محمد رضا حیدر زاده
مغز انسان در یادآوری خاطراتش درست مثل یک نقاش کارکشته عمل میکند؛ تصاویر ذهنیاش را از یک خاطره در گذشتههای دور پروبال میدهد و تکهتکه به آن اضافه میکند؛ با ریزبینیِ یک نقاش مینیاتور. افزودن این تکههای کوچک روی یک خاطره درهربار مرورش آنقدر آرام و بیصدا اتفاق میافتد که آدم خودش هم نمیفهمد آن تصویرِ محو و گنگِ قدیمی، کِی تبدیل شده به این تابلوِ خوش آب و رنگی که حال روبروی اوست.
آن وقت است که فکر میکند هنوز هم میشود خطی، انحنایی، رنگی به آن اضافه کرد. یا قند توی دلش آب میشود یا غم سنگینی را جایی پشتِ گردن، روی آخرین مهرهٔ ستون فقراتش احساس میکند و دیگر هیچچیز؛ هیچچیز از اولین تصاویری که خاستگاه آن خاطره بوده به یاد نمیآورد؛ هر چند خودش ایمان دارد که هیچ تفاوتی بین آن خاطره و این تصاویر که حالا توی ذهنش نقش بستهاند وجود ندارد....
کتاب داستانی«این آب آشامیدنی نیست» نوشته علی اسدی، توسط نشر چشمه منتشر شده است. این داستان بلند در مرز میان خاطره، رؤیا و واقعیت حرکت میکند و با تکیه بر روایت اولشخص، زندگی و ذهنیت شخصیت اصلی را در تهران امروز و در پیوند با گذشته خانوادگی و اجتماعیاش به تصویر کشیده است. ساختار کتاب بر پایه تکه تکه شدن زمان و روایتهای درهمتنیده بنا شده و از خلال خاطرات کودکی، روابط خانوادگی،عشق، و دغدغههای روزمره، تصویری چندلایه از زیست معاصر ارائه میدهد. نویسنده با بهرهگیری از جزئیات دقیق و زبان تصویری، مرز میان واقعیت و خیال را بارها جابهجا میکند و خواننده را به دنیایی میبرد که در آن خاطره، رؤیا و تجربههای زیستی به هم گره خوردهاند.
این کتاب نه فقط به زندگی فردی شخصیتها میپردازد، بلکه نگاهی انتقادی به جامعه، فرهنگ و مناسبات انسانی هم دارد و با طنزی تلخ، پیچیدگیهای روابط و ذهنیت انسان معاصر را بازتاب میدهد.
داستان با مردی میانسال و ساده دل به نام جعفر آغاز میشود که روزش را در پارک محله سپری میکند و رابطهای صمیمی با مادرش و پیرمرد نگهبان پارک دارد. جعفر درگیر دغدغههای کوچک و بزرگ زندگی روزمره است و یک حادثهی ناگهانی در پارک محله اش که به زخمیشدن یک نوجوان میانجامد، زندگی جعفر را دگرگون میکند و این واقعه در ذهن راوی به خاطرهای ماندگار بدل میشود.
**
«علی اسدی»متولد ۱۳۵۸ در لاهیجان بوده و تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته عمران به پایان رسانده است. او اوایل دهه ۸۰، داستاننویسی را در کارگاههای محمد محمدعلی آغاز کرد و داستانهایی از وی در مجلات مختلف منتشر شد. نخستین کتاب علی اسدی با عنوان در «میان تاریکی» در سال ۱۳۹۲ منتشر شد که پژوهشی در حوزه متون کهن فارسی است و سپس داستان «ال میرا» را منتشر کرد.
شما چه نظری دارید؟