رئیس جمهوری با تأکید بر ضرورت بازتعریف نقش دانشگاه درحکمرانی توسعه و حل مسائل کشور، برآمادگی دولت برای واگذاری مأموریتهای مشخص درحوزههای اقتصادی، صنعتی، اجتماعی و فرهنگی به دانشگاهها تاکید کرد و گفت:هیچ مسالهای فاقد راهحل نیست و دانشگاهیان ونخبگان میتوانند با رویکردی مسالهمحورو میانرشتهای، نقش تعیینکنندهای در عبور کشور ازچالشهای پیشرو ایفا کنند.
مسعود پزشکیان درنشستی با عنوان «چالشهای اقتصادی ایران دربرهه کنونی و نقش راهبردی دانشگاه در مواجهه با آن» که با حضور جمعی از اساتید، صاحبنظران واعضای هیات علمی دانشگاهها ودانشکدههای حوزه اقتصاد برگزار شد، با تشریح رویکرد دولت درارتقای جایگاه دانشگاهها از نهادهای صرفاً آموزشی به دانشگاههای مسالهمحورواثرگذار، اظهار داشت: یکی از مهمترین ضرورتهای تحول در نظام آموزش عالی، حرکت ازآموزش نظری صرف به سمت مهارتآموزی، کارتیمی، تجربه عملی و تربیت نیروی انسانی مسالهحلکن است.
وی با اشاره به ضرورت بازنگری درساختار آموزش عالی کشور افزود: امروز میان نیازهای واقعی جامعه، بازارکاروفرآیند تربیت دانشجو شکاف قابل توجهی وجود دارد. دانشآموختگان پس از سالها تحصیل باید از توانایی لازم برای ورود به عرصههای اجرایی، تولیدی و حل مسائل برخوردارباشند ودانشگاهها باید تربیت دانشجویان را برمبنای نیازهای کشور و رویکرد حل مساله طراحی کنند.
رئیس جمهوری با تأکید بر ضرورت گذار از رویکرد مقالهمحوربه رویکرد مأموریتمحوردر دانشگاهها گفت: اساتید و اعضای هیات علمی میتوانند متناسب با حوزه تخصصی خود مسئولیت حل بخشی ازمسائل کشوررا برعهده گرفته و توانمندی علمی خود را در میدان عمل به اثبات برسانند.
پزشکیان نقش دانشگاهها را درارتقای بهرهوری، کاهش فقر و بیکاری، بهبود شاخصهای سلامت و توسعه متوازن منطقهای بسیار مهم ارزیابی کرد و افزود: موضوعات کلان و سیاستگذاریهای ملی توسط دولت پیگیری خواهد شد، اما در هر حوزهای که امکان واگذاری اختیار و مسئولیت وجود داشته باشد، از ظرفیت دانشگاهها بهره خواهیم گرفت.
وی همچنین بر ضرورت تشکیل تیمهای جامع و چندرشتهای برای حل مسائل کشور تأکید کرد و گفت: هیچ مسالهای صرفاً یک بُعد اقتصادی ندارد؛ هر مساله دارای ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و مدیریتی است و راهحلهای ارائهشده هم باید مبتنی بر نگاه جامع و چندبعدی باشند.
رئیس جمهوری در بخش دیگری از سخنان خود بر استقرار نظام شایستهسالاری و عملکردمحوری در مدیریت کشورتأکید کرد و گفت: باید میان اساتیدی که دارای دستاوردهای علمی و اجرایی مؤثر هستند با کسانی که خروجی قابل سنجش ندارند تفاوت قائل شد. کشور بیش از هر زمان دیگری به مدیران مسئلهحلکن، کارآمد و عملیاتی نیاز دارد و دانشگاهها بهترین بستر برای تربیت چنین مدیرانی هستند.
شما چه نظری دارید؟