به گزارش اطلاعات آنلاین، «گاندو» نام محلی «تمساح پوزه کوتاه» یا «کروکودیل تالابی» است که پهن ترین پوزه را در بین اعضای این خانواده دارد و به همین جهت در ظاهر شبیه «آلیگاتور آمریکایی» است. حداکثر طول آن ۴ تا ۵ متر است ولی افرادی با طول کمتر یا بیشتر دیده می ‌شوند که نیمی از این طول متعلق به دم جانور است.

رنگ عمومی بدن در افراد جوان سبز روشن با لکه ‌های سیاه و در افراد مسن ‌تر خاکستری تا مایل به قهوه‌ ای با لکه‌ های سیاه کم رنگ تر است. مردمک چشم عمودی و بیضوی شکل دارد.

آفتاب گرفتن بارزترین فعالیت روزانه آن به شمار می ‌رود. این گونه نیز همانند سایر خویشاوندان خود بسیار کند به نظر می ‌رسد ولی هنگام شکار و شنا بسیار سریع و چالاک عمل کرده و از منابع مختلف غذایی از حشرات گرفته تا پستانداران تغذیه می‌ کند. برای شکار پرندگان، سر خود را درون گل می برد و بعد از چسبناک شدن آن را میان شاخ و برگ ها برده تا روی سرش را بپوشانند، به این ترتیب پرنده فریب خورده و روی آن می نشیند.

فصل تولید مثل آن در ایران تقریباً از اواخر اسفند ماه شروع می شود و پس از مراحل جفت ‌گیری، لانه ‌سازی و تخم ‌گذاری، نوزادان پس از طی دوران تفریخ در اواخر تیرماه سر از تخم در می ‌آورند که در این هنگام طول آنها به ۲۵ سانتی ‌متر بالغ می شود و معمولاً در این موقع از سال می توان آن ها را مشاهده کرد.

گاندو دارای قدرت سازش ‌پذیری بسیار بالایی است و دامنه وسیعی از زیستگاه‌ ها نظیر رودخانه، دریاچه، برکه و چشمه را در بر می‌ گیرد. از تمامی منابع آبی موجود در زیستگاه ‌های خود استفاده می ‌کند. به طوری که در دریاچه ها، برکه‌ های دست ساز کنار روستاها، استخرهای پرورش ماهی، مسیر رودخانه ‌های سرباز و کاجو و برکه‌ های طبیعی موجود در این مسیرها می ‌توان آنها را یافت.

پاهای عقبی در این گونه بسیار قوی و تنومند است که این صفت یکی از بارزترین و مهم ترین ویژگی ‌های خاص این گونه در مقایسه با سایر گونه ‌ها به شمار می رود. این امر تطابق با یکی از عادات و رفتار معمول کروکودیل پوزه کوتاه یعنی پیاده روی زیاد آن در خشکی حتی در مسافت‌ های طولانی است و به لحاظ این که پاهای عقب سطح اتکا بدن جانور به شمار می روند رشد بیشتری کرده اند و توانایی تحمل وزن آن را دارند.

پراکنش آن در ایران محدود به قسمتی از مکران ایران در بلوچستان و نیز به بخشی از منطقه باهوکلات می شود. از ایران به سمت شرق تا آسام هند و به سمت جنوب تا سریلانکا پراکنش دارد. این گونه در آخرین طبقه‌ بندی اتحادیه جهانی‌ حفاظت از طبیعت در گروه آسیب ‌پذیر طبقه ‌بندی شده و عمده‌ ترین عامل تهدیدکنندة آن، تخریب زیستگاه است.

گاندو با نام علمی Crocodylus palustris متعلق به خانواده Crocodylidae است و نخستین بار در سال ۱۸۳۱ توسط یک جانورشناس فرانسوی به نام René Primevère Lesson نامگذاری و طبقه بندی شد.