رئیس‌ جمهوری آمریکا یازده دقیقه پس از شروع سخنرانی چهل دقیقه‌ای خود اعلام کرد که «تصمیم بزرگی» در مورد ایران گرفته است، که مقاومتی بسیار مصمم‌تر از آنچه ترامپ هنگام تصمیم به جنگ علیه این کشور در ماه فوریه پیش‌بینی کرده بود، انجام داده است.

او پرسید: «آیا توافقی با ایران حاصل خواهد شد که به آنها اجازه دهد کشور خود را بازسازی و کشوری بسیار بزرگ‌تر از آنچه قبلاً بود ایجاد کنند؟ یا جمهوری اسلامی را نابود کنم و این کار را به سرعت انجام دهم و هرگز به آنها فرصتی برای کشتن و نابودی دوباره مردم و کشورها ندهم؟ آیا آنها را به جهنمی بدون هیچ شانسی برای بقا و هیچ امیدی به عظمت یا نسل‌های آینده سوق دهم؟»

احتمالاً از زمانی که نیکیتا خروشچف، رهبر فقید شوروی، در سال ۱۹۶۰ در اعتراض به سخنرانی یکی از نمایندگان دیگر، کفش خود را تکان داد و ظاهراً آن را روی میز کوبید، این گردهمایی سالانه شاهد چنین نمایش جنگ‌طلبی از سوی یک رهبر ابرقدرت نبوده است. اما این مورد تکان‌دهنده‌تر به نظر می‌رسید.

جهان ممکن است به تهدیدهای وحشتناک ترامپ برای فرستادن ایران به «عصر حجر» یا پایان دادن به تمدن آن عادت کرده باشد - آنقدر زیاد که این تهدیدها مطرح شده‌اند، اما گاهی با آتش‌بس یا مذاکره دنبال شده‌اند. اما شنیدن این تهدیدها در مجمعی که پس از جنگ جهانی دوم با هدف صریح جلوگیری از درگیری‌های آینده ایجاد شده بود، نگران‌کننده بود.

ایران نقطه کانونی بخش عمده‌ای از سخنرانی ترامپ بود که با مجموعه‌ای از لاف‌های آشنا در مورد دستاوردهای فرضی‌اش که به نظر می‌رسید برای مخاطبان داخلی مناسب‌تر است، آغاز شد. چه تهدید اخیر را به معنای واقعی کلمه در نظر بگیریم چه نه، بخش کمی از آنچه او در مورد ایران گفت، اطمینان‌بخش به نظر می‌رسید. به نظر می‌رسید او آگاهانه یا ناآگاهانه با حقایق بازی می‌کند.

رئیس جمهوری آمریکا دو بار به اشتباه ادعا کرد که رژیم مذهبی ۵۱ سال قدرت را در دست داشته است. در واقع، انقلاب اسلامی که محمدرضا پهلوی، شاه سابق طرفدار غرب، را سرنگون کرد و رژیم فعلی را روی کار آورد، ۴۷ سال پیش، در سال ۱۹۷۹، رخ داد.

ترامپ همچنین به ارقام ظاهراً اغراق‌آمیزی برای تعداد ایرانیان کشته‌شده در اعتراضات ژانویه گذشته، چند هفته قبل از جنگ، اشاره کرد. او در حمایت از اعلامیه مکرر خود مبنی بر اینکه ایران هرگز نباید اجازه دستیابی به سلاح‌های هسته‌ای را داشته باشد، گفت: «همین رژیم امسال بیش از ۷۲۰۰۰ نفر از شهروندان خود را قتل عام کرد.»

هیچ آمار قطعی از تلفات مشخص نشده است. اما تخمین‌های قبلی از افرادی که در سرکوب تظاهرات ژانویه کشته شدند - حتی شامل مواردی که قبلاً توسط خود ترامپ اعلام شده بود - بسیار کمتر بوده است. لفاظی‌های شوم محدود به ایران نبود.

اعضای هیئت کوبایی در حالی که او فروپاشی قریب‌الوقوع رژیم کمونیستی این کشور را پیش‌بینی می‌کرد، در حال ترک سالن دیده شدند، رژیمی که در بحبوحه تشدید تحریم‌های ایالات متحده، برای مقابله با بحران امنیت غذایی و انسانی تلاش می‌کند.

ترامپ گفت: «این یک دولت کاملاً شکست‌خورده است، بیش از هر زمان دیگری در حال شکست است و سقوط خواهد کرد. مارکو روبیو [وزیر امور خارجه ایالات متحده] در حال مدیریت مذاکره است. او عمیقاً درگیر مذاکرات با کوبا است. بیایید ببینیم چه اتفاقی می‌افتد.»

اقدامات ایالات متحده در ونزوئلا، جایی که نیروهای ویژه در ژانویه گذشته، رئیس جمهوری قدرتمند، نیکولاس مادورو، را دستگیر و برای رسیدگی به اتهامات قاچاق مواد مخدر به نیویورک منتقل کردند، همچنین به عنوان هشداری شوم برای سایر دشمنان ذکر شد - و همچنین بیانیه‌ای شفاهی در مورد نحوه رفتار دولت در آمریکای لاتین، که «حیاط خلوت» واشنگتن نامیده می‌شود، در صورت احساس تهدید منافعش.

ترامپ اعلام کرد: «اقدامات ما در ونزوئلا گواه این است که ایالات متحده دیگر اجازه نخواهد داد تهدیدها علیه آمریکا در هیچ کجای نیمکره غربی جای پایی برای خود پیدا کنند و در صورت لزوم، از قدرت نظامی بی‌نظیر خود برای تأمین منافع ملی حیاتی ایالات متحده استفاده خواهیم کرد.»

او با گستاخی از توافق نفتی اخیر ایالات متحده با دلسی رودریگز، رئیس جمهوری موقت ونزوئلا، تمجید کرد. او مدعی شد که این توافق، ایالات متحده و ونزوئلا را به طور مشترک بر بیش از 60 درصد از نفت جهان کنترل می‌کند. ترامپ گفت: «این شاید بزرگ‌ترین معامله‌ای باشد که تاکنون انجام شده است. غنایم به پیروز تعلق دارد - همه شما این را شنیده‌اید.»

انزجار آشکاری از دادگاه کیفری بین‌المللی وجود داشت که ترامپ آن را «نهادی خارج از کنترل» و «گروهی شرور از افراد» خواند. او گفت: «ما هرگز اجازه نخواهیم داد اعضای نیروهای مسلح ایالات متحده یا هر کس دیگری توسط یک دادگاه ضد آمریکایی که هیچ صلاحیتی بر ما ندارد، مورد تحقیق یا محاکمه نمایشی قرار گیرند.»