به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۰، شارل دوگل که آن زمان یک افسر ارتش نهچندان شناختهشده بود، در استودیو بیبیسی در لندن نشست و فراخوان معروف خود را برای مقاومت فرانسویها در برابر اشغال نازیها و دولت دستنشانده ویشی اعلام کرد. از نظر وینستن چرچیل، نخستوزیر بریتانیا، دوگل خاری متکبر، لجباز و جسور در چشم او و متحدانش بود، اما این مرد فرانسوی هرگز از اعتقاد به عظمت فرانسه و لزوم مقاومت دست نکشید.
حالا فیلم سینمایی «نبرد دوگل» که قرار است در ۲۸ آگوست و ۱۹ سپتامبر در سینماهای بریتانیا اکران شود، از زمان اکرانش در ماه ژوئن، ۵ میلیون مخاطب را به خود جذب کرده و با فیلمهای پرفروش هالیوودی «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» و «ادیسه» رقابت میکند. این فقط به این دلیل نیست که سینماها پناهگاههایی با تهویه مطبوع در برابر موجهای گرمای پی در پی بودهاند.
آلیا آگلان، مورخ فرانسوی، استاد دانشگاه پانتئون-سوربن در پاریس و نویسنده مشترک کتاب پرفروش «دوگل، فرانسه و جهان»، گفت: «در تاریخ فرانسه، ما همیشه یک «مرد آیندهنگر» داشتهایم، کسی که در زمان مناسب از راه رسیده و موقعیت ضعف را به موقعیت قدرت تبدیل میکند. اشتیاق برای این فیلم در میان جوانان به این دلیل است که آنها بخشهایی از داستانی را که نمیدانستند کشف میکنند: مردی که شکستها، تردیدها، ضربات سخت را میشناخت و روح مقاومت را تجسم میکرد. احساساتی وجود دارد، اطلاعاتی وجود دارد که آنها نمیدانستند و این موضوع به ویژه در آستانه انتخابات ریاست جمهوری که در آن خود را در موقعیتی بسیار تفرقهانگیز خواهیم یافت، برای جوانان امروزی طنینانداز میشود.»
این فیلمها که هر دو تقریباً سه ساعت طول دارند و تا ۸۰ میلیون پوند هزینه ساخت آنها بوده است، از کتاب بیوگرافی دوگل در سال ۲۰۱۸ با عنوان «ایدهای خاص از فرانسه: زندگی شارل دوگل» نوشته جولیان جکسون، استاد تاریخ در دانشگاه کوئین مری لندن، اقتباس شدهاند.
قسمت اول، «عصر آهن»، سفر دوگل به لندن در ژوئن ۱۹۴۰ و تأسیس نیروهای آزاد فرانسه برای مبارزه با نازیها را دنبال و نبرد بیر حکیم را برجسته میکند که در آن ۳۷۰۰ سرباز آزاد فرانسه به مدت ۱۶ روز در صحرای لیبی در برابر ۳۷۰۰۰ نیروی نازی به رهبری اروین رومل مقاومت کردند و به ارتش هشتم بریتانیا اجازه عقبنشینی دادند. فیلم دوم، J’écris ton nom (من نام تو را مینویسم) بقیه جنگ را تا آزادسازی فرانسه در سال ۱۹۴۴ پوشش میدهد.
فیلم را آنتونین بودری کارگردانی کرده است؛ دیپلمات فرانسوی و مشاور سابق وزیر و سیمون آبکاریان در آن به نقش شارل دوگل ظاهر شده است، بازیگری که نقش شخصیت شرور جیمز باند، الکس دیمیتریوس، را در فیلم «کازینو رویال» ایفا کرده بود. سیمون راسل بیل، بازیگر بریتانیایی شکسپیر، در نقش وینستون چرچیل، در این فیلم حضور دارد.
پس از اولین اکران، به نظر میرسید این فیلم زندگینامهای شکست خورده است؛ اما برای جذب مخاطبان جوانتر، شرکت فیلمسازی پاته مهمانیهای تماشای فیلم را به میزبانی اینوکستاگ، اینفلوئنسر یوتیوب و اینستاگرام، برای مهمانان جوان ترتیب داد تا با بودری ملاقات کنند. شوراهای محلی هم بلیتهای رایگان برای دانشجویان ارائه دادند و این خبر پخش شد.
هفته گذشته، الکس، دانشجوی رشته بازرگانی، و دوستانش، در بیرون یکی از سینماهای مرکزی پاریس گفتند که از فیلم لذت بردهاند. او گفت: «ما در رسانههای اجتماعی درباره آن شنیدیم و تصمیم گرفتیم ببینیم موضوع چیست. در مدرسه درباره فرانسه آزاد و دوگل به ما آموزش داده میشود، اما چیزهای زیادی بود که من نمیدانستم. جالب بود که ببینیم دانشآموزان پاریسی چگونه به فراخوان دوگل برای مقاومت گوش فرادادند.»
هنری روسو، مورخ و متخصص جنگ جهانی دوم، گفت: «فیلمهای بسیار کمی در سینمای فرانسه وجود دارد که بتوان آنها را یک «حماسه» تاریخی نامید و این یکی از آنهاست. شاید به این دلیل که این فیلم یکی از بزرگترین حماسههای تاریخ فرانسه است، کارگردان موفق شده است. دوگل در طول زندگی خود شخصیتی استثنایی بود و امروز که هیچ شخصیت سیاسی معادلی وجود ندارد، برای فرانسویها همچنان یک شخصیت استثنایی است.»
همه به اندازه او مشتاق نیستند. آرنو تیسیر، مورخ و زندگینامهنویس دوگل، این فیلم زندگینامهای را یک «کمیک استریپ» که حق مطلب را در مورد موضوعش ادا نمیکند، دانست و از آن انتقاد کرد: «فیلم جذابیت زیادی ندارد: بودجه زیادی داشت، بازیگران خوبی داشت و بر اساس یک زندگینامه به درستی مورد احترام ساخته شده است. اما ناامیدی به همان اندازه بزرگ است.»
وینستن چرچیل در برابر شارل دوگل
تیسیر در نشریه فرانسوی لوپوئن نوشت: «به تصویر کشیدن دوگل... با آن رفتار گریزان و دستنیافتنیاش، بسیار پیچیدهتر از چرچیل است، کسی که برای او فقط به یک بازیگر تنومند نیاز است که در حالی که همیشه سیگار میکشد، جوکهای خوب پشت سر هم تعریف کند.»
با نزدیک شدن فرانسه به انتخابات ریاست جمهوری سال آینده که نظرسنجیهای فعلی نشان میدهد میتواند منجر به نبردی بین حزب راست افراطی «جبهه ملی» و حزب چپ افراطی «فرانسه تسلیمناپذیر» شود، شخصیت دوگل طنینی به ویژه مدرن دارد.
آگلان گفت: «وقتی مردم فرانسه دچار تفرقه و با راست افراطی و چپ افراطی روبهرو هستند و نمیدانند به چه کسی رأی دهند در حالی که هیچکدام را نمیخواهند، دوست دارند مرد یا زنی نجاتدهنده را انتخاب کنند که بتواند ما را از چنین انتخابهای وحشتناکی نجات دهد. دوگل امید میدهد چون مقاومت کرد و الان همه دارند به این فکر میکنند که چطور مقاومت کنند.»