به گزارش اطلاعات آنلاین، حدود یک سال از روزی که رئیس فدراسیون فوتبال در اردوی تیم ملی حاضر شد و وعدههایی دلگرمکننده به ملیپوشان داد، میگذرد. تیم ملی در حالی مهیای مصاف با کرهشمالی از سری رقابتهای انتخابی جام جهانی ۲۰۲۶ میشد که پیشتر صعود به جام جهانی را جشن گرفته بود. در چنین شرایطی مهدی تاج در آستانه برگزاری این بازی، به شاگردان امیر قلعه نویی گفت: «انشاءالله برای جام جهانی به بهترین شکل آماده میشویم و تدارکات خوبی خواهیم داشتیم. اتفاقی هم در جام جهانی نمیافتد. من اینجا میگویم که اگر رسانهای اعلام کرد تیم ایران میآید یا نمیآید یا تحریم هستیم یا اینکه برای جام جهانی به ما ویزا میدهند یا نه، اصلا به این مسائل فکر نکنید. اینها وظیفه فدراسیون فوتبال است و نگران آینده تیم ملی نباشید.»
تمام روزهای میان خرداد ۱۴۰۴ تا خرداد ۱۴۰۵ یکی پس از دیگری سپری شد و حالا در فاصله تنها دو هفته به آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ میتوان به صراحت گفت که تقریبا هیچکدام از وعدههای تاج به بازیکنان تیم ملی، رنگ واقعیت به خود نگرفت. صحبتهای آن روز مهدی تاج بر دو محور اصلی تدارکات ایدهآل تیم و اعزام به آمریکا بدون نگرانی از صدور روادید، متمرکز بود. در این میان، آنچه از ماجرای ویزای اعضای تیم ملی مهمتر است؛ چون درصد بالایی از انجام درست و کامل آن در دست مسئولان فدراسیون بود، به ضعف مشهود در انتخاب و نهایی شدن بازی تدارکاتی برمیگردد. هر چند مسائلی چون مناسبات سیاسی، تنشهای خاورمیانه و در راس آن تجاوز آمریکا و اسرائیل به خاک ایران، موثر بوده اما اینکه تیم ملی در مسیر آمادهسازی حتی یک بازی دوستانه خوب و مناسب هم نداشت، بیش از عوامل مورد اشاره به ناتوانی و ضعف فدراسیون فوتبال و ارکان مختلف آن، مربوط میشود.
تیم ملی فوتبال ایران که از دوشنبه ۲۹ اردیبهشت آخرین اردوی آمادهسازی خود پیش از اعزام به مکزیک جهت حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ را آغاز کرده، جمعه ۸ خرداد نخستین دیدار خود در این اردو را مقابل گامبیا برگزار میکند. دیداری که در آنتالیای ترکیه انجام میشود و تعدادی از کارشناسان تردیدهای زیادی درباره موثر بودن بازی با چنین حریفی دارند. تیم ملی ایران در حال حاضر رتبه ۲۱ ردهبندی فیفا را در اختیار دارد و جواز حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ را نیز کسب کرده، بنابراین بدیهی است که این مسابقه، بیش از ایران برای گامبیا، دستاورد خواهد داشت.
مسئولان فدراسیون فوتبال پیش از سفر تیم ملی به ترکیه عنوان کردند که قرار است ۴ بازی تدارکاتی در آنتالیا برگزار شود اما همین برنامه هم دستخوش تغییر و تحول شد و برخلاف اعلام پیشین، خبری از انجام بازی دوستانه با تیمهای باشگاهی در ترکیه نیست. پیشتر هم انجام بازی دوستانه با تیمهایی همچون اسپانیا، پرتغال، مقدونیه و آنگولا منتفی شده بود. بدین ترتیب، برنامه تیم ملی شامل رویارویی با تیمهای ملی گامبیا و مالی در ترکیه و مصاف با پورتوریکو در مکزیک است. به عبارتی تدارک با ۳ تیم غایب در جام جهانی ۲۰۲۶ که از میان آنها دو تیم در رنکینگ فیفا، رتبهای سهرقمی دارند.
اما در مقابل، سه همگروهی ایران در جام جهانی، با تدارکی مناسب راهی آمریکا خواهند شد. نیوزیلند که نخستین حریف تیم ملی ایران در جام جهانی است، مصاف با هائیتی و انگلیس را در برنامه دارد. شاگردان رودی گارسیا در تیم ملی بلژیک در فاصله کوتاه مانده تا جام جهانی، ابتدا با کرواسی و پس از آن با تونس رودررو خواهند شد. مصریها هم که از ستارهای نامآشنا چون محمد صلاح بهره میبرند، با روسیه و بعد از آن برزیل، یکی از مدعیان جدی قهرمانی، دیدار میکنند. نیازی به هیچ توضیح بیشتر برای مقایسه سطح آمادهسازی تیم ملی ایران با رقبایش نیست.
چند روز پیش سرمربی تیم ملی گفت که برخی از دیدارهای تدارکاتی در دقیقه ۹۰ لغو شدند. حقیقت این است که با کنار هم قرار دادن تمام مشکلات و موانع، باز هم فدراسیون فوتبال باید پاسخگو باشد که چطور نتوانست حتی یک بازی بزرگ را نهایی کند. کسی چه میداند؛ شاید مهدی تاج پس از ناتوانی در هماهنگی و تدارک بازیهای مناسب و منتفی شدن سریالی گزینهها از اسپانیا و پرتغال تا آنگولا و مقدونیه، در پایان ایمیل درخواست خود به همتایش در فدراسیون فوتبال گامبیا، نوشته: «گامبیا، تو دیگه بیا!»
در هر حال مطمئنا سردرگمی کادرفنی تیم ملی برای مواجه شدن با خلاء بزرگ بازی دوستانه مناسب، مسالهای نبوده که به سادگی بتوان از کنار آن گذشت. انجام چند بازی درونتیمی، هیچگاه گزینه ایدهآلی نیست، وگرنه دیگر تیمهای بزرگ و مدعی که از ستارههای بینالمللی در ترکیب خود بهره میبرند هم به جای دیدارهای تدارکاتی قبل از شرکت در جام جهانی، سراغ بازی درون تیمی میرفتند و همانند تیم ملی ایران، نه یکبار بلکه چند بار با خودشان بازی میکردند.