به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، ایران در حال برگزاری مراسم تشییع گسترده برای آیتالله سیدعلی خامنهای است؛ کسی که دوران ۳۷ ساله رهبریاش در ماه فوریه و در پی نخستین حمله هواییِ جنگی که از سوی ایالات متحده و اسرائیل آغاز شده بود، به پایان رسید.
تا ساعت ۵:۳۰ صبح، خیابانهای اطراف مصلی مملو از جمعیت شده است؛ ایرانیانی که برخی ساعتها در سفر بودند و بسیاری پرچمها یا تصاویری از آیتالله خامنهای را با خود حمل میکردند، راهیِ این مراسم هستند؛ رویدادی که با هدف برجسته ساختن اندوه کشور از کشته شدن رهبر عالی و همچنین ابراز تمایل به انتقامجویی ترتیب یافته است. همزمان با سر دادن شعارهای «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» در جمعیت، فضایی سرشار از شور و هیجانِ احساسی بر محیط حاکم است.
آیتالله خامنهایِ ۸۶ ساله در حمله هواپیماهای جنگی اسرائیل ترور شد و سکوی مرتفعی که تابوت او در مصلی بر آن قرار دارد، جایگاه تابوتهای دیگر اعضای خانوادهاش ــ از جمله نوهی ۱۴ ماههاش ــ هم هست که در همان حمله به شهادت رسیدهاند. تا ساعت ۸ صبح، محوطه بازِ محل برگزاری مراسم (مصلای روباز) مملو از جمعیتی بالغ بر ۱۰ هزار نفر شده که به تفکیک، مردان در سمت راست و زنان در سمت چپ مستقرند.
ابعاد این مراسم تشییع که قرار است طی شش روز و در پنج شهر برگزار شود، بهگونهای برنامهریزی شده که پیامهای سیاسی و مذهبی «مقاومت» را به جهانیان مخابره کند. برگزارکنندگان پیشبینی میکنند که در مجموع تا ۳۰ میلیون نفر در مراحل مختلف این مراسم شرکت کنند. بنا به درخواست سیاستمداران عراقی، پیکر آیتالله در شهرهای شیعهنشین کربلا و نجف هم تشییع خواهد شد.
بر روی بنری که در محل قرار گرفتن پیکرها نصب شده، این عبارت به چشم میخورد: «بگو: من تنها شما را به یک چیز اندرز میدهم؛ اینکه برای خدا، چه بهصورت انفرادی و چه دوتایی، قیام کنید.» پیش از آغاز بخش مذهبی مراسم، صدای غالب، نوای سنج و دمام و فریادهای «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» است.
در حالی که طنین سرودهای مذهبی، سرود ملی و مرثیههای ویژه شهدا حتی در جایگاههای اختصاصیافته به رسانهها شنیده میشود، مردان بزرگسالِ اندوهگین چهارزانو نشستهاند و ضمن سینهزنی، با شانههایی لرزان، بیاختیار و طولانیمدت میگریند. تنها چند متر آنطرفتر، خبرنگاران مشغول رسیدگی به حسابهای اینستاگرام خود هستند و سلفیهایی میگبرند که جمعیت عزاداران را در پسزمینه نشان میدهد.
مقامات که مشتاق بودند از ازدحامهای مرگبارِ مراسم تشییعجنازههای پیشین در ایران جلوگیری کنند، از عزاداران خواستهاند برای پیشگیری از تراکم جمعیت، بیش از حد در مصلی نمانند. با فرارسیدن ظهر و رسیدن دما به ۳۶ درجه سانتیگراد، از شمار جمعیت کاسته میشود.
در خیابانهای اطراف، بنرهایی در عرض جاده نصب شده که از «شهادت» خامنهای و جایگاه ماندگار او در تاریخ ایران سخن میگوید. پرچمهای زرد حزبالله در میان جمعیت به چشم میخورد و پرچم ایران هم همچون هواداران بازیهای فوتبال، بر دوش عزاداران خودنمایی میکند.
صدها موکب (ایستگاههای پذیرایی) اقلامی همچون تخممرغ آبپز، حلیم با دارچین، شربت لیمو، هندوانه، کباب، چای و تعداد بیشماری بطری پلاستیکی آب را رایگان عرضه میکنند. خادمان این موکبها شب را در مدارس، خودروها یا چادرها سپری میکنند. امکان اهدای کمکهای خیریه به نیازمندان از طریق کارتخوانهای مستقر در میزهای مخصوص نیز فراهم است. دستگاههای مهپاش تلاش میکنند دمای هوا را برای جمعیت تعدیل کنند. در یکی از غرفهها، دانشآموزان به رهگذران پیشنهاد میکنند در کنار تصویر رهبر عالی جدید — یعنی پسر آیتالله خامنهای — عکس یادگاری بگیرند.
یکی از زنان به نام فاطمه خاوری میگوید: «وقتی رهبرمان شهید شد، احساس کردم انگار ضربهای سنگین بر سرم فرود آمده است. او تنها راهنمای حقیقی من بود که میشناختم.» فروشنده دیگری که استاد دانشگاه است، با لحنی پرسشگرانه میخواست بداند چرا ایالات متحده در امور خاورمیانه مداخله میکند: «اگر ما میآمدیم منابع معدنیتان را غارت کنیم و رهبرانتان را بمباران کنیم، چه احساسی پیدا میکردید؟»
در خیابانهای اطراف مصلی، پخش موسیقی – که ترکیبی از نواهای انقلابی و مذهبی است – از بلندگوهای متعدد، مدتها پیش از سپیدهدم آغاز شده است. مردان پوسترهایی را میان جمعیت توزیع میکنند که روی آن نوشته شده است: «ما انتقامجویانِ خامنهای هستیم.»
به روزنامهنگاران بریتانیایی و آمریکایی رسماً توصیه شده با سوگواران گفتگو نکنند، اما در عمل، بیشتر آنها با کمال میل حاضر به صحبت هستند؛ حتی اگر هدفشان تنها نشان دادن تضاد میان رئیسجمهوری آمریکا، دونالد ترامپ – که با عناوینی چون «خودشیفته» و «سگ زرد» توصیف میشود – و رهبرِ شهید و دانشمندِ خودشان باشد.
حسین آجورلو، یک روحانی با عمامه سفید که بیرون مسجد ایستاده، چنین توضیح میدهد: «برسی وجود دارد که با آن توالتها را تمیز میکنیم. این برس به مرور زمان، بر اثر تماس با فضولات و آنچه بدن دفع کرده، آلوده و کثیف میشود. در مقابل، آبِ پاک و تازهای هم هست که از چشمه میجوشد. من این دو مرد را اینگونه با هم مقایسه میکنم.»
شکوه و عظمت این مراسم، توجهها را از اخباری مبنی بر اینکه فرانسه و بریتانیا احتمالاً در تدارک اعزام ناوهای جنگی برای پاکسازی مینهای دریایی در تنگه هرمز هستند، منحرف کرده است. آیتالله خامنهای بخش عمدهای از عمر خود را وقف حفظ استقلال ایران در برابر آمریکا کرد؛ اما این کشمکش قدرت با شهادت او پایان نمییابد.