به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، نتایج این تحقیق نشان میدهد که در این بازه، تنها ۵ فیلم با محوریت یک زن مسن ساخته شده، در حالی که حدود ۲۰ فیلم شامل موجوداتی بوده که حرف میزنند.
در همین مدت، ۶ فیلم با بازی یک بازیگر مرد به نام «کریس» ساخته شده است. اگرچه بخشی از این موضوع به محبوبیت بازیگرانی مثل کریس پرت برمیگردد، اما همین آمار ساده هم شکاف عمیق بازنمایی را نشان میدهد.
اما تامپسون، بازیگر ۶۷ ساله و حامی این کمپین، با انتقاد از این وضعیت میگوید: «زنان نیمی از جمعیت جهان هستند و با بالا رفتن سن، جالبتر هم میشوند. پس داستانهای ما کجاست؟ ما جذابیم و وقت آن رسیده که در مرکز صحنه باشیم. زنان مسن برای حضور روی پرده نیازی به اجازه ندارند؛ آنها در دنیای واقعی حضور دارند، فقط سینماست که باید خودش را به آنها برساند.»
دکتر کارول ایستون، مدیرعامل «مرکز پیری بهتر»، معتقد است: «اینکه در سالهای اخیر چنین تعداد کمی فیلم با محوریت زنان مسن ساخته شده، کاملاً مضحک است. نزدیک به یکپنجم تماشاگران سینما در بریتانیا ۵۵ سال به بالا هستند و این گروه سنی هر سال صدها میلیون پوند صرف سینما میکنند. نادیده گرفتن این بخش از جمعیت، توهینآمیز است.»
تحقیقات دانشگاه غرب لندن نیز نشان میدهد که در یک دهه اخیر، احتمال حضور شخصیتهای زنِ بالای ۶۵ سال در فیلمهای بریتانیایی، سه برابر کمتر از مردان همسن خود بوده است. علاوه بر این، شخصیتهای زن بالای ۵۰ سال، ۱۴ درصد کمتر از مردان مسن در فیلمها دیالوگ میگویند. پژوهشگران اشاره میکنند که نقشهای زنان بالای ۶۰ سال معمولاً منفعل و ترحمبرانگیز است یا به شکلی تحقیرآمیز به خاطر سنشان مورد تمسخر قرار میگیرند.
هریت بیلیس، از مسئولان کمپین «سن بدون محدودیت» میگوید: «صنعت سینما با عدم بازنمایی درست زنان مسن، آنها را به حاشیه جامعه میراند. وقتی بسیاری از زنان در فرهنگ عامه یا تبلیغات، بازتابی از خودشان را نمیبینند، طبیعی است که احساس نادیدهگرفته شدن کنند.»
با وجود این، برخی نشانهها حاکی از تغییر است؛ از جمله پیروزی تاریخی میشل یئو در ۶۰ سالگی (۲۰۲۳) که راه را برای بازنمایی بهتر باز کرده است. با این حال، تا زمانی که مریل استریپ ۷۶ ساله برای دیدن فیلم جدیدش باید در جدول فروش با «حیوانات سخنگو» و کریسهای هالیوودی رقابت کند، راه زیادی تا رسیدن به برابری باقی است.