روزنامه خراسان نوشت: جام جهانی بزرگترین آوردگاه مستطیل سبز و جولانگاهی بیبدیل برای هنرنمایی بهترین ستارگان فوتبال است. در این میدان که هر حرکت میتواند سرنوشت یک ملت را تغییر دهد، بازیکنان هر پست وظیفهای حیاتی برای رسیدن به رویای جام طلایی دارند. از سنگربانانی که با واکنشهای نجاتبخش امید میآفرینند و مدافعانی که دژی نفوذناپذیر بنا میکنند، تا هافبکهای خلاقی که نبض بازی را در دست دارند و مهاجمان بیرحمی که تیر خلاص را بر پیکر رقبا وارد میسازند؛ همگی قطعات یک پازل بزرگ هستند. با بررسی دقیق ترکیب تیمهای مدعی در این دوره، بازیکنان کلیدی و ستارگان تأثیرگذار در خطوط مختلف را تحلیل کردیم تا ببینیم مهرههای سرنوشتساز این جام در کدام تیمها حضور دارند.
دروازهبانی از تجربه نویر تا سنگربانان آماده لاروخا
در این پست شاید کمتر از ۱۰ بازیکن کاملا آماده و سرحال در جام حضور داشته باشند. اسپانیا بیشترین نماینده را در بین بهترینها دارد؛ خوان گارسیا (بهترین دروازهبان لالیگا)، داوید رایا (بهترین دروازهبان پریمیرلیگ و لیگ قهرمانان) و اونای سیمون ترکیب جذابی ساختهاند، هرچند احتمالا دلافوئنته باز هم به سیمون اعتماد کند. در سوی دیگر، یاسین بونوی مراکشی را داریم که در دوره قبل هم درخشید. نویر و کورتوا هم روزهای اوج خود را سپری میکنند؛ نویر با وجود ۴۰ سالگی آنقدر در این فصل درخشید که ناگلزمن دوباره به او اعتماد کرد. انگلیس و برزیل هم دروازهبانان نامداری دارند، اما در برزیل آلیسون و ادرسون در بهترین فرم خود نیستند و انگلیس هم پیکفوردی را دارد که بگیر نگیر دارد.
مدافعان ترافیک ستارهها در خط دفاعی مدعیان
در خط دفاع شاهد بازیکنان آماده زیادی هستیم، اما مشکل بسیاری از تیمها عدم توازن است. مثلا آلمان زوج دفاعی قدرتمندی مثل اشلوتربک و جاناتان تاه دارد، اما در کنارهها میلنگد. برزیل هم با مارکینیوش و گابریل در قلب دفاع مستحکم است، اما با ساندرو و دنیلو در کنارهها در سطح برترینها نیست. با این حال، ۴ تیم ساختار دفاعی فوقالعادهای دارند. فرانسه با کونده، سالیبا، کوناته و تئو هرناندز بینظیر است. اسپانیا ستارگانی چون کوبارسی، اریک گارسیا، بالده، کوکوریا و لاپورت را در اختیار دارد. هلند با وجود مصدومیت دلیخت، با حضور فندایک، فندهون، تیمبر و آکه دیوار بتنی ساخته است. اما شاید بهترین خط دفاعی جام متعلق به پرتغال باشد؛ تیمی که هم در مرکز و هم در کنارهها با ایناسیو، روبن دیاز، کانسلو و نونو مندز، هم رونده و هجومی است و هم اجازه عبور به هیچ مهاجمی را نخواهد داد.
میانه میدان جولانگاه پرتغال و اسپانیا
همانطور که پرتغال در خط دفاعی بهترینها را داشت، در خط میانی هم شرایط مشابهی دارد. حضور برونو فرناندز، برناردو سیلوا، ژائو نوس، ویتینیا و روبن نوس، خط هافبک آنها را به یکی از بهترینهای جام تبدیل کرده است. در کنار آنها، اسپانیا تنها تیمی است که میتواند در این بخش با پرتغال رقابت کند؛ پدری، اولمو، گاوی، رودری، فابیان رویز و مرینو در لاروخا فرمی فوقالعاده دارند. در سایر تیمها هم تکستارههایی مثل دیبروینه، دییونگ، بلینگام، دکلان رایس و کاسمیرو حضور دارند که وزن خط میانی تیمشان را بالا میبرند. در مقابل، تیمی مانند فرانسه که در خط حمله و دفاع بینقص به نظر میرسد، در خط میانی مهرههای شاخص کمتری دارد و با تکیه بر بازیکنانی مثل رایان چرکی و انگولو کانته، شاید این پست کمی برای خروسها دردسرساز باشد.
خط حمله سایه وحشت خروسها بر سر مدافعان
ترسناکترین تیم جام در خط حمله، بدون شک فرانسویها هستند. رویارویی با خط حملهای که امباپه، دمبله، بارکولا و اولیسه را در اختیار دارد، کابوس هر مدافعی است. در سایر تیمها شرایط متفاوت است؛ اسپانیا وینگرهای جذاب و جوانی مثل لامین یامال و نیکو ویلیامز دارد، اما از فقدان یک مهاجم نوک ششدانگ رنج میبرد. پرتغال هم در خط حمله طراوت لازم را ندارد و کریستیانو رونالدو دیگر بازیکنی برای ۹۰ دقیقه دوندگی پرفشار نیست. آلمانها هم در فاز هجومی بیشترین امیدشان به خلاقیت فلوریان ویرتز و جمال موسیالا دوخته شده است و کار سختی برای باز کردن گره بازیها خواهند داشت.
قدرت جادویی «تیم بودن»
در نهایت، با وجود تمام این بررسیها و آنالیز خط به خط، مهمترین فاکتور در تورنمنتی مثل جام جهانی، تعداد ستارهها نیست، بلکه روحیه تیمی است. در جامهای ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ کمتر کسی تصور میکرد آرژانتین با وجود ضعف در برخی پستها به فینال برسد، اما آنها به معنای واقعی یک تیم یکدل بودند. درخشش کرواسی در ۲۰۱۸ و شگفتیسازی مراکش در دوره قبلی هم دقیقا بر پایه همین اتحاد و کار تیمی رقم خورد. در این جام هم بعید نیست تیمهایی مثل نروژ یا دوباره خود مراکش، با بازی یکدلانه شگفتیساز شوند. این همان حلقه گمشدهای است که تیمی مثل انگلیس با وجود داشتن گرانترین و پرستارهترین ترکیبها، همیشه از آن ضربه میخورد؛ آنها پر از ستارهاند، اما هرگز یک تیم منسجم نبودهاند.