جامعه باستان شناسی ایران درپی انتشار گزارش الحاق بخشهایی از حریم تختجمشید به محدوده شهری مرودشت بیانیه ای منتشر کرد و در آن از مسعود پزشکیان رئیس جمهوری خواست تختجمشید را نجات دهد.
جامعه باستان شناسی ایران در این بیانیه؛ خواستار اقدام فوری برای نجات میراث فرهنگی ایران شده و نوشته است: این نامه صدای جامعهای است که با نگرانی عمیق، شاهد فرسایش و نابودی تدریجی بخشی از ریشههای تاریخی و هویتی ایران است؛ صدای استادان، باستانشناسان، پژوهشگران، متخصصان و دوستداران میراث فرهنگی که دیگر نمیتوانند در برابر روند فزاینده تخریب، غارت، سوءمدیریت، ترک فعل و غلبه منافع کوتاهمدت بر مصالح ملی سکوت کنند.
بیانیه میافزاید: بر اساس گزارش منتشرشده در پایگاه خبری «صدای میراث» در تاریخ۲۲ شهریور۱۴۰۵، موضوع الحاق بخشهایی از حریم درجه دو تختجمشید به محدوده شهری مرودشت و تهیه طرح کاربری شهری برای محدودهای حدود ۱۶۰ هکتار مطرح شده است؛ اقدامی که بنا بر همان گزارش میتواند مسیر توسعه شهری را به سوی تپههای باستانی فیروزی، میدان ملل و پهنه تاریخی پارسه نزدیکتر کند و همزمان با افزایش چشمگیر ارزش اقتصادی اراضی، زمینه تشدید سوداگری زمین و فشارهای اقتصادی بر حریم این میراث جهانی را فراهم آورد. تختجمشید صرفاً یک قطعه زمین در محدوده یک طرح شهری نیست که بتوان درباره آن با معیار افزایش ارزش زمین، درآمد شهرییا منافع کوتاهمدت اقتصادی تصمیم گرفت. پارسه و تختجمشید بخشی از حافظه تاریخی ایران و میراثی متعلق به نسلهای گذشته، امروز و آینده این کشور است. حتی قرار گرفتن چنین میراثی در معرض چانهزنیهای اداری، توسعه شهری و منافع اقتصادی باید بهعنوان یک هشدار جدی در بالاترین سطح حاکمیت تلقی شود.
جامعه باستان شناسی ایران با خطاب قرار دادن رئیسجمهور ایران همچنین خواستارتشکیل کارگروهی ملی و تخصصی با حضور باستانشناسان، مرمتگران، متخصصان حفاظت، حقوقدانان و نمایندگان نهادهای علمی مستقل، با نظارت مستقیم نهاد ریاستجمهوری، بررسی جدی تعارض منافع و نقش احتمالی سوداگری زمین در پروژههای واقع در عرصه و حریم آثار تاریخی، تقویت یگان حفاظت میراث فرهنگی از نظر نیروی انسانی، تجهیزات،امکانات و پشتوانه قانونی بهصورت جدی و برخورد با شبکههای قاچاق اشیای تاریخی و حفاریهای غیرمجاز،بودجه اضطراری و پایدار برای حفاظت، استحکامبخشی و مرمت بناها و محوطههای در معرض تخریب، انتصاب مدیران حوزه میراث فرهنگی بر مبنای تخصص، تجربه حرفهای و صلاحیت علمی شده است.
شما چه نظری دارید؟