به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از فایننشال تایمز، ابعاد جدیدی از حمایت اطلاعاتی غرب از عملیات‌های تهاجمی عمیق و رو به گسترش اوکراین را آشکار شده که به شکلی فزاینده زیرساخت‌های حیاتی را صدها کیلومتر در داخل خاک روسیه هدف قرار داده است. این اطلاعات، برنامه‌ریزان اوکراینی را قادر ساخته است تا مکان‌های سامانه‌های پدافند هوایی روسیه را شناسایی و مسیرهای پروازی ایجاد کنند که به پهپادها اجازه می‌دهد از آنها بگذرند.

نیروهای اوکراینی توانسته‌اند با استفاده از اطلاعات ایالات متحده و فرانسه، از شکاف‌های موجود در شبکه یکپارچه دفاع هوایی روسیه بهره‌برداری کنند و احتمال رسیدن موفقیت‌آمیز به اهداف مورد نظر خود را به میزان بسیار زیاد افزایش دهند. این اطلاعات همچنین به بهبود دقت هدف‌گیری کمک کرده است. مقامات اوکراینی که فایننشال تایمز به آنها استناد کرده، اظهار داشتند که سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا و فرانسه در تعیین اینکه کدام تأسیسات نظامی در صورت حمله بیشترین ارزش عملیاتی را خواهند داشت، کمک کرده‌اند و این امر امکان هدایت تعداد محدودی از پهپادهای دوربرد را علیه اهداف با اولویت بالاتر فراهم کرده است.

گزارش مربوط به نقش ایالات متحده و فرانسه در کارزار پهپادی اوکراین به هیچ وجه بی‌سابقه نیست. در مارس ۲۰۲۵، وزارت امور خارجه روسیه ادعا کرد که بریتانیا و فرانسه نقش محوری در حمله اخیر اوکراین به زیرساخت‌های انرژی روسیه داشته‌اند، پس از آنکه زیرساخت خط لوله سودژا در منطقه کورسک روسیه در حمله اوکراین با استفاده از سامانه‌های توپخانه موشکی هایمارس آمریکا «عملاً نابود شد». وزارت امور خارجه اظهار داشت: «[ما] دلایلی داریم که باور کنیم هدف‌گیری و ناوبری از طریق ماهواره‌های فرانسوی تسهیل شده و متخصصان بریتانیایی مختصات [هدف] را وارد و [موشک‌ها] را پرتاب کرده‌اند. فرمان از لندن آمده است.»

اوایل سال ۲۰۲۳، دولت روسیه گزارش داد کل شبکه ماهواره‌های ناتو برای حمایت از تلاش‌های جنگی اوکراین فعالیت می‌کند. در بیانیه رسمی کرملین در اول فوریه ادعا شد: «ما می‌بینیم که چگونه کل زیرساخت‌های نظامی ناتو علیه روسیه کار می‌کند و چگونه کل زیرساخت‌های اطلاعاتی ناتو، از جمله هوانوردی شناسایی و گروه‌های ماهواره‌ای، به صورت شبانه‌روزی در جهت منافع اوکراین فعالیت می‌کنند.» در آن زمان، جنگ شاهد نقش محوری و بی‌سابقه‌ای در قابلیت‌های فضایی بود، به طوری که قابلیت‌های ماهواره‌ای جمعی کشورهای عضو ناتو به دلیل محدودیت‌های بیشتر شبکه کوچک‌تر روسیه، مزیت بزرگی را برای نیروهای مسلح اوکراین و گروه‌های شبه‌نظامی فراهم می‌کرد. این شامل ارائه سریع داده‌های هدف‌گیری برای حملات موشکی و توپخانه‌ای بود که تلفات سنگینی را بر نیروهای روسی وارد کرد.

از زمان آغاز خصومت‌های تمام‌عیار در فوریه ۲۰۲۲، طیف وسیعی از منابع، بینشی در مورد نقش پرسنل و پشتیبانی اطلاعاتی غربی در صحنه نبرد ارائه داده‌اند. نیویورک تایمز در ژوئن ۲۰۲۲ به ایالات متحده به عنوان کشوری که در مرزهای اوکراین «یک شبکه مخفی از کماندوها و جاسوسان را که برای ارائه سلاح، اطلاعات و آموزش هجوم می‌آورند، ایجاد کرده است... پرسنل سیا به طور مخفیانه در این کشور، عمدتاً در پایتخت، کیف، فعالیت می‌کنند و بخش عمده‌ای از حجم عظیم اطلاعاتی را که ایالات متحده با نیروهای اوکراینی به اشتراک می‌گذارد، هدایت می‌کنند.»

تایمز خاطرنشان کرد: «نشانه‌های پشتیبانی لجستیکی، آموزشی و اطلاعاتی مخفیانه آنها در میدان نبرد ملموس است.» این روزنامه با تأکید بر «گستره تلاش‌های مخفیانه برای کمک به اوکراین که در حال انجام است»، خاطرنشان کرد: «کماندوهای سایر کشورهای ناتو، از جمله بریتانیا، فرانسه، کانادا و لیتوانی، نیز در داخل اوکراین فعالیت داشته‌اند.» این گزارش به ویژه بر دسترسی به حجم عظیمی از اطلاعات تأکید کرد، به طوری که به افسران اوکراینی تبلت‌هایی داده شد که برنامه‌های نقشه‌برداری میدان نبرد را برای هدف قرار دادن و حمله به واحدهای روسی اجرا می‌کردند و به تصاویر ماهواره‌ای از مجموعه دارایی‌های نظارتی ارتش ایالات متحده دسترسی داشتند.

اوکراین پیوسته توانایی حمله بدون سرنشین دوربرد خود را گسترش داده است. این کشور که در ابتدا عمدتاً به پهپادهای شناسایی اصلاح‌شده شوروی و سامانه‌های تولید داخل متکی بود، به طور فزاینده‌ای پهپادهای تهاجمی دوربرد مخصوص را که قادر به رسیدن به اهداف در اعماق خاک روسیه هستند، به کار گرفته است. در مارس 2026، سرگئی شویگو، دبیر شورای امنیت روسیه، تأیید کرد که پهپادهای دوربرد اوکراین اکنون تهدیدی مستقیم برای مناطق عمیق روسیه، از جمله منطقه صنعتی اورال که از نظر استراتژیک بسیار مهم است، محسوب می‌شوند.

اشتراک‌گذاری اطلاعات غرب به یک عامل تقویت‌کننده نیرو برای عملیات حمله دوربرد اوکراین تبدیل شده است. اطلاعات دقیق در مورد پوشش راداری، استقرار پدافند هوایی و اهداف نظامی با ارزش بالا، به سامانه‌های بدون سرنشین نسبتاً ارزان اجازه می‌دهد تا دارایی‌های راهبردی را که در غیر این صورت به خوبی محافظت می‌شدند، تهدید کنند. چنین اطلاعاتی اغلب می‌تواند به اندازه پیشرفت در خود فناوری پهپاد ارزشمند باشد.