جمهوری قزاقستان با مساحت ۲ میلیون و ۷۲۵ هزار کیلومترمربع از جمعیت ۲۰ میلیون نفری برخوردار است و با دارا بودن مرز آبی مشترک با کشورمان در دریای خزر، از همسایگان شمالی کشورمان محسوب می شود. پایتخت آن آستانه، زبان های رسمی آن قزاقی و روسی، و سیستم سیاسی قزاقستان جمهوری ریاستی است. رئیس جمهوری، نفر اول در این کشور محسوب می شود و بسیاری از امور با فرمان صادره از سوی رئیس جمهوری اجرایی می شوند. ۶۹ درصد مردم این جمهوری، مسلمان حنفی مذهب بوده، یک درصد شیعه و شافعی هستند، ۲۶ درصد مسیحی عمدتاً ارتدوکس و مابقی نیز سایر مذاهب هستند.

قزاقستان باوجود نامیده شدن بعنوان یکی از کشورهای منطقه آسیای میانه، هم اکنون در نقشه سیاسی اروپا  قرار دارد و عضوشورای اروپا است. این کشور دارای نمایندگان رسمی در این شورا و برخی نهادهای اروپایی می باشد. البته قزاقستان ترجیح می دهد خود را کشوری اروپایی - آسیایی معرفی کند، یعنی کشوری اوراسیایی. این کشور در سازمان های منطقه ای و بین المللی بسیاری عضویت دارد و در طی سه دهه گذشته تلاش های بسیاری برای میزبانی و برگزاری اجلاس های منطقه ای و بین المللی در قزاقستان به عمل آورده و تلاش داشته است قزاقستان را به میزبانی خوب برای حضور هیئت های بین المللی تبدیل کند.

این جمهوری پس از استقلال و به فاصله کوتاهی، با به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی در ۱۰ آوریل ۱۹۹۲میلادی، روابط سیاسی و اقتصادی بسیار خوبی را با اسرائیل برقرار نموده است. در ۱۶ آبان ماه ۱۴۰۴ بود که درجریان دیدار روسای جمهوری ۵ کشور آسیای میانه در کاخ سفید با دونالد ترامپ، رئیس جمهوری قزاقستان رسماً درخواست عضویت کشورش در پیمان ابراهیم (طرح سازش کشورهای عربی و اسلامی با رژیم صهیونیستی) را اعلام و ترامپ نیز با ابراز خوشحالی بسیار از آن استقبال و این درخواست را رسانه ای کرد.متعاقب این امر و همان روز وزارت امورخارجه قزاقستان   طی بیانیه ای رسمی اعلام کرد این کشور به پیمان ابراهیم پیوسته و امور پروتکلی موضوع در حال طی شدن است. با سفر رسمی اخیر اسحاق هرتزوگ، رئیس رژیم صهیونیستی به آستانه پایتخت قزاقستان، امور مربوط به این الحاق علناً رسمیت یافت.

قزاقستان نخستین کشور مناطق آسیای میانه و قفقاز است که به این پیمان ملحق می شود. کشور بعدی که این الحاق را در دستور سیاست خارجی خود دارد، جمهوری آذربایجان است. پیش نویس توافق الحاق این جمهوری قرار بود تیرماه ۱۴۰۴ با سفر نتانیاهو به باکو  امضا شود که به دلیل جنگ تحمیلی رژیم صهیونیستی علیه کشورمان در خردادماه ۱۴۰۴ و تعویق سفر نتانیاهو، این موضوع نیز به تعویق افتاد.

طی چند سال گذشته و به ویژه از آغاز جنگ غزه در ۳۲ ماه قبل و جنایات رژیم صهیونیستی در کشتار مردم بی دفاع فلسطین، مسیر ویژه ای تحت عنوان  کریدور شمالی با همراهی و محوریت قزاقستان، ترکمنستان، جمهوری آذربایجان، گرجستان و ترکیه با بهره گیری از مسیر زمینی، دریایی، هوایی و ریلی، تامین کننده همه مایحتاج مورد نیاز رژیم صهیونیستی در حوزه های مواد غذایی، انرژی، فرآورده های انرژی و سایر مایحتاج، بوده و همچنان هست.در مدتی که رژیم صهیونیستی به واسطه رشادت انصارالله یمن در حمایت ازمردم بی دفاع و مظلوم غزه، در مسیر دریایی انتقال مواد غذایی و مواد سوختی دچار مشکل جدی شده بود، این کریدور شمالی، مسیر امنی برای تامین بی سر و صدا و در سکوت کامل رسانه ای مایحتاج این رژیم محسوب می شد و این روند هنوز نیز تداوم دارد. مضاف بر اینکه برخی فرآورده های نفت و گاز به ویژه سوخت هواپیما نیز که تولید پالایشگاه باکو است به سرزمین های اشغالی صادر می شوند.

جمهوری آذربایجان مدتهاست تامین کننده سوخت هواپیماهایی است که غزه، لبنان، سوریه و غیره را هدف قرار می دهند، و همین امر درخصوص هواپیماهای مهاجم به جمهوری اسلامی ایران نیز مصداق دارد. تمامی امور اجرایی حمل و نقل در کریدور شمالی، در سکوت کامل رسانه ای و از طریق شرکت هایی به انجام می رسد که به ظاهر غیردولتی بوده و توسط معتمدین و برخی اعضای خانواده های مرتبط با حاکمان در هر ۵ کشور فوق‌الذکر به انجام می رسد. رژیم صهیونیستی دارای روابط بسیار خوب سیاسی و اقتصادی و همچنین نظامی، دفاعی و امنیتی با قزاقستان بوده و تلاش دارد با تکمیل پروسه الحاق رسمی این کشور به پیمان ابراهیم، مقدمات عضویت سایر کشورهای مسلمان مناطق آسیای میانه وقفقاز در این توافقات را فراهم و اجرایی نماید.

در این راستا علاوه بر تهدیدات نظامی و سخت، خطر جدی، نفوذ نرم و خزنده رژیم صهیونیستی به زیرساخت های همسایگان شمالی کشورمان است که باید با حساسیت کامل مورد توجه دست اندرکاران ذیربط کشورمان قرار گیرد و ملاحظات جدی در این ارتباط را با کشورهای یادشده، مورد دیپلماسی، گفتگو و پیگیری قرار دهیم و خطوط قرمز خود را باجدیت به آنها گوشزد کنیم.