به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، یک اثر ویدیویی در قلب لندن، به کانون بحث‌های داغ سیاسی و تاریخی بدل شده است. «هلن کاماک»، هنرمند برنده جایزه ترنر، با چیدمان ویدیویی چهل‌دقیقه‌ای خود در «گالری ملی پرتره»، مستقیماً به سراغ وینستون چرچیل رفته و با طرح ادعایی صریح، خشم طیف محافظه‌کار بریتانیا را برانگیخته است.

کاماک در بخشی از اثر خود با عنوان «ماندگاری»، قحطی مرگبار سال ۱۹۴۳ بنگال را به گرسنگی عامدانه چرچیل نسبت داده و او را به باد انتقاد گرفته است. این ادعا چنان تکان‌دهنده بوده که لرد رابرتس، مورخ سرشناس و نویسنده زندگی‌نامه چرچیل، به همراه بیش از ۵۰ عضو مجلس اعیان، در نامه‌ای تند به مدیران گالری، این ویدیو را «دروغی آشکار» و یک «خطابه با انگیزه‌های ایدئولوژیک» خوانده‌اند.

هلن کاماک اما در برابر این طوفان کوتاه نیامده است. او در بیانیه‌ای قاطعانه اعلام کرد که اثرش نه یک مستند آموزشی، بلکه یک «کاوش خلاقانه» است: «این اثر درباره این است که چه کسی در تاریخ تکریم می‌شود و چه کسی نادیده گرفته می‌شود. من می‌خواهم مخاطب را به چالش بکشم تا درباره اینکه تاریخ چگونه ساخته و حفظ می‌شود، فکر کند.»

در حالی که مدافعان چرچیل می‌گویند قحطی بنگال نتیجه حوادث طبیعی و مدیریت نادرست محلی بوده و چرچیل از ابعاد آن بی‌خبر بود، بسیاری از دانشگاهیان با تکیه بر اسناد تاریخی، روایتی متفاوت دارند. آن‌ها چرچیل را متهم می‌کنند که با اولویت دادن به ذخیره‌سازی برای ارتش در میانه جنگ جهانی دوم، مرگ سه میلیون نفر را نادیده گرفته است.

گالری ملی پرتره در مواجهه با این فشار فزاینده، موضعی محتاطانه اتخاذ کرده است. مدیران گالری ضمن دریافت نامه معترضان، اعلام کردند که از آزادی بیان هنری حمایت می‌کنند، اما این لزوماً به معنای تایید نظرات شخصی هنرمندان نیست.

این اثر که تا ماه اوت میهمان دیوارهای گالری ملی پرتره است، حالا بیش از هر زمان دیگری بازدیدکننده جذب کرده است؛ گویی چرچیل، حتی دهه‌ها پس از مرگش، همچنان می‌تواند با یک ویدیو، فضای هنری لندن را به تکاپو وادارد.