۲. به دلیل سابقه تاریخی و درهم تنیدگی فرهنگی و تمدنی، ایران بیش از دو کشور دیگر همسایه قفقاز  جنوبی یعنی روسیه و ترکیه نسبت به تحولات درون و پیرامون منطقه ای که زمانی نه چندان دور پاره تن او بود، نگران و حساس است.

۳. ایران ضمن پیگیری مجدانه سیاست همسایگی که به راهبردی همیشگی در سیاست خارجی آن تبدیل شده است، به شدت نسبت به دخالت بیگانگان در امور کشورهای همسایه خود بویژه در منطقه قفقاز جنوبی که می تواند آثار مستقیم بر منافع و امنیت ملی ما داشته باشد، موضع دارد.

۴. ایران بدون دخالت در امور داخلی دیگر کشورهای همسایه، بارها تاکید کرده است همسایگان نباید منافع خود را به‌گونه‌ای تعریف یا بازتعریف کنند که منافع یا امنیت ایران را در کوتاه، میان و بلندمدت تحت تاثیر یا مورد خطر قرار دهد.

۵. آنچه از نیات آشکار و پنهان دشمنان ایران اعم از رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا در سالهای پس از استقلال کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز بر می آید، این است که نزدیکی آنها به همسایگان شمالی ایران نه برای منافع آنها بلکه پوششی برای حضور نزدیک در کنار مرزهای ایران است. از وجود سفارتخانه‌های بزرگ گرفته که کانونی برای کودتاها و انقلاب‌های مخملی و رنگین در کشورهای پیرامونی بوده و هستند تا نفوذ خزنده در قالب شرکت‌ها و اجرای پروژه‌های زیرساختی، همگی بر این مهم دلالت دارند. ایران مانع گسترش روابط  خارجی کشورهای منطقه نیست، اما اگر احساس کند این روابط علیه کشور ثالثی چون ایران باشد حتما واکنش خواهد داشت.

۶. حضور و نفوذ مثلا نامرئی رژیم صهیونیستی در جمهوری آذربایجان و اخیر ارمنستان و دیگر کشورهای آسیای مرکزی و نیز حضور مستقیم نیروهای نظامی اروپایی در مرزهای ارمنستان تحت عناوین مختلف و اخیرا ورود مستقیم ایالات متحده به پروژه به اصطلاح مسیر ترامپ (اتصال خاک جمهوری آذربایجان به جمهوری خودمختار نخجوان از دل خاک ارمنستان در حالیکه مسیر کوتاه، امن و ارزان استفاده از خاک ایران هنوز وجود دارد) با دعوت و رضایت دولت این کشور، آنهم دقیقا کنار مرز ایران، مسائلی است که بطور طبیعی حساسیت جمهوری اسلامی را برمی انگیزد.

۷. ناگفته پیداست کشورهای این منطقه دست به انتخاب های استراتژیک زده اند و به دنبال شراکت راهبردی و فراتر از آن با نیروهای بیگانه هستند؛ بیگانگانی که اخراج همزمان ایران و روسیه از قفقاز جنوبی و خفگی ژئوپلیتیک این دو کشور بزرگ و همسایه مهم قفقاز را دنبال می کنند.

۸. آنچه مطلوب همگان و به سود منافع همه کشورهای منطقه است، کوتاه شدن دست بیگانگان  بویژه رژیم صهیونیستی، آمریکا و ناتو از منطقه قفقاز است؛ چراکه افزایش حضور و تداوم نفوذشان در هر سه کشور منطقه (جمهوری آذربایجان، ارمنستان و گرجستان) موجب بی ثباتی و ناامنی، هم برای آنها و هم کل منطقه خواهد بود.

۹. جمهوری اسلامی ایران بهترین راهکار و جایگزین را همان ابتکار منطقه ای ۳+۳ می داند تا مسائل این منطقه بدون دخالت بیگانگان و با همکاری و هم افزایی ۳ کشور قفقاز جنوبی (جمهوری آذربایجان، ارمنستان و گرجستان) به اضافه سه کشور بزرگ همسایه قفقار (ایران، روسیه و ترکیه) حل و فصل شود تا شاهد شکوفایی و امنیت پایدار در منطقه باشیم.