مرتضی جوهری

دستیابی به تکنولوژی ساخت، جزییات عملکرد و نحوه پرواز «میگ ـ ۲۱» شوروی که پیشرفته ترین جنگنده زمان خود بود، یکی از آرزوهای افسران نظامی و اطلاعاتی اسرائیل و آمریکا به شمار می رفت. آنها تا مدت ها هرگز تصور نمی کردند روزی بتوانند چنین پرنده تیزپروازی را به دام بیاندازند؛ چرا که روس ها به شدت از این جنگنده در کشورهای عربی محافظت می کردند. یکی از شروط فروش هواپیما به کشورهای تقاضا کننده این بود که با تمامی اقدامات و پیشنهادات امنیتی و حفاظتی روس ها برای نگهداری و پشتیبانی از میگ های خریداری شده موافقت کنند. 
یک گروه از مأموران امنیتی و افسران نظامی روس باید برای نگهداری و پشتیبانی از «میگ ـ ۲۱» به کشور خریدار اعزام می شدند و فقط افراد این گروه عهده دار مدیریت پرواز، نظارت و حفاظت از این هواپیما بودند. همه خلبان‌ها و افرادی هم که به نوعی با «میگ ـ ۲۱» کار می کردند باید توسط روس‌ها تأیید می شدند و تمامی مراحل آزمایشی و دوره های آموزشی امنیتی را بدون کوچکترین نقصی با موفقیت پشت سر می گذاشتند.
مئیر آمیت رئیس وقت موساد با آگاهی از این موانع امنیتی تصمیم گرفت به هر طریق ممکن یک فروند «میگ ـ ۲۱» را به دست بیاورد. او جلسات متعددی با فرماندهان نیروی هوایی، کارشناسان و مقامات سیاسی و امنیتی گذاشت و از آنها خواست ایده ها و پیشنهادات خود را با او در میان بگذارند. بسیاری از مشاورانش این کار را ناممکن و خطرناک می دانستند. با این حال آمیت بر تصمیم خود قاطع بود و حتی در جلسه ای گفت: «اگر لازم باشد خودم شخصاً به یک کشور عربی رفته و میگ را می دزدم.»
چند گزینه برای ربودن جت وجود داشت اما اسرائیلی ها فقط بر دو گزینه بیشترین تأکید را داشتند و از نظر کارشناسی هم در آن زمان قابل اجرا بود. یکی اینکه یک میگ را هنگام پرواز احتمالی در آسمان نزدیک مرز توسط چند جنگنده با تهدید کردن خلبانش به داخل مرزهای اسرائیل هدایت کنند؛ اما این کار ممکن بود به یک جنگ سخت غیرمنتظره تبدیل شود زیرا تجاوز به آسمان کشور بیگانه محسوب می شد و ناگزیر باید وارد جنگی می شدند که در آن موقع اسرائیلی ها آمادگی آن را نداشتند؛ لذا این گزینه منتفی شد. اما گزینه دوم و بهتر این بود که یک خلبان را فریب دهند تا میگ را ربوده و به اسرائیل
 بیاورد.
این درحالی بود که سال ۱۹۶۱ در دوره ریاست ایسر هارل نیز دو بار برای فریب خلبان ها تلاش هایی انجام شده بود که هر دو ناموفق بودند. در آن زمان یک مأمور موساد به نام «جان توماس» به همراه گروهش در مصر به یک خلبان مصری به نام «ادیب حنا» پیشنهاد یک میلیون دلار جایزه برای ربودن هواپیما داد که با گزارش خلبان به مقامات امنیتی مصر، توماس و گروهش دستگیر شده ودر دسامبر ۱۹۶۲ اعدام شدند. تلاش دیگر در عراق بود که مأموران موساد به یک خلبان پیشنهاد همکاری دادند اما او نپذیرفت و برای اینکه به سرنوشت توماس دچار نشوند، خلبان را با تهدید خودش و خانواده‌اش مجبور به سکوت کردند.
ادامه دارد...