به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از واریتی، او که با نام اصلی چیناسامی پریامایا توا در ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۱ در ایالت تامیل‌نادو متولد شد، در صنعت سینمای تامیل به عنوان کارگردان، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر فعالیت می‌کرد. بهاراتیراجا در سال ۱۹۷۷ با ساخت فیلم «در ۱۶ سالگی» (16 Vayathinile) وارد عرصه سینما شد؛ یک درام عاشقانه روستایی با بازی ستارگانی چون کمال حسن، سری دوی و راجینیکانت. این فیلم با شکستن سنت فیلم‌سازی استودیویی، یکی از نخستین آثار روستایی تامیل بود که در لوکیشن‌های واقعی فیلم‌برداری شد و به لطف استقبال گسترده مخاطبان، مدت‌ها بر پرده سینماها درخشید.

موفقیت تجاری و هنری این فیلم، مسیر سینمای تامیل را به سمت داستان‌های بومی و روستایی تغییر داد. بهاراتیراجا با ساخت مجموعه‌ای از آثار موفق در اواخر دهه ۷۰ و ۸۰ میلادی، این سبک را تثبیت کرد. او خیلی زود توانایی‌اش را در ژانرهای مختلف نشان داد؛ از تریلر روان‌شناختی «گل‌های سرخ» و تجربه فرم‌گرای «سایه‌ها» گرفته تا بازگشت به سبک امضاشده‌اش با فیلم‌های تحسین‌شده‌ای مثل «موج‌ها آرام نمی‌گیرند»، «عطر خاک» و «احترام نخست». رویکرد او در بازیگری نیز نوآورانه بود؛ او از گریم‌های سنگین پرهیز می‌کرد و بازیگرانی را برمی‌گزید که با کلیشه «پوست روشن» در سینمای آن زمان تامیل تفاوت داشتند.

بهاراتیراجا به کشف استعدادها معروف بود؛ بازیگرانی نظیر کارتیک، رادا، ریواتی، رادیکا و ویجیاشانتی، اولین فرصت‌های بزرگ خود را تحت هدایت او به دست آوردند.

آثار او در طول چهار دهه، جوایز ملی بسیاری را برایش به ارمغان آورد. او در مجموع ۶ جایزه ملی فیلم هند از جمله برای فیلم‌های «احترام نخست»، «پروانه»، «ودای جدید» و «کاروتاما» دریافت کرد. علاوه بر جوایز متعدد «فیلم‌فیر» و ایالتی، دولت هند نیز در سال ۲۰۰۴ نشان «پادما شری» را به او اهدا کرد.

او که لقب «قله کارگردانان» (Iyakkunar Imayam) را یدک می‌کشید، تا سال‌های پایانی فعالیتش همچنان نبض گیشه را در دست داشت؛ آثاری همچون «شرقِ خاک» و «کاروتاما» حتی در دهه ۹۰ میلادی نیز با نسل جدید مخاطبان ارتباطی عمیق برقرار کردند.