به گزارش اطلاعات آنلاین، این اثر در قالب یک «نوبت» یا «سوییت» از موسیقی کلاسیک ایرانی شکل گرفته و امیر شریفی در آن تلاش کرده است تا با طراحی دقیق فرم کلی اثر، روابط منطقی میان اجزا و چیدمانی روشمند، تجربهای متفاوت را خلق کند.
«کز نیستان» حاصل همنوازی و دونوازی سهتار و نی است؛ جایی که امیر شریفی آهنگسازی و نوازندگی سهتار را بر عهده داشته و زمان خیری با نواختن ساز نی، او را همراهی کرده است. این آلبوم قطعاتی آهنگسازیشده و بداههنوازیهایی هدفمند در آواز بیات اصفهان را شامل میشود.
ویژگی بارز این اثر، پیوند هوشمندانه گذشته و حال است. شریفی درباره لحن و بیان موسیقایی این آلبوم توضیح میدهد که «کز نیستان» از یکسو به قوانین ساخت قطعات در رسالات موسیقی کهن ایران (دورههای تیموری و صفوی) نظر دارد و از سوی دیگر از ساختارهای عمیق ردیف موسیقی دستگاهی ایران بهره برده است. نتیجه این رویکرد، خلق آمیزهای هدفمند از موسیقی پیشاقاجاری و قاجاری است که با بیانی کاملاً معاصر روایت میشود.