اطلاعات آنلاین نوشت: ارس یا اورس از جنس Juniperus  و از خانواده سرویان و دارای چند گونه در ایران است. در گویش های مختلف ایران نام های متفاوتی دارد. درختی با ارتفاع معمولاً تا ۱۰ متر (گاهی بیش از ۲۰ متر) با برگ های فلسی و میوه های ارغوانی رنگ با بوی خاص است که به سادگی می توان آن را تشخیص داد. پوست درخت جوان صاف است که به تدریج با پوسته های فیبری طویل پوشیده می شود. از آنجایی که این درخت نوعی سرو به شمار می رود برگ های آن سوزنی و درختان مسن فلسی است.

این گونه در بیشتر مناطق کوهستانی و مرتفع ایران دیده می شود. اغلب در ارتفاع ۲۵۰۰ تا ۳۸۰۰ متری می روید. در استان خراسان شمالی و کوه های البرز زیاد دیده می شود.

سوسک شاخکدار ارس، پروانه میوه خوار و ملخ کوهان دار از جمله آفات این درخت هستند.

عمر طولانی دارد و کهنسال ترین درختان ایران هم غالباً ارس هستند. به همین دلیل در بین ایرانیان دارای احترام و ارزش زیادی است و سرو را نماد جاودانگی و ایستادگی می دانند. در برخی نقاط درختان ارس با قدمت بیش از ۲ هزار سال وجود دارد. از درختان حفاظت شده محسوب می شود و قطع یا خشکاندن آن ممنوع است.

درخت ارس مراد در استان کرمان، کهنسال ترین درخت ارس ایران به شمار می رود. این درخت حدود ۳۸۰۰ سال عمر دارد؛ به عبارتی می توان تصور کرد که وقتی این درخت هنوز یک نهال بود، زرتشت پیامبر ایرانی نیز متولد شد.

بر اساس مقاله ای که در سال ۱۴۰۳ در نشریه طبیعت منتشر شد، برای این درخت حدود ۲۵ متر ارتفاع، ۴۰۰ سانتی متر قطر و ۴۵۰ مترمربع سطح پوشش تاج آن تخمین زده شده است. ارس مراد بیشتر از یک هزار سال از ارس کهنسال شهرستانک عمر دارد.

ارس سرانی شیروان، ابرسج شاهرود و ارس شهرستانک از درختان پیر و قدیمی ایران هستند.