به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از نیویورک تایمز، در یک انبار کوچک در امارات متحده عربی، کارگران تا ۱۲ ساعت در روز قطعات چاپ سهبعدی را به هم متصل میکنند تا پهپادهایی بسازند که قادر به سرنگون کردن پهپادهای ایرانی با سرعت تا ۳۵۰ کیلومتر در ساعت در آسمان باشند.
این تأسیسات که ماه گذشته راهاندازی شد، توسط پاوروس، یک استارتآپ در وست پالم بیچ، فلوریدا، برای ساختن پهپادهای رهگیر ارزانقیمت استفاده میشود. این کارخانه اولین حضور این شرکت در خاورمیانه و بخشی از برنامه آن برای تبدیل شدن به یک تأمینکننده جهانی است. سخنگوی پاوروس گفت کارخانههای وابسته به پاوروس تقریباً ماهانه ۳۰۰۰ رهگیر پهپاد تولید میکنند و این شرکت در تلاش است تا شبکهای از کارخانهها را ایجاد کند که تولید را تا اواسط سال ۲۰۲۷ به ۱۵۰۰۰ در ماه در سراسر جهان افزایش دهد. این شرکت هویت مشتریان یا تولیدکنندگان قراردادی خود در امارات را به طور عمومی فاش نخواهد کرد.
دستیابی به این اعداد نیازمند تغییر کامل در نحوه انجام تجارت در صنعت دفاعی است که به کندی، بوروکراسی و گرانی معروف است. پاوروس برای پاسخگویی به خواستههای فوری کشورهای متحد ایالات متحده که در معرض تهدید هستند، با تولیدکنندگان محلی در مناطقی که به رهگیرها نیاز دارند، همکاری کرده است. این امر به شرکت اجازه میدهد تا آنها را به سرعت در کارخانههای موجود تولید کند، نه اینکه کارخانههای جدیدی در ایالات متحده بسازد و سلاحها را صادر کند.
رهگیرها مانند موشکهای کوچکی هستند که برای برخورد و نابودی تهدیدهای هوایی قبل از رسیدن به اهدافشان طراحی شدهاند. رهگیری که پاوروس توسعه داده، به نام گاردین، حدود ۵۰۰۰ دلار قیمت دارد و بر اساس یک طرح اوکراینی ساخته شده که در برابر پهپادهای شاهد روسی مؤثر بود.
پاوروس گاردینها را به گونهای طراحی کرده که مونتاژ آنها نسبتاً ساده باشد، زیرا قطعات مانند لگو به هم متصل میشوند و از میکروچیپهای آماده و ماژولهای مکانیابی GPS استفاده میکنند. آنها نمیتوانند موشکهای بالستیک را رهگیری کنند، برخلاف رهگیرهای PAC-3 لاکهید مارتین، اما پهپادهای شاهد رایجترین شکل حمله توسط ایران هستند.
کارگران این کارخانه که عمدتاً فیلیپینی و چینی هستند، تقریباً روزانه 30 رهگیر تولید میکنند و هدف آنها افزایش سریع به 100 عدد است. این شرکت هفته گذشته اعلام کرد یک قرارداد تجاری به ارزش 22 میلیون دلار برای محافظت از زیرساختهای نفت و گاز در خاورمیانه امضا کرده است. علاوه بر این، با یک شرکت دفاعی در نزدیکی بمبئی برای ساخت رهگیرها در هند همکاری کرده است.
در حالی که دولت ترامپ به تأمینکنندگان فشار میآورد تا سریعتر سلاحها را تحویل دهند، حتی بزرگترین شرکتهای دفاعی به سمت مدلی از تولید مشترک و سامانههای سادهتر حرکت میکنند. برای مثال، لاکهید مارتین که معمولاً سلاحها را در کارخانههای ایالات متحده تولید و آنها را به خارج از کشور برای مشتریان مورد تأیید دولت ارسال میکند، در ماه ژوئیه اعلام کرد با شرکای اروپایی یک رهگیر کمهزینهتر در اروپا تولید خواهد کرد. و در حالی که این سلاح حدود ۲ میلیون دلار هزینه خواهد داشت - تقریباً نصف PAC-3، شناختهشدهترین مدل آن - انتظار نمیرود تا سال ۲۰۲۸ آزمایش شود.
