۰ هزار نفری  فقط یک درمانگاه به این بیمه شدگان خدمات می دهد؛آن هم به صورت سهمیه ای !
ماجرای سهمیه بندی مراجعان از زمانی آغاز شد که متولیان به بهانه شمار زیاد بیماران تصمیم گرفتند ویزیت مراجعه کنندگان را محدود کنند. آنها اکنون ماهیانه برای هر بیمار،فقط اجازه ۲معاینه توسط پزشک صادر می کنند؛یعنی اگر شخصی بیش از ۲ بار نیاز به ویزیت پیدا کند، باید تا پایان ماه منتظر بماند  .
شهرستان ایرانشهر به‌عنوان دومین شهرستان بزرگ استان و قلب جنوب سیستان و بلوچستان، علاوه بر جمعیت بالای خود، هاب درمانی ده‌ها شهر و روستای اطراف نیز محسوب می‌شود؛ به‌گونه‌ای که بخش عمده بیماران تصادفی و اورژانسی منطقه جنوب استان به بیمارستان های خاتم‌الانبیا (ص ) و ایران ایرانشهر منتقل می‌شوند. با این وجود، زیرساخت‌های درمانی این شهرستان چه برای بیمه شدگان تامین اجتماعی و چه برای سایر افراد، هیچ تناسبی با شمار بالای مراجعه‌کنندگان و گستره جمعیت زیر پوشش ندارد. 
یکی ازمهم‌ترین مشکلات درمانی موجود در این شهرستان، تعطیلی چند ‌ساله داروخانه هلال‌احمر ایرانشهر است؛ موضوعی که دسترسی بیماران به داروهای خاص و کمیاب را با مشکل جدی مواجه کرده و بیماران خاص، سالمندان و اقشار کم‌برخوردار را ناچار به سفرهای پرهزینه به زاهدان و حتی سایر استان‌ها کرده است.
سؤال اساسی اینجاست: چرا باید بیماران ساکن یک شهرستان مرکزی برای تهیه داروی حیاتی خود صدها کیلومتر مسیر طی کنند؟
 گلایه رئیس شورای شهر ایرانشهر
یارمحمد چاریزهی، رئیس شورای اسلامی شهرستان ایرانشهر، در گفتگو با خبرنگار «اطلاعات» با اشاره به نقش حاکمیتی دستگاه‌های متولی سلامت می گوید: اوایل انقلاب، بیمارستان «ایران» فعلی ایرانشهر که متعلق به سازمان تأمین اجتماعی بود، توسط مسئولان وقت به وزارت بهداشت واگذار شد؛ در حالی که ایرانشهر دارای شهرک صنعتی و کارخانه‌های متعدد از جمله کارخانه های فراگیر بافت بلوچ بود و نیاز مبرم کارگران و بیمه‌شدگان تأمین اجتماعی به بیمارستان اختصاصی نادیده گرفته شد. 
اکنون فقط یک درمانگاه به بیمه‌شدگان خدمات ارائه می‌دهد که پاسخگوی جمعیت کارگری منطقه نیست.البته بیمارستان خاتم الانبیاء هم بیماران تامین اجتماعی را می پذیرد اما همانند درمانگاه، رایگان نیست.
وی می افزاید: ایجاد و راه‌اندازی بیمارستان تأمین اجتماعی در ایرانشهر یک ضرورت قانونی و اجتماعی است. کارگران این شهرستان حق دارند از خدمات درمانی مناسب برخوردار باشند . 
رئیس شورای اسلامی شهرستان ایرانشهر همچنین بر لزوم احیای داروخانه هلال‌احمر تأکید و تصریح می کند :نبود داروخانه هلال‌احمر سبب شده است بیماران نیازمند داروهای خاص و کمیاب، با هزینه‌های سنگین به زاهدان یا سایر نقاط کشور مراجعه کنند؛ هزینه‌هایی که بسیاری از خانواده‌ها توان پرداخت آن را ندارند.
وی از استاندار سیستان و بلوچستان، نماینده مردم ایرانشهر در مجلس شورای اسلامی و فرماندار ویژه شهرستان خواست با ورود مستقیم به این موضوع، پیگیری مؤثر و نتیجه‌بخش داشته باشند.
رئیس شورای اسلامی شهرستان ایرانشهر تأکید کرد: بررسی فوری و اقدام عملی برای احداث و راه‌اندازی بیمارستان تأمین اجتماعی، راه اندازی مجدد داروخانه هلال‌احمر و همچنین ارائه پاسخ شفاف و رسمی به افکار عمومی درباره وضعیت موجود و برنامه‌های پیش‌رو مهمترین مطالبات مردم و شورای شهر است  و انتظار می‌رود با تعامل و همکاری دستگاه‌های مسئول، راهکارهای عملی در دستور کار قرار گیرد.
در همین راستا، شهروندان ایرانشهری نیز از محمدعلی رضائی، سرپرست دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر، خواستند که با توجه به نیاز فوری بیماران خاص و جلوگیری از سرگردانی آنان در خارج از شهرستان و استان، همکاری لازم برای راه‌اندازی  مجدد داروخانه هلال‌احمر  انجام شود.

درخواست مردم    
یکی از مراجعه‌کنندگان زیر پوشش سازمان تأمین اجتماعی با انتقاد شدید از وضعیت خدمات درمانگاه تأمین اجتماعی ایرانشهر می گوید:بیماران بیمه‌شده فقط ماهیانه ۲ بار اجازه مراجعه و ویزیت توسط پزشک را دارند. 
وی می افزاید: در درمانگاه تأمین اجتماعی ایرانشهر با کمبود شدید داروهای خاص مواجهیم و پزشکان مجبورند فقط داروهای تکراری و عمومی تجویز کنند. داروی تخصصی یا کمیاب عملاً وجود ندارد که این وضعیت برای بیماران خاص، سالمندان و کارگران واقعاً خطرناک است.
تنها مرکز درمانی تامین اجتماعی ، نه‌تنها موظف به ارائه خدمات درمانی به ساکنان این شهرستان بوده، بلکه تکیه‌گاه درمانی ساکنان ده‌ها شهر و روستای اطراف نیز محسوب می شود .علاوه بر این، مرکز درمانی ایرانشهر  بارِ درمان مجروحان حوادث جاده‌ای و بیماران اورژانسی منطقه جنوب استان سیستان و بلوچستان را هم به دوش می کشد؛با همه این شرایط مشخص نیست چرا شهری با این جایگاه حیاتی باید از داشتن بیمارستان تأمین اجتماعی و داروخانه هلال‌احمر محروم باشد؟