امام محمد بن ادریس شافعی
امام شافعی (۱۵۰ ـ ۲۰۴ق) به دوستداری اهلبیت پیامبر(ص) مشهور بود؛ به طوری که اشعار متعددی در بیان دلبستگی خود به آنان سروده، آنهم در زمانی که بیان فضایل ایشان موجب تعقیب و مجازات بود. با این حال او در مورد امام علی(ع)میسراید:
إنّا عَبیدٌ لِفتی، أنزلَ فِیهِ هَل أتَی إلی مَتی أکتُمُهُ؟ الی مَتی؟ الی مَتی؟
ترجمه: ما رهیان آن جوانمردیم که دربارهاش «هل أتی» نازل شده است/ تا کی آن را پنهان کنم؟ تا کی؟ تا کی؟!
قالوا: تَرَفَّضتَ قُلتُ: کلَّا مَا الرَّفضُ دینی و لا اعتِقادی
لکن تَوَلَّیتُ غَیـرَ شَک خَیـرَ امَامٍ و خَیـرَ هَادی
إن کانَ حُبُّ الوَلِی رَفضاً فإنَ ّ رفضـی الـی العِـباد
ترجمه: میگویند: «تو رافضی و مرتد شدی»، میگویم: هرگز/ رفض و ارتداد آیین من نیست + اما بیشک من/ بهترین امام و بهترین راهنما را دوست دارم + اگر محبت علی دلیل بر رفض و بیدینی است،/ من با دوستی بندگان خدا ،رافضی هستم!
یا آلَ بَیتِ رَسـولِ الله! حُبُّکُمُ فَرضٌ مِنَ الله فی القرآنِ أنزَلَهُ
یَکفیکم فی عظیم الفخر انّکم مَن لم یُصَلّ علیکم لا صلاۀَ له
ترجمه: ای خاندان پیامبر، دوستی شما/ فریضهای است که خدا در قرآن فرستاده است. + در بزرگی مقام شما همین بس که/ هر کس بر شما درود (صلوات) نفرستد، نمازش نماز نیست.
آلُ النبـی ذَریعتـی و هُـم الَیـهِ وسیلـتی
أرجُو بهم اُعْطی غَداً یَدی الْیَمین صَحیفتی
ترجمه: خاندان پیامبر(ص) دستاویز من هستند/ ایشان وسیله رسیدن من به اویند + امیدوارم که فردای قیامت به واسطه آنان/ نامه اعمال در دست راستم داده شود.
این هم قصیده کوتاهی در سوگ سالار شهیدان(ع) :
ترجمه:
دلم اندوهگین است/ و چشمم اشکبار و در تنهایی هستم+ خواب را از من گرفته است و مرا پیر کرد/ گذشتن روزهایی که ماجراها داشتند+ دنیا برای خاندان محمد(ص) به لرزه درآمد/ نزدیک بود که کوهها برای آنها از ریشه ذوب شوند+ ستارگان مورد هجوم قرار گرفتند و دنبالهدارها لرزیدند/ حرمت خیمههایی دریده شد و گریبانهایی چاک خورد+آیا کسی هست که نامه ام را به حسین برساند/ حتی اگر گروهی از این کار ناخشنود شوند؟+همو که بی گناه کشته شد و گویی جامهاش/ با آب ارغوان رنگین شده بود!+ بر پیامبر(ص) که گزیدة خاندان هاشم است، درود میفرستند/ اما فرزندانش را داغدار میکنند، این شگفت است!+ اگر گناه من دوستی آل محمد است/ این گناهی است که از آن توبه نمیکنم+ آری، آنان شفیعان من در محشر و رستاخیز هستند/در حالی که دوستیشان گناه من به حساب میآید!
شما چه نظری دارید؟