مرتضی جوهری

یکی از وظایف هاگانا  انتخاب محل هایی برای اسکان مهاجران یهودی بود. مناطقی که آنها برای این کار انتخاب می کردند علاوه بر اهمیت اقتصادی و کشاورزی، از نظر استراتژیک، نظامی و سیاسی نیز باید مورد بررسی و کارشناسی قرار می گرفتند. آنها مناطقی را برای شهرک های تازه تأسیس انتخاب می کردند که توان امنیتی و دفاعی خوبی داشته باشند و نیز هنگام مقابله با تهدیدهایی که در آینده متوجه آنها می شود بتوانند در بهترین موقعیت برای واکنش نظامی و دفاعی قرار گیرند.
هاگانا همزمان با رویکردهای نظامی، به توسعه کشاورزی و انتقال یهودیان به فلسطین نیز توجه داشت؛ به همین دلیل دارای دو فرماندهی نظامی و غیر نظامی بود. «یوسف هکت» رئیس این سازمان، بارها از دیوید بن گوریون خواست از جامعه یهودیان تقاضای بودجه برای خرید و ساخت سلاح کند؛ زیرا آن مقدار سلاحی که در سال های ابتدایی داشتند برای سرکوب اعراب ناکافی بود. صهیونیست ها برای جبران این کمبود، همراه با انتقال یهودیان به فلسطین، دست به قاچاق سلاح نیز می زدند و در بیشتر مواقع از مهاجران یهودی می خواستند چندین سلاح با خود حمل کنند. امروزه نیز بخش عمده ای از قاچاق و خرید و فروش غیرقانونی تسلیحات جنگی توسط صهیونیست ها انجام می شود و «سیا» نیز اغلب با آنها همدست است.
یکی از افراد هاگانا که در تأمین سلاح، اسکان یهودیان مهاجر و خشونت طلبی در سرکوب فلسطینی ها نقش مهمی داشت، «گلدا مایر» بود؛ زنی اوکراینی الاصل که در سال ۱۹۶۹ به مدت ۵ سال، چهارمین نخست وزیر اسرائیل شد.
پس از سرکوب قیام های نبی موسی در ۱۹۲۰ و یافا در ۱۹۲۱، هاگانا در اواخر اوت سال ۱۹۲۹ با کمک انگلیسی ها توانست کشتار خونین دیگری در تاریخ ثبت کند؛ زمانی که صهیونیست ها با تصرف دیوار ندبه (دیوار غربی) در قدس، باعث اعتراض فلسطینی ها شدند. در این تظاهرات بیش از یکصد فلسطینی شهید شدند که هاگانا نیز در سرکوب این قیام نقش بارزی داشت. از این تاریخ بود که برخی اعضای هاگانا به سیاست خویشتنداری این سازمان اعتراض کردند.
یکی از دلایلی که باعث حمله اعراب به منطقه یهودی نشین در «حبرون» یا «الخلیل» واقع در کرانه باختری شد، فتنه ای بود که توسط هاگانا شکل گرفت. رهبران این سازمان در ۲۰ اوت ۱۹۲۹ به طوایف ساکن در حبرون، پیشنهادی ارائه کردند مبنی بر اینکه به خوبی می توانند از آنها محافظت کنند و نیز اگر مایل باشند به آنها در انتقال از آنجا به دیگر نواحی سرزمین های اشغالی کمک خواهند کرد؛ اما رؤسای طوایف نپذیرفتند و اصرار داشتند که به اعراب اعتماد دارند و در کنار آنها از امنیت کافی برخوردارند. 
حبرون یا الخلیل، دومین شهر مقدس در سرزمین های اشغالی پس از اورشلیم است که آرامگاه حضرت ابراهیم(ع) و همسرش ساره و پسرش اسحاق(ع) در این شهر قرار دارد. چهار روز بعد با تحریک اعراب و به کارگیری مزدوران توسط هاگانا، گروهی از اعراب به منطقه یهودی نشین حبرون حمله ور شدند که به دنبال آن دهها یهودی کشته شدند.
 این نخستین دسیسه هاگانا بود و موفق شد تمامی ساکنان یهودی در سرزمین‌های اشغالی را راضی کند تا اعضای این سازمان، حفاظت و امنیت آنها را برعهده گیرند.
ادامه دارد...