پاوروس تنها شرکت آمریکایی نیست که در امارات رهگیر میسازد. در ماه اکتبر، ریتون از همکاری برای ساخت رهگیرهای کایوت خود در آنجا خبر داد. طبق گزارش مرکز امنیت نوین آمریکا، یک اندیشکده در واشنگتن، هزینه تخمینی برای هر رهگیر ۱۲۶۵۰۰ دلار است. پاوروس رقابت بیشتری در قیمت خواهد داشت. شرکت نِروس در تورنس، کالیفرنیا، در حال توسعه یک پهپاد رهگیر به نام بندیت است که سادهترین مدل آن حدود ۵۰۰۰ دلار قیمت دارد.
کسب و کار پررونق جنگ
کمی پس از آغاز جنگ ایران، پاوروس از ادغام غیرمعمول با یک اپراتور زمین گلف سهامی عام، اورئوس گرینوی هولدینگز، در معاملهای که توسط یک شرکت سرمایهگذاری مرتبط با دونالد ترامپ جونیور و اریک ترامپ، دو پسر بزرگ رئیس جمهوری آمریکا، انجام شد، خبر داد.
سخنگوی شرکت گفت که اپراتور زمین گلف به یک شرکت تابعه کاملاً متعلق به پاوروس تبدیل خواهد شد. این معامله توسط دومیناری سکیوریتیز، یک شرکت سرمایهگذاری متعلق به دومیناری هولدینگز، که دو برادر ترامپ را به عنوان سهامداران و اعضای هیئت مشاوره خود در نظر میگیرد، انجام شد.
با این حال، پاوروس تعدادی اطلاعیه در مورد خانواده ترامپ یا نزدیکان آنها منتشر کرده است. کیت کلوگ، ژنرال بازنشسته که سال گذشته به عنوان مشاور ارشد کاخ سفید رئیس جمهوری ترامپ خدمت میکرد، به هیئت مشاوره این شرکت پیوست. در ماه ژوئن، شرکت Unusual Machines، سازنده قطعات پهپاد مستقر در فلوریدا که دونالد ترامپ جونیور را در هیئت مشاوره خود دارد، 30 میلیون دلار سرمایهگذاری کرد و این ماه، این شرکت قراردادی به ارزش حداکثر 90 میلیون دلار برای ارائه رهگیر به نیروی هوایی امضا کرد.
پاوروس به دنبال شرکایی در اوکراین با فناوری آزمایششده در نبرد بود و مجوز آن را صادر کرد. همچنین شرکتهای پهپادی دیگری از جمله Tandem Defense را که پهپادهای ماژولار قابل اتصال به هم طراحی میکرد و Kaizen Aerospace که پهپادهایی تولید میکند که میتوانند تا ۱۰۰۰ پوند بار را بلند و به صورت خودکار پرواز کنند، خریداری کرد.
پاوروس شروع به تولید پهپادها و رهگیرهای گاردین در کارخانههایی در کارولینای شمالی و کالیفرنیا برای ارتش ایالات متحده کرد. اما موشکهای گاردین تنها تا حدی کمبود مهمات را برطرف میکنند، زیرا برای پهپادهای متوسط طراحی شدهاند و کشورها همچنان به رهگیرهای پیشرفتهتر برای سرنگونی موشکها نیاز خواهند داشت.
استیسی پتیجان، عضو ارشد و مدیر برنامه دفاعی در مرکز امنیت نوین آمریکا، گفت: «آنها مکمل PAC-3 هستند، نه جایگزین آن.» او افزود که ایران به احتمال زیاد در حال بازسازی ذخایر موشکی خود است و ممکن است به زودی موشکهای Geran-3 - موشکهای جت شاهد طراحی روسیه که بسیار سریعتر از نسخه اصلی پرواز میکنند - را دریافت کند.
با این وجود، موشکهای گاردین در حال حاضر در منطقه تولید میشوند. آقای ولیکوویچ چند هفته پس از شروع جنگ، تواناییهای گاردین را به یک خریدار در دبی نشان داد و خیلی زود قراردادی منعقد کرد. در آن زمان، امارات از رهگیرهای PAC-3 که هر کدام میلیونها دلار هزینه دارند برای نابودی پهپادهای شاهد ۴۰ هزار دلاری استفاده میکرد - یک راهبرد ناپایدار.