به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از نیویورک تایمز، ایسلند واقعاً به طرز شگفت‌آوری امن است.  در واقع آن‌قدر امن است که وقتی آمار سالانه قتل در این کشور اسکاندیناوی با جمعیتی کمتر از ۴۰۰ هزار نفر در سال ۲۰۲۴ به هشت مورد رسید، به یک خبر ملی تبدیل شد. (امسال نیز وقتی میانگین نرخ قتل تقریباً دو برابر شد، دوباره خبرساز شد: از حدود دو مورد سالانه قبل از ۲۰۲۰ به حدود چهار مورد سالانه از آن زمان تاکنون.) بر اساس چندین نظرسنجی، این کشور امن‌ترین مکان در جهان است. اما با نگاهی به کتابفروشی‌ها هرگز متوجه این موضوع نخواهید شد. حداقل روی قفسه‌ها، قتل همه جا حضور دارد. کاترین یاکوبسدوتیر، نخست‌وزیر سابق که دو رمان جنایی را به طور مشترک نوشته است، گفت: «هر سال قتل‌های خیالی بیشتری نسبت به قتل‌های واقعی در ایسلند اتفاق می‌افتد.» او با خنده افزود: «که این چیز خوبی است.»

انفجار داستان‌های کارآگاهی بخشی از سنت در این منطقه به‌شمار می‌رود. در حالی که کشورهایی مانند سوئد با خشونت باندهای خیابانی‌اش، و فنلاند با مرز مشترک‌اش با روسیه، با تهدید خشونت واقعی زندگی می‌کنند، در ایسلند، جایی که حتی افراد کمی در خارج از منطقه پایتخت درهای خودروهای خود را قفل می‌کنند، این حس امنیت چالش اصلی نویسندگان است. پیرنگ‌های آن‌ها باید بر اساس کینه‌های مدفون‌شده و رازهای وحشتناکی که در مه و پس‌پشت‌های تاریخ پنهان شده‌اند، ساخته شوند. وگرنه، چگونه می‌توانند شخصیت‌های خود را به شکلی باورپذیر از بین ببرند؟ یاکوبسدوتیر، که در حال کار بر روی سومین رمان جنایی خود است و این بار آن را به تنهایی می‌نویسد، با تاکید بر زوایای پنهان شخصیت‌ها گفت: «در یک کشور کوچک، این توهم وجود دارد که همه همدیگر را می‌شناسند؛ اما واقعیت چیز دیگری است.»