به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، یک مطالعه آزمایشی روی زنان مسن مبتلا به اضافه‌وزن یا چاقی، نشانه‌هایی از بهبود مهارت‌های ذهنی در بین کسانی نشان داد که در دوره محدود غذا می‌خوردند، در مقایسه با کسانی که وعده‌های غذایی خود را در مدت زمان طولانی‌تری پخش می‌کردند.

با توجه به اعداد موجود در آزمایش، این یافته مقدماتی است، اما اگر در مطالعات بزرگتر تأیید شود، نشان می‌دهد که افراد می‌توانند با غذا خوردن در یک بازه زمانی نسبتاً محدود و نخوردن غذا در اواخر شب، به محافظت از توانایی‌های شناختی خود کمک کنند.

پروفسور سو شپسز، دانشمند تغذیه در دانشگاه راتگرز در نیوجرسی، ایالات متحده، گفت: کاهش وزن به تنهایی می‌تواند به کند شدن زوال شناختی در سنین بالاتر کمک کند، اما ممکن است برای افرادی که خارج از یک بازه زمانی هشت تا ۹ ساعته غذا نمی‌خورند و چهار ساعت قبل از خواب غذا خوردن را متوقف می‌کنند، "مزایای اضافی" داشته باشد.

زوال عقل علت اصلی مرگ و میر در بریتانیا و هفتمین علت در سراسر جهان است که سالانه منجر به نزدیک به دو میلیون مرگ در سراسر جهان می‌شود. برخی از عوامل خطر، مانند سن و ژنتیک، اجتناب‌ناپذیر هستند، اما کارشناسان معتقدند تقریباً نیمی از موارد را می‌توان از طریق تغییر در سبک زندگی پیشگیری کرد یا به تأخیر انداخت. چاقی در میانسالی می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را در سنین بالاتر تا 30 درصد افزایش دهد.

شپسز یک کارآزمایی بالینی کوچک انجام داد که در آن ۴۷ زن ۵۰ تا ۷۹ ساله که با اضافه وزن یا چاقی زندگی می‌کردند، تشویق شدند به مدت شش ماه ۵۰۰ کالری از رژیم غذایی روزانه خود کاهش دهند. در این گروه، به ۲۶ نفر توصیه شد که فقط در یک بازه زمانی ۹ ساعته غذا بخورند. معمولاً این به معنای خوردن بین ۱۰ صبح تا ۶ عصر بود، در حالی که بقیه داوطلبان وعده‌های غذایی خود را در حدود ۱۲ ساعت پخش می‌کردند.

در پایان آزمایش، هر دو گروه کاهش وزن مشابهی داشتند که میانگین حدود ۷ کیلوگرم بود. اما آزمایش‌های شناختی نشان داد افرادی که خوردن خود را به بازه زمانی فشرده محدود کرده بودند، در آزمون‌های برنامه‌ریزی فضایی و حل مسئله بهتر از سایرین عمل کردند. همچنین نکاتی وجود داشت که نشان می‌داد آنها در آزمون‌های حافظه و یادگیری خطاهای کمتری مرتکب شده‌اند، گرچه در برخی از آزمون‌های چندوظیفگی و زمان واکنش، هر دو گروه عملکرد یکسانی داشتند.

شاپسز این اثرات را «متوسط» خواند، اما گفت که پیشنهاد می‌کند غذا خوردن با محدودیت زمانی ممکن است توانایی افراد را در به خاطر سپردن اطلاعات برای کارهای روزمره بهبود بخشد و اشتباهات مرتبط با حافظه، توجه و حل مسئله را کاهش دهد. جزئیات این تحقیق در نشست سالانه انجمن تغذیه آمریکا در مریلند، تغذیه ۲۰۲۶، ارائه شد.

محققان اکنون قصد دارند بررسی کنند که چرا توجه به زمان غذا خوردن و همچنین آنچه می‌خوریم ممکن است مهم باشد. این مزایا می‌تواند ناشی از تعامل پیچیده ریتم‌های شبانه‌روزی، متابولیسم و التهاب باشد.

در بسیاری از کشورها، از جمله بریتانیا و ایالات متحده، غذا خوردن در یک دوره ۱۴ ساعته رایج است و تنها ۱۰ ساعت در طول شب بدون غذا می‌ماند. اما تحقیقات به فواید سلامتی واضح ناشی از طولانی شدن روزه‌داری در طول شب اشاره دارد. یک بررسی منتشرشده در ژانویه نشان داد که تمام کردن غذا خوردن قبل از ساعت ۷ بعد از ظهر با بهبود قابل توجه در وزن بدن، BMI، دور کمر، فشار خون و نشانگرهای سلامت متابولیک همراه است.

پروفسور وندی هال، رئیس علوم تغذیه در کینگز کالج لندن، که در این مطالعه شرکت نداشت، گفت که محدود کردن زمان وعده‌های غذایی به یک بازه زمانی محدود ممکن است برای مغز مفید باشد: «غذا خوردن با محدودیت زمانی، رویکردی قابل قبول برای حمایت از سلامت شناختی در میانسالان و بزرگسالان مسن‌تر دارای اضافه وزن است، نه تنها به این دلیل که ممکن است به مدیریت وزن کمک کند، بلکه به این دلیل که پرهیز از وعده‌های غذایی حجیم در اواخر شب ممکن است کنترل قند خون، عملکرد عروق و التهاب را بهبود بخشد.»